वाक्सिद्धाः पुस्तककरा आजग्मुर्नंदमंदिरम्
शब्दकौशल्य असणारे आणि पुस्तक हातात असणारे नंदाच्या घरी आले.
बालिका बालकयुता आजग्मुर्नंदमंदिरम्
मुली आणि मुलांसह नंदाच्या घरी आल्या.
वरवस्त्राणि रौप्याणि गोसहस्राणि सादरम्
त्याने आदराने सुंदर वस्त्रे, चांदी आणि हजारो गायी दिल्या.
आशिषं युयुजुः सर्वे ददृशुर्बालकं परम्
सर्वांनी शुभेच्छा दिल्या आणि त्या सर्वोच्च बालकाचे दर्शन घेतले.
गणकैः कारयामास यद्भविष्यं शुभाशुभम्
त्याने ज्योतिषांना भविष्यातील शुभ-अशुभ विचारायला सांगितले.
नंदालये हली चैव भुक्त मातुः पयोधरम्
नंदाच्या घरी हलिनेही आईच्या स्तनातील दूध प्यायलं.
तैलसिंदूरतांबूलं धनं ताभ्यो ददौ मुने
त्याने त्यांना तेल, कुंकू, तांबूल आणि धन दिलं, हे मुनी.
यशोदारोहिणीनंदास्तस्थुर्गेहे मुदान्विताः ।। 4.9.
यशोदा, रोहिणी आणि नंद आनंदाने घरात राहिले.
शुश्राव वाचं गगने सूनृतामशरीरिणीम्
त्याने आकाशातून गोड, शरीररहित आवाज ऐकला.
किं करोषि महामूढ चिंतां स्वश्रेयसः कुरु
अरे मोठ्या मूर्खा, असं का करतोस? स्वतःच्या भल्याचा विचार कर.
नंदाय तनयं दत्त्वा वसुदेवस्तवांतकम्
नंदाला आपला मुलगा दिल्यावर वसुदेव तुझ्या त्रासातून सुटेल.
मायांशा कन्यकेयं च वासुदेवः स्वयं हरिः
ही मुलगी मायाचा अंश आहे आणि वसुदेव स्वतः हरि आहे.
देवक्याः सप्तमो गर्भो वर्द्धते नंदमंदिरे
देवकीचा सातवा गर्भ आता नंदाच्या घरी वाढतो आहे.
स्थापयामास मायो तं रोहिणीजठरे किल
मायेनं तो गर्भ रोहिणीच्या पोटात ठेवला.
गोकुले तौ च वर्धेते कालौ ते नंदमंदिरे
दोघंही गोकुळात वाढत आहेत; त्यांचा काळ नंदाच्या घरी आहे.
चिंतामवाप सहसा तत्याजाहारमुन्मनाः
त्याला अचानक चिंता आली आणि मन अस्वस्थ होऊन त्याने जेवण सोडलं.
विषाक्तं च स्तनं कृत्वा शिशवे देहि सत्वरम् 4.10.
आपला स्तन विषारी कर आणि पटकन त्या बाळाला दे.
मायामानुषरूपं च विधाय व्रज योगिनि
हे योगिनी, आपल्या मायेनं मानवी रूप धारण कर आणि व्रजात जा.
सर्वरूपं विधातुं त्वं शक्तासि सुप्रतिष्ठिते
हे दृढ मनाची, तुला सर्व रूपं घ्यायची शक्ती आहे.
जगाम पूतना कंसं प्रणम्य कामचारिणी
पूतना, जी आपल्या इच्छेनं फिरत असे, तिने कंसाला वंदन करून त्याच्याकडे गेली.
बिभ्रती कबरीभारं मालतीमाल्यसंयुतम्
तिच्या केसांचा मोठा गुच्छ होता आणि त्यात मोगऱ्याच्या माळा गुंफलेल्या होत्या.
मंजीररशनाभ्यां च कलशब्दं प्रकुर्वती
तिने पैंजण आणि कंबरपट्टा घातला होता, ज्यामुळे छान छान आवाज येत होते.
परिखाभिर्गभीराभिर्दुर्लंघ्याभिश्च वेष्टितम्
ते ठिकाण खोल, ओलांडता न येणाऱ्या खंदकांनी वेढलेलं होतं.
इंद्रनीलैर्मरकतैः पद्मरागैश्च भूषितम्
ते इंद्रनील, पाचू आणि पद्मराग या रत्नांनी सजवलेलं होतं.
प्राकारैर्गगनस्पर्शैश्चतुर्द्वारसमन्वितैः
त्या किल्ल्याला आकाशाला भिडणाऱ्या भिंती आणि चार दरवाजे होते.
वेष्टितं सुन्दरं रम्यं सुन्दरीगणवेष्टितम्
ते सुंदर आणि रमणीय जागा सुंदर स्त्रियांनी वेढलेली होती.
स्वर्णपात्रवटाकीर्णं गवां कोटिभिरन्वितम् 4.10.
सोन्याच्या भांड्यांनी सजलेलं आणि कोट्यवधी गायींनी वेढलेलं ते स्थान होतं.
दासीनां च सहस्रैश्च कर्मव्यग्रैः समन्वितम् ।। प्रविवेशाश्रमं साध्वी सस्मिता सुमनोहरा
हजारो दासी आपापल्या कामात मग्न होत्या, आणि ती सद्गुणी, मनमोहक स्त्री मंद हास्य करत आश्रमात प्रवेशली.
दृष्ट्वा तां प्रविशंतीं च गोप्यो दृष्ट्वानुमेनिरे
ती आत येताना पाहून गोपींनी तिला लक्षपूर्वक न्याहाळलं.
प्रणेमुर्गोपिका गोपाः पप्रच्छुः कुशलं च ताम्
गोपी आणि गवळे तिला वंदन करून तिची कुशल विचारू लागले.