वेणुवीणाग्रंथहस्तां भक्तानुग्रहकातराम्
तिच्या हातात वेणू आणि वीणा होत्या, भक्तांवर कृपा करण्यास ती सदैव उत्सुक होती.
अपरां दक्षिणे रम्यां शतचंद्रसमप्रभाम् 4.6.
दक्षिण बाजूला आणखी एक सुंदर देवी उभी होती, जी शंभर चंद्रांच्या तेजाने उजळून निघाली होती.
सद्रत्नकुण्डलाभ्यां च सुकपोलविराजि ताम्
मूल्यवान रत्नांच्या कुंडलांनी तिचे गाल शोभून दिसत होते.
अमूल्यरत्नकेयूरकरकंकणशोभिताम्
अमूल्य रत्नांनी मढवलेली केयूर आणि कंगणे तिच्या हातात झळकत होती.
मणींद्रकिंकिणीयुक्तमध्यदेशसमन्विताम्
तिच्या कंबरेला उत्तम रत्नांची आणि मंजुळ घंटांची कंबरपट्टा होती.
प्रफुल्ल मालतीमालासंयुक्तकबरीयुताम्
तिच्या केसात उमललेल्या मोगऱ्यांच्या माळा गुंफलेल्या होत्या.
कस्तूरीबिंदुसंयुक्तसिन्दुरतिलकान्विताम्
तिच्या कपाळावर कस्तुरीचे ठिपके आणि सिंदूराचा टिळा होता.
सहस्रदलसंसक्तलीलाकमलसंयुताम्
ती हजार पाकळ्यांच्या कमळाशी जोडलेल्या एक खेळकर कमळाने अलंकृत होती.
अवरुह्य रथात्तूर्ण सस्त्रीकः सहपार्षदः
तो आपल्या पत्नी आणि सेवकांसह रथातून पटकन खाली उतरला.
देवा गोप्यश्च गोपाश्च तस्थुः प्रांजलयो मुदा
देव, गोपी आणि गोप आनंदाने हात जोडून उभे राहिले.
गत्वा नारायणो देवो विलीनः कृष्णविग्रहे
नारायण देव तेथे जाऊन कृष्णाच्या मूर्तीमध्ये विलीन झाले.
एतस्मिन्नन्तरे तत्र शातकुंभमयाद्रथात् 4.6.
त्याच वेळी, सुवर्णाच्या रथातून—
आजगाम चतुर्बाहुर्वनमालाविभूषितः
तो चार हातांचा, वनफुलांच्या माळांनी अलंकृत असा तेथे आला.
सर्वालंकारशोभा ढ्यः सूर्यकोटिसमप्रभः
सर्व अलंकारांनी शोभून, तो कोटी सूर्यांच्या तेजाने उजळत होता.
संविलीने हरेरंगे श्वेतद्वीपनिवासिनि
हरी विलीन झाल्यावर, श्वेतद्वीपात वास करणारी ती—
शुद्धस्फटिकसंकाशो नाम्ना संकर्षणः स्मृतः
तो शुद्ध स्फटिकासारखा दिसणारा होता आणि संकर्षण या नावाने ओळखला जातो.
आगतं तुष्टुवुः सर्वे दृष्ट्वा तं विष्णुवि ग्रहम्
सर्वांनी, त्या विष्णुरूप ग्रहाला पाहून, त्याचे आगमन होताच त्याचे स्तुती केली.
सहस्रमूर्धा भक्त्या च प्रणनाम च नारद
सहस्रमुखाने भक्तिभावाने वाकून नमस्कार केला आणि नारदानेही तसेच केले.
लीनोऽहं कृष्णपादाब्जे बभूव फाल्गुनोऽवरः
मी कृष्णाच्या पदकमळांमध्ये एकरूप झालो; फाल्गुन नम्र झाला.
एतस्मिन्नंतरे देवा ददृशू रथमुत्तमम्
त्या क्षणी देवांनी एक उत्तम रथ पाहिला.
मणींद्रसारसंयुक्तं वह्निशुद्धांशुकान्वितम् 4.6.
तो रथ उत्तम रत्नांनी आणि नागांनी सजवलेला होता, तसेच अग्निपरिक्षित वस्त्रांनी झाकलेला होता.
सद्रत्नसारकलशसमूहेन विराजितम्
तो रथ सुंदर रत्नांच्या कलशांच्या समूहाने झळकत होता.
सहस्रचक्रसंयुक्तं मनोयायि मनोहरम्
त्या रथाला हजार चाकं होती, तो मनासारखा वेगवान आणि मनोहारी होता.
मुक्तामाणिक्यवज्राणां समूहेन समुज्ज्वलम्
तो रथ मोती, माणिक, वज्र यांच्या झगमगाटाने उजळून निघाला होता.
देवानां दानवानां च रथानां प्रवरं मुने
मुनिवर, तो देव आणि दानव यांच्या सर्व रथांमध्ये श्रेष्ठ होता.
पंचाशद्योजनोर्ध्वं च चतुर्योजनविस्तृतम्
तो रथ पन्नास योजन उंच आणि चार योजन रुंद होता.
तत्रस्थां ददृशुर्देवीं रत्नालंकारभूषिताम्
त्या रथात देवांनी रत्नांच्या दागिन्यांनी सजलेली एक देवी पाहिली.
तेजःस्वरूपा मतुलां मूलप्रकृतिमीश्वरीम्
ती देवी तेजस्वी, अनुपम, आद्य प्रकृती आणि सर्वांची अधीश्वरी होती.
ईषद्धास्यप्रसन्नास्यां भक्तानुग्रहकातराम्
तिच्या मुखावर हलकी हसू आणि प्रसन्नता होती, भक्तांना कृपा करण्यास ती सदैव उत्सुक होती.
रत्नेन्द्रसाररचितक्वणन्मञ्जीररंजिताम्
तिच्या पायात उत्तम रत्नांनी बनवलेली मंजिरी होती, ज्यांचा मंजुळ निनाद घुमत होता.