शुश्राव वार्तामदितिः कश्यपं कद्रुसंयुतम्
अदितीला कश्यप आणि कद्रू यांची बातमी समजली.
श्रुत्वा चुकोप साध्वी सा हताशा रतिकातरा
हे ऐकून ती सती स्त्री रागावली, निराश झाली आणि प्रेमाने व्याकुळ झाली.
न देवालययोग्या सा धर्मिष्ठा धर्मनाशिनी
ती धर्मनिष्ठ असली तरी, ती देवळासाठी योग्य नव्हती आणि धर्माचा नाश करणारी होती.
श्रुत्वैवं सा चरद्वारा शशाप देवमातरम्
हे ऐकून ती दारातून चालत जाऊन देवमातेवर शाप दिला.
कश्यपो बोधयामास कद्रुं च सर्पमातरम्
कश्यपाने सर्पांची माता कद्रूला उपदेश केला.
त्यज भीतिं लभ सुखं द्रक्ष्यसि श्रीहरेर्मुखम्
भीती सोड, सुख मिळव; तुला श्रीहरीचे मुख पाहायला मिळेल.
वांछां पूर्णां च तस्याश्च चकार भगवान्विभुः
सर्वव्यापी भगवंताने तिच्या सर्व इच्छा पूर्ण केल्या.
अदितिर्देवकी चैव सर्पमाता च रोहिणी 4.9.
अदिती, देवकी, सर्पांची माता आणि रोहिणी—
रहस्यं गोपनीयं च सर्वं निगदितं मुने
मुनी, हे सर्व गुप्त आणि लपवायचं असलेलं रहस्य सांगितलं आहे.
अनंतस्याप्रमेयस्य सहस्रशिरसः प्रभोः
अनंत, ज्याला मोजता येत नाही, हजार डोक्यांचा प्रभू—
जगाम गोकुलं साध्वी वसुदेवाज्ञया मुने
मुनी, सती स्त्री वसुदेवाच्या आज्ञेने गोकुलात गेली.
देवक्याः सप्तमं गर्भं माया कृष्णाज्ञया तदा
त्या वेळी, कृष्णाच्या आज्ञेने मायेनं देवकीचा सातवा गर्भ हलवला.
संस्थाप्य च तदा गर्भं कैलासं सा जगाम ह
तीने गर्भ स्थिर करून मग कैलासावर गेली.
सुषाव पुत्रं कृष्णांशं तप्तरौप्याभमीश्वरम्
तीने कृष्णाचा अंश असलेला, तांब्या-चांदीसारखा तेजस्वी, परमेश्वर पुत्र जन्माला घातला.
तस्यैव जन्ममात्रेण देवा मुमुदिरे तदा
त्याच्या जन्माबरोबरच सर्व देवता आनंदित झाले.
जयशब्दं शंखशब्दं चक्रुर्देवा मुदान्विताः
आनंदाने देवांनी विजयाचा आणि शंखाचा गजर केला.
चिच्छेद नाडीं धात्री च स्नापयामास बालकम्
धात्रीने नाळ कापली आणि बाळाला स्नान घातले.
परपुत्रोत्सवं नंदश्चकार परमादरात् 4.9.
नंदाने दुसऱ्याच्या मुलासाठी मोठ्या आदराने उत्सव केला.
धनानि नानावस्तूनि तैलं सिंदूरमेव च
त्याने धन, विविध वस्तू, तेल आणि कुंकू वाटले.
जन्माख्यानं च हलिनो रोहिणीचरितं तथा
त्याने जन्माची कथा आणि रोहिणीच्या मुलाची कृत्ये सांगितली.
सुखदं मोक्षदं सारं जन्ममृत्युजरापहम्
ही कथा आनंद देणारी, मुक्ती देणारी, सारांश आणि जन्म-मृत्यू-वृद्धापकाळ दूर करणारी आहे.
सर्वाशुभविनाशं च भक्तिदास्यप्रदं हरेः
सर्व अशुभ नष्ट करणारी आणि हरिची भक्ती मिळवून देणारी आहे.
गृहीत्वा बालिकां हृष्टो जगाम निजमंदिरम्
मुलीला घेऊन, आनंदाने तो आपल्या घरी गेला.
अधुना गोकुले कृष्णचरितं शृणु मंगलम्
आता गोळीत कृष्णाच्या मंगलमय लीला ऐक.
मंगले सूतिकागारे जयागारे जयान्विते
मंगलमय सुतिकागृहात, विजयाच्या गजराने घर गूंजत होते.
अतीव सुंदरं नग्नं पश्यंतं गृहशेखरम्
ते घराचा अलंकार असलेले, अतिशय सुंदर आणि नग्न बाळ पाहत होते.
रुदंतं च हसंतं च् वेणुसंसक्तविग्रहम्
ते बाळ रडतही होते, हसतही होते आणि हातात वेणू धरलेली होती.
दृष्ट्वा नंदः स्त्रिया सार्द्धं हरिं हृष्टो बभूव ह 4.9.
नंदा आणि त्याची पत्नी दोघे मिळून हरिला पाहून आनंदित झाले.
चिच्छेद नाडीं बालस्य हर्षाद्गोप्यो जयं ददुः
गोपींनी आनंदाने बाळाची नाळ कापली आणि विजयाचा गजर केला.
बालिकाश्च वयस्यश्च विप्रपत्न्याश्च सूतिकाम्
मुली, मैत्रिणी आणि ब्राह्मणांच्या पत्नी सुतिकागृहात उपस्थित होत्या.