घातयित्वा च यवनं मुचुकुन्दस्य मोक्षणम्
यवनाचा वध केल्यावर मुचुकुंदाला मुक्ती मिळाली.
उद्वाहं राजकन्यानां सहस्राणां च षोडश
सोळा हजार राजकन्यांचा विवाह झाला.
मित्रोपकरणं चैव वाराणस्याश्च दाहनम्
मित्रांना मदत केली आणि वाराणसी येथे अंत्यसंस्कार झाले.
पारिजातस्य हरणं यद्यत्कर्माणि तानि च
पारिजात वृक्ष आणला आणि इतर सर्व कर्मे घडली.
संभाषणं च बंधूनां यज्ञसंपादनं पितुः करिष्यामि च तत्रैव गोपिकानां च दर्शनम्
बंधूंशी संवाद, पित्याचा यज्ञ पूर्ण करणे आणि तिथेच गोपींचे दर्शन होईल.
तुभ्यमाध्यात्मिकं दत्त्वा पुनः सत्यं त्वया सह 4.6.
तुला आत्मज्ञान दिल्यावर पुन्हा सत्य तुझ्यासोबत राहील.
भविष्यति त्वया सार्द्धं पुनरागमनं व्रजे
आपण दोघे मिळून पुन्हा व्रजामध्ये परत येऊ.
नित्यं संमीलन स्वप्ने भविष्यति त्वया सह
स्वप्नात नेहमीच तुझ्यासोबत भेट होत राहील.
शतवर्षांतरे साध्यमेतदेव सुनिश्चितम्
शंभर वर्षांनी हे नक्कीच साध्य होईल.
पुनः पित्रोश्च गोपीनां शोकसंमार्जनं परम्
पुन्हा आई-वडील आणि गोपींचा दु:ख दूर करणे हे सर्वात श्रेष्ठ ठरेल.
त्वया सहापि गोलोकं गोपैर्गोपीभिरेव च
तुझ्यासोबत, गोप आणि गोपींसह आपण सर्वांना गोलोक मिळेल.
वैकुंठगमनं राधे नित्यस्य परमात्मनः
राधे, नित्य परमात्म्याचे वैकुंठाकडे जाणे घडेल.
देवानां चैव देवीनामंशा यास्यंति स्वक्षयम्
देव आणि देवी आपापल्या लोकांत परत जातील.
इत्येवं कथितं सर्वं भविष्यं च शुभाशुभम्
असे सर्व शुभ आणि अशुभ जे घडणार आहे, ते सांगितले गेले.
इत्येवमुक्त्वा श्रीकृष्णः कृत्वा राधां स्ववक्षसि
असे म्हणून श्रीकृष्णाने राधेला आपल्या छातीशी धरले.
उवाच श्रीहरिर्देवान्देवीं च समयोचितम् 4.6.
श्रीहरिने देव आणि देवींना योग्य त्या रीतीने सांगितले.
गच्छ पार्वति कैलासं सुताभ्यां स्वामि ना सह
पार्वती, आपल्या दोन मुलांसह आणि पतीसोबत कैलासावर जा.
भविता कलया जन्म सर्वेषां च व्रजेश्वरि
व्रजेवरी, सर्वांना माझ्या अंशाने जन्म होईल.
प्रणम्य श्रीहरिं देवाः स्वालयं प्रययुर्मुदा
श्रीहरिचे वंदन करून देव आनंदाने आपल्या आपल्या घरी परतले.
हरिणा योजितं कर्म कर्तुं व्यग्रा महीं ययुः
हरीने दिलेले काम करण्यासाठी ते उत्सुकतेने पृथ्वीवर गेले.
उवाच राधिकां कृष्णो वृषभानुगृहं व्रज
कृष्णाने राधिकेला सांगितले, 'वृषभानूंच्या घरी जा.'
अहं यास्यामि मथुरां वसुदेवालयं प्रिये
'प्रियेस, मी मथुरेला, वसुदेवांच्या घरी जाईन.'
राधा प्रणम्य श्रीकृष्णं रक्तपंकजलोचना
राधा, जिच्या डोळ्यांत ओल आणि लालसरपणा होता, तिने श्रीकृष्णाला वंदन केले.
स्थायंस्थायं क्वचिद्यांती गत्वागत्वा पुनः पुनः
ती थोड्या थोड्या वेळाने थांबत, पुन्हा पुन्हा वळून पाहत पुढे गेली.
पपौ चक्षुश्चकोराभ्यां निमेषरहिता सती
चकोर पक्ष्यासारख्या न हलणाऱ्या डोळ्यांनी तिने कृष्णाकडे पाहून त्याला डोळ्यांत साठवले.
ततः प्रदक्षिणीकृत्य सप्तधा परमेश्वरी 4.6.
मग परमेश्वरीने त्याची सात वेळा प्रदक्षिणा केली.
आजग्मुर्गोपिकानां च त्रिःसप्तशतकोटयः
गोपिकांची एकशे सत्तर कोटी संख्या तेथे आली.
गोपानां गोपिकानां च समूहैः सह राधिका
गोप आणि गोपिकांच्या समूहांसह राधिका तेथे होती.
त्रयस्त्रिंशद्वयस्याभिर्गोपीभिः सह सुंदरी
ती सुंदर राधा बत्तीस जोड्या गोपिकांसह होती.
हरिणा योजितं स्थानं प्रजग्मुर्नंदगोकुलम्
हरीने सांगितलेल्या ठिकाणी ते नंदाच्या गोकुलात गेले.