अतो विपश्चितः सर्वे दास्यं वांछंति नो वरम्
म्हणून सर्व ज्ञानी लोक मला दास्य हवं असं इच्छितात, दुसरं काहीच नाही.
जन्ममृत्युजराव्याधि भयं च यमयातना 4.6.
जन्म, मृत्यू, वार्धक्य, आजार, भीती आणि यमाच्या यातना—
भक्ता न लिप्ताः पापेषु पुण्येषु सर्वक र्मिणः
भक्त पाप किंवा पुण्याला चिकटत नाहीत, जरी ते सर्व कर्मे करत असले तरी.
अहं प्राणश्च भक्तानां भक्ताः प्राणा ममापि च
मी माझ्या भक्तांचा प्राण आहे आणि भक्तही माझे प्राण आहेत.
चक्रं सुदर्शनं नाम षोडशारं सुतीक्ष्णकम्
सुदर्शन नावाचं चक्र सोळा कड्यांचं आणि अत्यंत धारदार आहे.
भक्तान्तिके तु तच्चक्रं दत्त्वा रक्षार्थमीप्सितम्
माझ्या भक्तांच्या रक्षणासाठी, मी ते चक्र त्यांच्या जवळ ठेवतो आणि हवं तसं देतो.
न मे स्वास्थ्यं च वैकुंठे गोलोके राधिकांतिके
मला वैकुंठात, गोलोकात किंवा राधिकेच्या जवळही मनःशांती मिळत नाही.
प्राणेभ्यः प्रेयसी राधा स्थितोरसि दिवानिशम्
राधा मला प्राणाहूनही प्रिय आहे, ती रात्रंदिवस माझ्या छातीवर वास करते.
भक्तदत्तं च यद्द्रव्यं भक्त्या ऽश्नामि सुरेश्वराः
देवतांनो, भक्तांनी प्रेमाने दिलेलं जे काही अर्पण असतं, ते मी भक्तीभावाने खातो.
स्त्रीपुत्रस्वजनांस्त्यक्त्वा ध्यायंते मामहर्निशम्
पत्नी, मुलं आणि नातेवाईक सोडून, ते रात्रंदिवस माझं ध्यान करतात.
दुष्टा यदा मे भक्तानां ब्राह्मणानां गवामपि
दुष्ट लोकांनी माझ्या भक्तांना, ब्राह्मणांना किंवा गायींना त्रास दिला, की
तथाऽचिरं ते नश्यंति यथा वह्नौ तृणानि च 4.6.
ते अगदी लवकर नष्ट होतात, जशी आगेत गवत जळून जाते.
यास्यामि पृथिवीं देवा यात यूयं स्वमालयम्
मी आता पृथ्वीवरून निघून जातो; देवांनो, तुम्ही सगळे तुमच्या-तुमच्या ठिकाणी परत जा.
इत्युक्त्वा जगतां नाथो गोपाना हूय गोपिकाः
असं म्हणून, जगाचा स्वामी गवळ्यांना आणि गोपींना बोलावलं.
गोपा गोप्यश्च शृणुत यात नंदव्रजं परम्
गोप आणि गोपींनो, ऐका — तुम्ही सगळे नंदाच्या श्रेष्ठ व्रजात जा.
वृषभानुप्रिया साध्वी नंदगोपकलावती
तिथे वृषभानूची प्रिय, सती आणि नंदगोपाची तेजस्वी कन्या आहे.
पितॄणां मानसी कन्या धन्या मान्या च योषिताम्
ती पितरांची मनातून उत्पन्न झालेली कन्या आहे, स्त्रियांमध्ये भाग्यवान आणि सन्मानित आहे.
तस्या गृहे जन्म लभ शीघ्रं नंदव्रजं व्रज
तिच्या घरी लवकर जन्म घे आणि नंदाच्या व्रजात जा.
त्वं मे प्राणाधिका राधे तव प्राणाधिकोऽप्यहम्
राधे, तू मला प्राणाहूनही प्रिय आहेस, आणि मीही तुला तुझ्या प्राणाहून अधिक प्रिय आहे.
श्रुत्वैवं राधिका तत्र रुरोद प्रेमविह्वला
हे ऐकून, राधिकेने तिथे प्रेमाने भरून रडायला सुरुवात केली.
जनुर्लभत गोपाश्च गोप्यश्च पृथिवीतले
गोप आणि गोपींना पृथ्वीवर जन्म मिळाला.
एतस्मिन्नंतरे सर्वे ददृशू रथमुत्तमम् 4.6.
इतक्यात, सर्वांनी एक सुंदर रथ पाहिला.
श्वेतचामरलक्षेण शोभितं दर्पणायुतैः
तो रथ पांढऱ्या चामरांनी आणि असंख्य आरशांनी सजवलेला होता.
सद्रत्नकलशानां च सहस्रेण सुशोभितम्
आणि हजारो रत्नांनी भरलेल्या कलशांनी तो रथ सुंदर दिसत होता.
पार्षदप्रवरैयुक्तं शात कुंभमयं शुभम्
तो रथ श्रेष्ठ पार्षदांनी जुंपलेला, शुद्ध सोन्याचा आणि अत्यंत शोभिवंत होता.
तत्रस्थं पुरुषं श्यामं सुन्दरं कमनीयकम्
त्या रथात एक श्यामवर्णाचा, देखणा आणि मनमोहक पुरुष होता.
किरीटिनं कुण्डलिनं वनमालाविभूषितम्
त्याच्या डोक्यावर मुकुट, कानात कुंडले आणि गळ्यात वनफुलांची माळ होती.
चतुर्भुजं स्मेरवक्त्रं भक्तानुग्रहकातरम्
त्याला चार हात, हसरा चेहरा आणि भक्तांवर कृपा करण्याची आतुरता होती.
देवीं तद्वामतो रम्यां शुक्लवर्णां मनोहराम्
ती देवी रम्य आणि मोहक स्वरूपाची, शुभ्र वर्णाची प्रकट झाली.
शरत्पार्वणचंद्रास्यां शरत्पंकजलोचनाम्
तिचे मुख शरद ऋतूच्या पौर्णिमेच्या चंद्रासारखे होते आणि डोळे शरद ऋतूतील कमळासारखे होते.