पप्रच्छ कुशलं सा च गोपानां बालकस्य च
तीही गवळ्यांची आणि त्या बालकाची कुशल विचारू लागली.
तामूचुर्गोपिकाः सर्वाः का त्वमीश्वरि सांप्रतम्
सर्व गोपी म्हणाल्या, 'आई, तू कोण आहेस सध्या?'
तासां च वचनं श्रुत्वा साप्युवाच मनोहरम्
त्यांच्या बोलणं ऐकून तिनेही मोहक शब्दांत उत्तर दिलं.
श्रुतं वाचिकवक्त्रेण तत्त्वं मंगलसूचकम्
तिच्या वाणीमधून शुभ आणि सत्य गोष्ट ऐकू आली.
श्रुत्वागताहं तं द्रष्टुमाशिषं कर्तुमीप्सिताम् ।। । पुत्रमानय तं दृष्ट्वा यामि कृत्वा तमाशिषम्
हे ऐकून मी इथे आले आहे, त्याला पाहण्यासाठी आणि इच्छित आशीर्वाद देण्यासाठी; तो मुलगा आणा—त्याला पाहून आणि आशीर्वाद देऊन मी निघून जाईन.
ब्राह्मणीवचनं श्रुत्वा यशोदा हृष्टमानसा
त्या ब्राह्मणीचे बोल ऐकून यशोदेच्या मनात आनंद भरून आला.
कृत्वा क्रोडे तु तं साध्वी चुचुंब च पुनः पुनः ।। 4.10.
ती सद्गुणी स्त्री त्या बाळाला मांडीवर घेऊन पुन्हा पुन्हा त्याचे चुंबन घेऊ लागली.
अहोद्भुतोऽयं बालस्त सुन्दरो गोपसुन्दरि
अहो, हा बाळ किती अद्भुत आणि सुंदर आहे, गोपीसुंदरी!
कृष्णो विषस्तनं पीत्वा जहास वक्षसि स्थितः
कृष्णाने विषारी दूध पिऊन तिच्या छातीवर बसून हसत होता.
तत्याज बालकं साध्वी प्राणांस्त्यक्त्वा पपात ह
ती सद्गुणी स्त्री बाळाला सोडून दिलं, प्राण सोडले आणि खाली पडली.
स्थूलदेहं परित्यज्य सृक्ष्मदेहं विवेश सा
तिने स्थूल देह सोडून सूक्ष्म देह धारण केला.
पार्षदप्रवरैर्दिव्यैर्वेष्टितं सुमनोहरैः
ती दिव्य आणि मनोहारी पार्षदांनी वेढलेली होती.
वह्निशौचेन वस्त्रेण सूक्ष्मेण भूषितं वरम्
अग्निपरिशुद्ध सूक्ष्म वस्त्र परिधान करून ती तेजाने उजळून निघाली.
सुंदरं शतचक्रं च वलितं रत्नतेजसा
ती सुंदर, शंभर चक्रांनी युक्त आणि रत्नांच्या तेजाने झळकत होती.
दृष्ट्वा तमद्भुतं लोका गोपिकाश्चातिविस्मिताः
तो अद्भुत देखावा पाहून सर्व गोपिका फारच आश्चर्यचकित झाल्या.
यशोदा बालकं नीत्वा क्रोडे कृत्वा स्तनं ददौ
यशोदा बाळाला उचलून मांडीवर घेतली आणि त्याला दूध पाजले.
ददाह देहं तस्याश्च नंदः सानंदर्पूवकम् 4.10.
आनंदाने भरून नंदानेही तिला मिठी मारली.
नारद उवाच सा वा का राक्षसीरूपा कथं पुण्यवती सती
नारद म्हणाले: जिचे रूप राक्षसीसारखे होते, ती पुण्यवती आणि सती कशी असू शकते?
बलिकन्या रत्नमाला पुत्रस्नेहं चकार तम्
बलिची कन्या रत्नमाळा हिला पुत्रप्रेम उत्पन्न झाले.
मनसा मानसं चक्रे पुत्रस्य सदृशो मम
तिने मनात आपल्या मुलासारखा एक मुलगा असावा असे कल्पिले.
हरिस्तन्मानसं ज्ञात्वा पपौ जन्मांतरे स्तनम्
हरीने तिच्या इच्छेची जाणीव करून, दुसऱ्या जन्मात तिचे दूध प्यायले.
दत्त्वा विषस्तनं कृष्णं पूतना राक्षसी मुने
मुनी, पूतना राक्षसीने कृष्णाला विषारी दूध दिले.
इत्येवं कथितं विप्र श्रीकृष्ण गुणकीर्तनम्
हे विप्र, श्रीकृष्णाच्या गुणांची कीर्ती अशी सांगितली आहे.
एकदा गोकुले साध्वी यशोदा नंदगेहिनी
एकदा गोळक्यात, धर्मपरायण यशोदा, नंदाची पत्नी—
वात्यारूपं तृणावर्तमागच्छंतं च गोकुलम्
—तिने वावटळीच्या रूपात तृणावर्त गोळक्याकडे येताना पाहिला.
भाराक्रांता यशोदा च तत्याज बालकं तदा
भाराने थकून यशोदाने तेव्हा बाळाला खाली ठेवले.
एतस्मिन्नंतरे त वात्यारूपधरोऽसुरः
तेव्हाच त्या असुराने वावटळीचे रूप घेतले.
बभंज वृक्षशाखाश्च ह्यंधीभूतं च गोकुलम्
त्याने झाडांच्या फांद्या मोडल्या आणि गोळक्यात अंधार पसरला.
असुरोऽपि हरिस्पर्शाज्जगाम हरिमंदिरम्
पण त्या असुराला हरिच्या स्पर्शामुळे हरिचे धाम मिळाले.
पांड्यदेशोद्भवो राजा शापाद्दुर्वाससोऽसुरः
तो असुर पांड्यदेशात जन्मलेला राजा होता, त्याला दुर्वासांचा शाप मिळाला होता.