गत्वा नारायणो देवो विलीनः कृष्णविग्रहे
नारायण देव तेथे जाऊन कृष्णाच्या मूर्तीमध्ये विलीन झाले.
एतस्मिन्नन्तरे तत्र शातकुंभमयाद्रथात् 4.6.
त्याच वेळी, सुवर्णाच्या रथातून—
आजगाम चतुर्बाहुर्वनमालाविभूषितः
तो चार हातांचा, वनफुलांच्या माळांनी अलंकृत असा तेथे आला.
सर्वालंकारशोभा ढ्यः सूर्यकोटिसमप्रभः
सर्व अलंकारांनी शोभून, तो कोटी सूर्यांच्या तेजाने उजळत होता.
संविलीने हरेरंगे श्वेतद्वीपनिवासिनि
हरी विलीन झाल्यावर, श्वेतद्वीपात वास करणारी ती—
शुद्धस्फटिकसंकाशो नाम्ना संकर्षणः स्मृतः
तो शुद्ध स्फटिकासारखा दिसणारा होता आणि संकर्षण या नावाने ओळखला जातो.
आगतं तुष्टुवुः सर्वे दृष्ट्वा तं विष्णुवि ग्रहम्
सर्वांनी, त्या विष्णुरूप ग्रहाला पाहून, त्याचे आगमन होताच त्याचे स्तुती केली.
सहस्रमूर्धा भक्त्या च प्रणनाम च नारद
सहस्रमुखाने भक्तिभावाने वाकून नमस्कार केला आणि नारदानेही तसेच केले.
लीनोऽहं कृष्णपादाब्जे बभूव फाल्गुनोऽवरः
मी कृष्णाच्या पदकमळांमध्ये एकरूप झालो; फाल्गुन नम्र झाला.
एतस्मिन्नंतरे देवा ददृशू रथमुत्तमम्
त्या क्षणी देवांनी एक उत्तम रथ पाहिला.
मणींद्रसारसंयुक्तं वह्निशुद्धांशुकान्वितम् 4.6.
तो रथ उत्तम रत्नांनी आणि नागांनी सजवलेला होता, तसेच अग्निपरिक्षित वस्त्रांनी झाकलेला होता.
सद्रत्नसारकलशसमूहेन विराजितम्
तो रथ सुंदर रत्नांच्या कलशांच्या समूहाने झळकत होता.
सहस्रचक्रसंयुक्तं मनोयायि मनोहरम्
त्या रथाला हजार चाकं होती, तो मनासारखा वेगवान आणि मनोहारी होता.
मुक्तामाणिक्यवज्राणां समूहेन समुज्ज्वलम्
तो रथ मोती, माणिक, वज्र यांच्या झगमगाटाने उजळून निघाला होता.
देवानां दानवानां च रथानां प्रवरं मुने
मुनिवर, तो देव आणि दानव यांच्या सर्व रथांमध्ये श्रेष्ठ होता.
पंचाशद्योजनोर्ध्वं च चतुर्योजनविस्तृतम्
तो रथ पन्नास योजन उंच आणि चार योजन रुंद होता.
तत्रस्थां ददृशुर्देवीं रत्नालंकारभूषिताम्
त्या रथात देवांनी रत्नांच्या दागिन्यांनी सजलेली एक देवी पाहिली.
तेजःस्वरूपा मतुलां मूलप्रकृतिमीश्वरीम्
ती देवी तेजस्वी, अनुपम, आद्य प्रकृती आणि सर्वांची अधीश्वरी होती.
ईषद्धास्यप्रसन्नास्यां भक्तानुग्रहकातराम्
तिच्या मुखावर हलकी हसू आणि प्रसन्नता होती, भक्तांना कृपा करण्यास ती सदैव उत्सुक होती.
रत्नेन्द्रसाररचितक्वणन्मञ्जीररंजिताम्
तिच्या पायात उत्तम रत्नांनी बनवलेली मंजिरी होती, ज्यांचा मंजुळ निनाद घुमत होता.
सद्रत्नसारकेयूरकरकंकणभूषिताम् 4.6.
ती देवी उत्तम रत्नांच्या कंकणांनी आणि केयूरांनी सजलेली होती.
नितंबकठिनश्रोणीं पीनोन्नतकुचानताम्
तिचे कंबर चांदीसारखी घट्ट आणि स्तन उन्नत व भरदार होते.
कज्जलोज्जलरेखाक्तशरत्पंकजलोच नाम्
तिच्या डोळ्यांवर काळ्या काजळाच्या रेषा होत्या आणि ते शरद ऋतूतील कमळासारखे दिसत होते.
मुक्तापंक्तिप्रभामुष्टदंतराजिविराजिताम्
तिचे दात मोत्यांच्या ओळीच्या प्रभेने चमकत होते.
पक्षींद्रचंचुनासाग्रगजेंद्रमौक्तिकान्विताम्
पक्षींच्या राजाच्या चोचीच्या टोकांवरून आणि हत्तींच्या सोंडेवरून मिळालेल्या मोत्यांनी सजलेली,
सिंहपृष्ठसमारूढां सुताभ्यां सहितां मुदा
सिंहाच्या पाठीवर आनंदाने आपल्या दोन कन्यांसह बसलेली,
सुताभ्यां सहिता देवी समुवा स वराननाः
ती देवी तेजस्वी मुखाने, आपल्या कन्यांसह तेथे आली.
ननाम शंकरं धर्ममनंतं कमलोद्भवम्
तिने शंकर, धर्म, अनंत आणि कमळातून जन्मलेल्या ब्रह्मा यांना वंदन केले.
आशिषं च ददुर्देवा वासयामासुरंतिके
देवतांनी तिला आशीर्वाद दिले आणि जवळ बसवले.
तस्थुर्देवाः सभामध्ये देवस्य पुरतो हरेः
देवता सभेच्या मध्यभागी, हरिप्रमुख देवासमोर उभे राहिले.