सद्रत्नसारकेयूरकरकंकणभूषिताम् 4.6.
ती देवी उत्तम रत्नांच्या कंकणांनी आणि केयूरांनी सजलेली होती.
नितंबकठिनश्रोणीं पीनोन्नतकुचानताम्
तिचे कंबर चांदीसारखी घट्ट आणि स्तन उन्नत व भरदार होते.
कज्जलोज्जलरेखाक्तशरत्पंकजलोच नाम्
तिच्या डोळ्यांवर काळ्या काजळाच्या रेषा होत्या आणि ते शरद ऋतूतील कमळासारखे दिसत होते.
मुक्तापंक्तिप्रभामुष्टदंतराजिविराजिताम्
तिचे दात मोत्यांच्या ओळीच्या प्रभेने चमकत होते.
पक्षींद्रचंचुनासाग्रगजेंद्रमौक्तिकान्विताम्
पक्षींच्या राजाच्या चोचीच्या टोकांवरून आणि हत्तींच्या सोंडेवरून मिळालेल्या मोत्यांनी सजलेली,
सिंहपृष्ठसमारूढां सुताभ्यां सहितां मुदा
सिंहाच्या पाठीवर आनंदाने आपल्या दोन कन्यांसह बसलेली,
सुताभ्यां सहिता देवी समुवा स वराननाः
ती देवी तेजस्वी मुखाने, आपल्या कन्यांसह तेथे आली.
ननाम शंकरं धर्ममनंतं कमलोद्भवम्
तिने शंकर, धर्म, अनंत आणि कमळातून जन्मलेल्या ब्रह्मा यांना वंदन केले.
आशिषं च ददुर्देवा वासयामासुरंतिके
देवतांनी तिला आशीर्वाद दिले आणि जवळ बसवले.
तस्थुर्देवाः सभामध्ये देवस्य पुरतो हरेः
देवता सभेच्या मध्यभागी, हरिप्रमुख देवासमोर उभे राहिले.
उवाच कमलां कृष्णः स्मेराननसरोरुहः 4.6.
कमळासारख्या हसऱ्या मुखाने कृष्णाने कमळाला बोलावले.
वैदर्भ्या उदरे जन्म लभ देवि सना तनि
हे देवी, विदर्भदेशातील स्त्रीच्या पोटी जन्म घे.
ता देव्यः पार्वतीं दृष्ट्वा समुत्थाय त्वरान्विताः
त्या देवतांनी पार्वतीला पाहताच लगेच उठून उभ्या राहिल्या.
विप्रेंद्र पार्वतीलक्ष्मीवागधिष्ठातृदेवताः
हे श्रेष्ठ ब्राह्मण, पार्वती, लक्ष्मी आणि वाग या अधिष्ठात्री देवता,
ताश्च संभाषयामासुः संप्रीत्या गोपकन्यकाः
त्या आनंदाने गोकुळातील मुलींशी गप्पा मारू लागल्या.
श्रीकृष्णः पार्वतीं तत्र समुवाच जगत्पतिः
तेथे जगाचा स्वामी श्रीकृष्ण पार्वतीला म्हणाला.
उदरे च यशोदायाः कल्याणी नंदरेतसा
नंदाच्या वीर्याने, यशोदेच्या पोटी कल्याणी जन्म घेईल.
ग्रामे ग्रामे च पूजां ते कारयिष्यामि भूतले
पृथ्वीवरील प्रत्येक गावात तुझी पूजा घडवून आणीन.
तत्राधिष्ठातृदेवीं त्वां पूजयिष्यंति मानवाः
तेथे अधिष्ठात्री देवी म्हणून लोक तुझी पूजा करतील.
त्वद्भूमिस्पर्शमात्रेण सूतिकामंदिरे शिवे
हे शुभे, फक्त तुझ्या स्पर्शाने सुतिकागृहात सर्व काही मंगल होईल.
कंसदर्शन मात्रेण गमिष्यसि शिवांतिकम् 4.6.
फक्त कंसाचे दर्शन होताच, तू शिवाजवळ जाशील.
इत्युक्त्वा श्रीहरिस्तूर्णमुवाच च षडाननम्
असे सांगून श्रीहरिने लगेच षडाननाला संबोधले.
जांबवत्याश्च गर्भे च लभ जन्म सुरेश्वर
जांबवतीच्या गर्भात, हे देवाधिदेव, तू जन्म घे.
भारहारं करिष्यामि वसुधायाश्च निश्चितम्
मी नक्कीच पृथ्वीवरील ओझं दूर करीन.
तस्थुर्देवाश्च देव्यश्च गोपा गोप्यश्च नारद पुटांजलिर्जगत्कांतमुवाच विन यान्वितः
तेथे देव, देव्या, गवळण, गवळणी आणि नारद हात जोडून, नम्रतेने जगाच्या प्रियाला म्हणाले.
आज्ञां कुरु महाभाग कस्य कुत्र स्थलं भुवि
हे महाभाग्यवान, पृथ्वीवर कोणाचं आणि कुठे असावं, ते सांग.
स भृत्यः सर्वदा भक्त ईश्वराज्ञां करोति यः
जो नेहमी ईश्वराची आज्ञा पाळतो, तोच खरा भक्त आणि सेवक असतो.
कुत्र कस्याभिदेयं च विषयं च महीतले
पृथ्वीवर कुठे आणि कोणाला अधिकार व प्रदेश द्यावा?
यत्र यस्यावकाशं च कथयामि विधानतः
कोणाला कुठे संधी आहे, ते मी योग्य क्रमाने सांगतो.
शंबरस्य गृहे या च छायारूपेण संस्थिता 4.6.
शंबराच्या घरी जी सावलीच्या रूपात राहते—