हस्तयुग्मं नृसिंहश्च पातु सर्वत्र संकटे
नृसिंह तुझे दोन्ही हात आणि संकटाच्या वेळी सर्वत्र तुझं रक्षण करो.
ऊर्ध्वं नारायणः पातु ह्यधस्तात्कमलापतिः
नारायण वरच्या बाजूने आणि कमलापती खालच्या बाजूने तुझं रक्षण करो.
वनमाली पातु याम्यां वैकुंठः पातु नैर्ऋतौ
वनमाळी दक्षिण दिशेला आणि वैकुंठ नैऋत्य दिशेला तुझं रक्षण करो.
पातु ते संततमजो वायव्यां विष्टरश्रवाः
अजन्मा नेहमी वायव्य दिशेला आणि विस्तरश्रवा पश्चिमेला तुझं रक्षण करो.
ऐशान्यामीश्वरः पातु पातु सर्वत्र शत्रुजित्
ईशान्येस ईश्वर आणि सर्वत्र शत्रुजित तुझं रक्षण करो.
इत्येवं कथितं ब्रह्मन्कवचं परमाद्भुतम्
असं हे अद्भुत कवच, हे ब्राह्मण, सांगितलं आहे.
शुंभेन सह संग्रामे निर्लक्ष्ये घोरदारुणे
शुंभासोबत झालेल्या त्या भीषण आणि भयंकर युद्धात,
कवचस्य प्रभावेण धरण्यां पतितो मृतः 4.12.
कवचाच्या प्रभावामुळे तो पृथ्वीवर पडून मरण पावला.
मृते शुंभे च गोविन्दः कृपालुर्गगनस्थितः
शुंभ मेला तेव्हा दयाळू गोविंद आकाशात उभा राहिला.
कल्पांतरस्य वृत्तांतं कृपया कथितं मुने
त्याने दयेमुळे त्या ऋषीला दुसऱ्या कल्पातील घडामोडी सांगितल्या.
कोटिशः कोटिशो नष्टा मया दृष्टाश्च वेधसः
कोट्यवधी जगं नष्ट झाली आहेत; मी ती सर्व पाहिली आहेत, हे विधाता.
इत्युक्त्वा कवचं दत्त्वा साऽन्तर्धानं चकार ह
असं म्हणून आणि कवच देऊन तो अदृश्य झाला.
सुवर्णगुटिकायां च कृत्वेदं कवचं परम्
सुवर्णाच्या गोळीत हे श्रेष्ठ कवच ठेवून,
विषाग्निजलशत्रुभ्यो भयं तस्य न जायते
त्याला विष, अग्नी, पाणी किंवा शत्रू यांच्यापासून भीती राहत नाही.
संग्रामे वज्रपाते च विपत्तौ प्राणसंकटे
युद्धात, वज्रपातात, संकटात किंवा प्राणांतिक अवस्थेत,
बद्ध्वेदं कवचं कण्ठे शंकरस्त्रिपुरं पुरा
हे कवच गळ्यात बांधून शंकराने एकदा त्रिपुराचा नाश केला.
बद्ध्वेदं कवचं काली रक्तबीजं चखाद सा
हे कवच बांधून कालीने रक्तबीजाचा संहार केला.
आवां सनत्कुमारश्च धर्मसाक्षी च कर्मणाम् 4.12.
आम्ही दोघे, म्हणजे मी आणि सनत्कुमार, धर्म आणि कर्माचे साक्षीदार आहोत.
तस्य नन्दशिशोः कण्ठे चकार कवचं द्विजः
त्या द्विजाने नंदाच्या मुलाच्या गळ्यात कवच घातले.
प्रभावः कथितः सर्वः कवचस्य हरेस्तथा
हरिच्या कवचाची सर्व शक्ती अशी सांगितली आहे.
विघ्ननिघ्नं पापहरं महापुण्यकरं परम्
हे विघ्न दूर करणारे, पाप हरणारे आणि मोठे पुण्य देणारे आहे.
एकदा नन्दपत्नी च कृत्वा कृष्णं स्ववक्षसि
एकदा नंदाची पत्नी कृष्णाला आपल्या छातीवर ठेवून बसली होती.
एतस्मिन्नन्तरे तत्र विप्रेंद्रैकः समागतः
त्याच वेळी, हे श्रेष्ठ ब्राह्मण, एक ब्राह्मण तिथे आला.
प्रजपन्परमं ब्रह्म शुद्धस्फटिकमालया
तो शुद्ध स्फटिकाच्या माळेसह, परम ब्रह्माचा जप करत होता.
ज्योतिर्ग्रंथो मूर्तिमांश्च वेदवेदांगपारगः
तो ज्योतिषशास्त्राचा जाणकार होता, त्याचं रूप साकार झालेलं होतं आणि तो वेद व त्यांच्या शाखांमध्ये पारंगत होता.
शरत्पार्वणचंद्रास्यो गौरांगः पद्मलोचनः
त्याचा चेहरा शरद ऋतूतील पौर्णिमेच्या चंद्रासारखा उजळ होता, अंग गोऱ्या वर्णाचं होतं आणि डोळे कमळासारखे सुंदर होते.
व्याख्यामुद्राकरः श्रीमाञ्छिष्यानध्यापयन्मुदा
तो समजावणीच्या हातवाऱ्यांनी बोलत असे, त्याच्यावर श्रीमंतीचं वलय होतं आणि तो आनंदाने आपल्या शिष्यांना शिकवत असे.
एकीभूय चतुर्वेदास्तेजसा मूर्तिमानिव
चारही वेद एकत्र येऊन जणू काही तेजस्वी रूप धारण करून त्याच्या अंगात प्रकटले होते.
ध्यानैकनिष्ठः श्रीकृष्णपादांभोजे दिवानिशम्
तो दिवस-रात्र श्रीकृष्णाच्या पादकमळांचे ध्यान करण्यात एकाग्र होता.
तं दृष्ट्वा सा समुत्तस्थौ यशोदा प्रणनाम च 4.13.
त्याला पाहताच यशोदा उठली आणि त्याला वंदन केले.