मंगलं मंगलानां च मंगलं मंगलप्रदम्
सर्वांत शुभ असलेलं, सर्व शुभतेचं मूळ असं मंगल.
स्थितं सर्वत्र निर्लिप्तमात्मरूपं परात्परम्
जे सर्वत्र आहे, कोणत्याही गोष्टीला न लागणारं, आत्म्याचं स्वरूप, सर्वश्रेष्ठ असं परम.
सगुणं निर्गुणं ब्रह्म ज्योतीरूपं सनातनम्
गुणांसह आणि गुणांशिवाय असलेलं ब्रह्म, प्रकाशाचं स्वरूप, सनातन.
तमनिर्वचनीयं च व्यक्तमव्यक्तमेककम्
जे वर्णन करता येत नाही, प्रकट आणि अप्रकट, एकमेव असं अद्वितीय.
गुणत्रयविभागाय रूपत्रयधरं परम्
गुणत्रयांच्या विभागासाठी तीन रूपं धारण करणारं, सर्वश्रेष्ठ असं ते.
सर्वाधारं सर्वरूपं सर्वबीजमबीजकम्
सर्वांचं आधार, सर्व रूपांचं मूळ, सर्व बीजांचं बीज, पण स्वतः बीजरहित.
लक्ष्यं षङ्गुणरूपं च वर्णनीयं विचक्षणैः 4.5.
जे जाणण्याचं ध्येय आहे, सहा गुणांनी युक्त, ज्याचं वर्णन ज्ञानी लोक करतात.
अशरीरं विग्रहवदिंद्रियं यदतींद्रियम्
शरीर नसलेलं, पण शरीर आणि इंद्रियांसारखं भासतं, आणि इंद्रियांच्या पलीकडचं असं ते.
गमनार्हमपादं यदचक्षुः सर्वदर्शनम्
चालण्यास पात्र, पण पाय नाहीत; डोळे नसतानाही सर्व काही पाहणारं.
वेदे निरूपितं वस्तु सन्तः शक्ताश्च वर्णितुम्
वेदांत सांगितलेली वस्तु, ज्याचं वर्णन सज्जन आणि सामर्थ्यवान करू शकतात.
सर्वेशं यदनीशं यत्सर्वादि यदनादि यत्
सर्वांचा स्वामी, पण स्वतः कोणत्याही अधीन नाही; सर्वांचं मूळ, पण स्वतः अनादि.
अहं विधाता जगतो वेदानां जनकः स्वयम्
मीच जगाचा सर्जक, आणि वेदांचा जन्मदाता.
सेवया तव धर्मोऽयं पालने च निरूपितः
तुझ्या सेवेमुळे हा धर्म रक्षणासाठी स्थापन झाला आहे.
निःशेषोत्पत्तिकर्त्ताऽहं त्वत्पादांभोजसेवया १०७ ब्रह्मांडे बिंबसदृशे भूत्वा विषयिणो वयम्
संपूर्ण सृष्टी निर्माण करणारा मीच आहे; तुझ्या पादकमळांची सेवा केल्याने, आम्ही ब्रह्मांडात प्रतिबिंबासारखी रूपं घेऊन विषयांचा अनुभव घेतो.
यथा न संख्या रेणूनां तथा तेषामणीयसाम्
जसं रेणूंची संख्या मोजता येत नाही, तसंच त्यातले सर्वात लहानही अनंत आहेत.
एकैकलोमविवरे ब्रह्मांडमेकमेककम् 4.5.
प्रत्येक केसाच्या रोमकूपात एकेक ब्रह्मांड आहे.
ध्यायंते योगिनः सर्वे तवैतद्रूपमीप्सितम्
सर्व योगी तुझ्या या इच्छित रूपाचं ध्यान करतात.
किशोरं सुंदरतरं यक्षं कमनीयकम्
किशोर वयाचा, अत्यंत सुंदर, यक्ष आणि मन मोहून टाकणारा.
नवीनजलदश्यामपीतांबरधरं वरम्
नव्या पावसाच्या मेघासारखा काळा वर्ण, पिवळ्या वस्त्रांनी शोभलेला, अत्यंत सुंदर असा तो होता.
मयूरपिच्छचूडं च मालतीजालमंडितम्
त्याच्या शिरावर मोरपीसाचा मुकुट आणि मोगऱ्यांच्या फुलांची माळ होती.
अमूल्यरत्नसाराणां सारभूषणभूषितम्
मूल्य नसलेल्या रत्नांच्या सारांशातून बनवलेल्या दागिन्यांनी तो सजलेला होता.
शरत्प्रफुल्लपद्मानां प्रभामोष्यास्यचंद्रकम्
त्याच्या तोंडावर शरद ऋतूतील उमललेल्या कमळासारखी प्रभा आणि चंद्रकोरीसारखा चिन्ह होता.
पक्वदाडिमबीजाभदंतपंक्तिमनोहरम्
त्याच्या दातांची ओळ पिकलेल्या डाळिंबाच्या दाण्यासारखी मनमोहक दिसत होती.
गोपीवक्त्रस्मिततनुं राधावक्षःस्थलस्थितम्
गोपिकांच्या हास्यासारखे स्मित त्याच्या चेहऱ्यावर होते आणि तो राधेच्या छातीवर विसावला होता.
इत्येवमुक्त्वा विश्वसृट् प्रणनाम पुनः पुनः
असे म्हणून विश्वनिर्माता पुन्हा पुन्हा वाकला.
ननाम भूयोभूयश्च साश्रुपूर्णविलोचनः 4.5.
तो पुन्हा पुन्हा नमस्कार करत होता, त्याच्या डोळ्यांतून अश्रू वाहत होते.
व्याप्तास्तत्राश्रमे सर्वे श्रीकृष्णतेजसा मुने
मुनी, त्या आश्रमात सर्वत्र श्रीकृष्णाच्या तेजाने सर्वजण व्यापले गेले.
पूजाकाले हरेरेवं भक्तियुक्तश्च यः पठेत्
जो कोणी हरिच्या पूजेच्या वेळी भक्तीभावाने हे वाचतो—
सुरासुरमुनींद्राणां दुर्लभं दास्यमेव च
—त्याला देव, दैत्य आणि ऋषींच्याही दुराप्राप्य अशी सेवा मिळते.
इहैव विष्णुतुल्यश्च विख्यातः पूजितो धुवम्
इथेच तो विष्णूसमान प्रसिद्ध आणि पूज्य होतो, हे नक्की.