जनुर्लभत गोपाश्च गोप्यश्च पृथिवीतले
गोप आणि गोपींना पृथ्वीवर जन्म मिळाला.
एतस्मिन्नंतरे सर्वे ददृशू रथमुत्तमम् 4.6.
इतक्यात, सर्वांनी एक सुंदर रथ पाहिला.
श्वेतचामरलक्षेण शोभितं दर्पणायुतैः
तो रथ पांढऱ्या चामरांनी आणि असंख्य आरशांनी सजवलेला होता.
सद्रत्नकलशानां च सहस्रेण सुशोभितम्
आणि हजारो रत्नांनी भरलेल्या कलशांनी तो रथ सुंदर दिसत होता.
पार्षदप्रवरैयुक्तं शात कुंभमयं शुभम्
तो रथ श्रेष्ठ पार्षदांनी जुंपलेला, शुद्ध सोन्याचा आणि अत्यंत शोभिवंत होता.
तत्रस्थं पुरुषं श्यामं सुन्दरं कमनीयकम्
त्या रथात एक श्यामवर्णाचा, देखणा आणि मनमोहक पुरुष होता.
किरीटिनं कुण्डलिनं वनमालाविभूषितम्
त्याच्या डोक्यावर मुकुट, कानात कुंडले आणि गळ्यात वनफुलांची माळ होती.
चतुर्भुजं स्मेरवक्त्रं भक्तानुग्रहकातरम्
त्याला चार हात, हसरा चेहरा आणि भक्तांवर कृपा करण्याची आतुरता होती.
देवीं तद्वामतो रम्यां शुक्लवर्णां मनोहराम्
ती देवी रम्य आणि मोहक स्वरूपाची, शुभ्र वर्णाची प्रकट झाली.
शरत्पार्वणचंद्रास्यां शरत्पंकजलोचनाम्
तिचे मुख शरद ऋतूच्या पौर्णिमेच्या चंद्रासारखे होते आणि डोळे शरद ऋतूतील कमळासारखे होते.
वेणुवीणाग्रंथहस्तां भक्तानुग्रहकातराम्
तिच्या हातात वेणू आणि वीणा होत्या, भक्तांवर कृपा करण्यास ती सदैव उत्सुक होती.
अपरां दक्षिणे रम्यां शतचंद्रसमप्रभाम् 4.6.
दक्षिण बाजूला आणखी एक सुंदर देवी उभी होती, जी शंभर चंद्रांच्या तेजाने उजळून निघाली होती.
सद्रत्नकुण्डलाभ्यां च सुकपोलविराजि ताम्
मूल्यवान रत्नांच्या कुंडलांनी तिचे गाल शोभून दिसत होते.
अमूल्यरत्नकेयूरकरकंकणशोभिताम्
अमूल्य रत्नांनी मढवलेली केयूर आणि कंगणे तिच्या हातात झळकत होती.
मणींद्रकिंकिणीयुक्तमध्यदेशसमन्विताम्
तिच्या कंबरेला उत्तम रत्नांची आणि मंजुळ घंटांची कंबरपट्टा होती.
प्रफुल्ल मालतीमालासंयुक्तकबरीयुताम्
तिच्या केसात उमललेल्या मोगऱ्यांच्या माळा गुंफलेल्या होत्या.
कस्तूरीबिंदुसंयुक्तसिन्दुरतिलकान्विताम्
तिच्या कपाळावर कस्तुरीचे ठिपके आणि सिंदूराचा टिळा होता.
सहस्रदलसंसक्तलीलाकमलसंयुताम्
ती हजार पाकळ्यांच्या कमळाशी जोडलेल्या एक खेळकर कमळाने अलंकृत होती.
अवरुह्य रथात्तूर्ण सस्त्रीकः सहपार्षदः
तो आपल्या पत्नी आणि सेवकांसह रथातून पटकन खाली उतरला.
देवा गोप्यश्च गोपाश्च तस्थुः प्रांजलयो मुदा
देव, गोपी आणि गोप आनंदाने हात जोडून उभे राहिले.
गत्वा नारायणो देवो विलीनः कृष्णविग्रहे
नारायण देव तेथे जाऊन कृष्णाच्या मूर्तीमध्ये विलीन झाले.
एतस्मिन्नन्तरे तत्र शातकुंभमयाद्रथात् 4.6.
त्याच वेळी, सुवर्णाच्या रथातून—
आजगाम चतुर्बाहुर्वनमालाविभूषितः
तो चार हातांचा, वनफुलांच्या माळांनी अलंकृत असा तेथे आला.
सर्वालंकारशोभा ढ्यः सूर्यकोटिसमप्रभः
सर्व अलंकारांनी शोभून, तो कोटी सूर्यांच्या तेजाने उजळत होता.
संविलीने हरेरंगे श्वेतद्वीपनिवासिनि
हरी विलीन झाल्यावर, श्वेतद्वीपात वास करणारी ती—
शुद्धस्फटिकसंकाशो नाम्ना संकर्षणः स्मृतः
तो शुद्ध स्फटिकासारखा दिसणारा होता आणि संकर्षण या नावाने ओळखला जातो.
आगतं तुष्टुवुः सर्वे दृष्ट्वा तं विष्णुवि ग्रहम्
सर्वांनी, त्या विष्णुरूप ग्रहाला पाहून, त्याचे आगमन होताच त्याचे स्तुती केली.
सहस्रमूर्धा भक्त्या च प्रणनाम च नारद
सहस्रमुखाने भक्तिभावाने वाकून नमस्कार केला आणि नारदानेही तसेच केले.
लीनोऽहं कृष्णपादाब्जे बभूव फाल्गुनोऽवरः
मी कृष्णाच्या पदकमळांमध्ये एकरूप झालो; फाल्गुन नम्र झाला.
एतस्मिन्नंतरे देवा ददृशू रथमुत्तमम्
त्या क्षणी देवांनी एक उत्तम रथ पाहिला.