नंदाय तनयं दत्त्वा वसुदेवस्तवांतकम्
नंदाला आपला मुलगा दिल्यावर वसुदेव तुझ्या त्रासातून सुटेल.
मायांशा कन्यकेयं च वासुदेवः स्वयं हरिः
ही मुलगी मायाचा अंश आहे आणि वसुदेव स्वतः हरि आहे.
देवक्याः सप्तमो गर्भो वर्द्धते नंदमंदिरे
देवकीचा सातवा गर्भ आता नंदाच्या घरी वाढतो आहे.
स्थापयामास मायो तं रोहिणीजठरे किल
मायेनं तो गर्भ रोहिणीच्या पोटात ठेवला.
गोकुले तौ च वर्धेते कालौ ते नंदमंदिरे
दोघंही गोकुळात वाढत आहेत; त्यांचा काळ नंदाच्या घरी आहे.
चिंतामवाप सहसा तत्याजाहारमुन्मनाः
त्याला अचानक चिंता आली आणि मन अस्वस्थ होऊन त्याने जेवण सोडलं.
विषाक्तं च स्तनं कृत्वा शिशवे देहि सत्वरम् 4.10.
आपला स्तन विषारी कर आणि पटकन त्या बाळाला दे.
मायामानुषरूपं च विधाय व्रज योगिनि
हे योगिनी, आपल्या मायेनं मानवी रूप धारण कर आणि व्रजात जा.
सर्वरूपं विधातुं त्वं शक्तासि सुप्रतिष्ठिते
हे दृढ मनाची, तुला सर्व रूपं घ्यायची शक्ती आहे.
जगाम पूतना कंसं प्रणम्य कामचारिणी
पूतना, जी आपल्या इच्छेनं फिरत असे, तिने कंसाला वंदन करून त्याच्याकडे गेली.
बिभ्रती कबरीभारं मालतीमाल्यसंयुतम्
तिच्या केसांचा मोठा गुच्छ होता आणि त्यात मोगऱ्याच्या माळा गुंफलेल्या होत्या.
मंजीररशनाभ्यां च कलशब्दं प्रकुर्वती
तिने पैंजण आणि कंबरपट्टा घातला होता, ज्यामुळे छान छान आवाज येत होते.
परिखाभिर्गभीराभिर्दुर्लंघ्याभिश्च वेष्टितम्
ते ठिकाण खोल, ओलांडता न येणाऱ्या खंदकांनी वेढलेलं होतं.
इंद्रनीलैर्मरकतैः पद्मरागैश्च भूषितम्
ते इंद्रनील, पाचू आणि पद्मराग या रत्नांनी सजवलेलं होतं.
प्राकारैर्गगनस्पर्शैश्चतुर्द्वारसमन्वितैः
त्या किल्ल्याला आकाशाला भिडणाऱ्या भिंती आणि चार दरवाजे होते.
वेष्टितं सुन्दरं रम्यं सुन्दरीगणवेष्टितम्
ते सुंदर आणि रमणीय जागा सुंदर स्त्रियांनी वेढलेली होती.
स्वर्णपात्रवटाकीर्णं गवां कोटिभिरन्वितम् 4.10.
सोन्याच्या भांड्यांनी सजलेलं आणि कोट्यवधी गायींनी वेढलेलं ते स्थान होतं.
दासीनां च सहस्रैश्च कर्मव्यग्रैः समन्वितम् ।। प्रविवेशाश्रमं साध्वी सस्मिता सुमनोहरा
हजारो दासी आपापल्या कामात मग्न होत्या, आणि ती सद्गुणी, मनमोहक स्त्री मंद हास्य करत आश्रमात प्रवेशली.
दृष्ट्वा तां प्रविशंतीं च गोप्यो दृष्ट्वानुमेनिरे
ती आत येताना पाहून गोपींनी तिला लक्षपूर्वक न्याहाळलं.
प्रणेमुर्गोपिका गोपाः पप्रच्छुः कुशलं च ताम्
गोपी आणि गवळे तिला वंदन करून तिची कुशल विचारू लागले.
पप्रच्छ कुशलं सा च गोपानां बालकस्य च
तीही गवळ्यांची आणि त्या बालकाची कुशल विचारू लागली.
तामूचुर्गोपिकाः सर्वाः का त्वमीश्वरि सांप्रतम्
सर्व गोपी म्हणाल्या, 'आई, तू कोण आहेस सध्या?'
तासां च वचनं श्रुत्वा साप्युवाच मनोहरम्
त्यांच्या बोलणं ऐकून तिनेही मोहक शब्दांत उत्तर दिलं.
श्रुतं वाचिकवक्त्रेण तत्त्वं मंगलसूचकम्
तिच्या वाणीमधून शुभ आणि सत्य गोष्ट ऐकू आली.
श्रुत्वागताहं तं द्रष्टुमाशिषं कर्तुमीप्सिताम् ।। । पुत्रमानय तं दृष्ट्वा यामि कृत्वा तमाशिषम्
हे ऐकून मी इथे आले आहे, त्याला पाहण्यासाठी आणि इच्छित आशीर्वाद देण्यासाठी; तो मुलगा आणा—त्याला पाहून आणि आशीर्वाद देऊन मी निघून जाईन.
ब्राह्मणीवचनं श्रुत्वा यशोदा हृष्टमानसा
त्या ब्राह्मणीचे बोल ऐकून यशोदेच्या मनात आनंद भरून आला.
कृत्वा क्रोडे तु तं साध्वी चुचुंब च पुनः पुनः ।। 4.10.
ती सद्गुणी स्त्री त्या बाळाला मांडीवर घेऊन पुन्हा पुन्हा त्याचे चुंबन घेऊ लागली.
अहोद्भुतोऽयं बालस्त सुन्दरो गोपसुन्दरि
अहो, हा बाळ किती अद्भुत आणि सुंदर आहे, गोपीसुंदरी!
कृष्णो विषस्तनं पीत्वा जहास वक्षसि स्थितः
कृष्णाने विषारी दूध पिऊन तिच्या छातीवर बसून हसत होता.
तत्याज बालकं साध्वी प्राणांस्त्यक्त्वा पपात ह
ती सद्गुणी स्त्री बाळाला सोडून दिलं, प्राण सोडले आणि खाली पडली.