तं संभाष्य ययुर्द्वारं द्वादशाख्यं सुरा मुदा
त्याच्याशी बोलून देव आनंदाने 'बारावं द्वार' म्हणून ओळखल्या जाणाऱ्या द्वाराकडे गेले.
सर्वेषां दुर्लभं चित्रमदृश्यमश्रुतं मुने
हे द्वार, हे मुनी, सर्वांसाठी फारच दुर्मिळ, अद्भुत आणि पूर्वी कधीही न पाहिलेलं, न ऐकलेलं असं होतं.
द्वारे नियुक्ता ददृशुर्देवा गोपांगना वराः
त्या द्वारावर देवांना उत्तम आणि सुंदर अशा गोपीकन्या पहायला मिळाल्या.
पीतवस्त्रपरीधानाः कबरीभारभूषिताः
त्या सर्व पिवळ्या वस्त्रात होत्या आणि त्यांचे केस दाट व सुंदर मोकळे होते.
रत्नकंकणकेयूररत्ननूपुरभूषिताः
त्यांच्या हातात रत्नजडित कंकण, बाहूंना केयूर आणि पायात नूपुर घातलेले होते.
चन्दनागुरु कस्तूरीकुंकुमद्रवचर्चिताः
त्यांच्या अंगाला चंदन, अगर, कस्तुरी आणि कुंकवाचा सुगंधी लेप लावलेला होता.
गोपीनां शतकोटीनां श्रेष्ठाः प्रेष्ठा हरेरपि
शेकडो कोटी गोपींपैकी त्या सर्वांत श्रेष्ठ आणि हरिप्रिया होत्या.
संभाष्य ता मुदा युक्ता ययुर्द्वारातरं मुने 4.5.
त्यांच्याशी आनंदाने बोलून, हे मुनी, देव त्या द्वारातून पुढे गेले.
गोपांगनानां श्रेष्ठाश्च ददृशुः सुमनोहराः
त्यांना गोपीकन्यांमध्ये सर्वांत सुंदर आणि मनमोहक अशा कन्या दिसल्या.
सर्वाः सौभाग्ययुक्ताश्च राधिकायाः प्रियाश्च ताः
त्या सर्व भाग्यवती होत्या आणि राधिकेच्या अत्यंत प्रिय सखी होत्या.
एवं द्वारत्रयं दृष्ट्वा स्वप्ना ज्ञानाद्भुताश्रुतम्
असं हे तीनही द्वार, ज्याचं स्वप्नातही किंवा ज्ञानातही कधी ऐकिवात आलं नव्हतं, त्यांनी पाहिलं.
तास्ताः संभाष्य देवास्ते विस्मिता ययुरीश्वराः
त्यांच्याशी बोलून, आश्चर्यचकित झालेले देव मग निघून गेले, हे ईश्वर.
सर्वासां च प्रधानं च गोप्यं गोपांगनागणैः
त्या सर्व गोपींपैकी मुख्य गोपी आपल्या सख्या गोपीकन्यांच्या वेढ्यात होती.
तेषामनिर्वचनीयैर्नानागुणसमन्वितैः
त्या सर्वजणी अनंत आणि वर्णन करता येणार नाहीत अशा अनेक गुणांनी युक्त होत्या.
रत्नकंकणकेयूरत्ननूपुरभूषितैः
रत्नांनी सजवलेल्या कंकणांनी, केयूरांनी आणि नूपुरांनी त्या शोभून गेल्या होत्या.
रत्नकुंडलयुग्मेन गंडस्थलविराजितैः
रत्नजडित कुंडलांच्या जोड्यांनी त्यांच्या गालांवर तेज झळकत होते.
शरत्पार्वणपद्मानां प्रभां मुष्णन्मुखेंदुभिः
शरद ऋतूतील पौर्णिमेच्या कमळासारख्या त्यांच्या चेहऱ्यांनी इतर सर्व तेजाला मागे टाकले होते.
पक्वबिंबाधरोष्ठैश्च स्मेराननसरोरुहैः 4.5.
पिकलेल्या बिंब फळासारख्या लाल ओठांनी आणि हसऱ्या कमळासारख्या चेहऱ्यांनी त्या उजळून निघाल्या होत्या.
चारुचंपकवर्णाभिर्मध्यस्थलकृशैर्मुने
सुंदर चंपक फुलांसारख्या वर्णाच्या आणि मध्यभागी सडपातळ कटीच्या त्या दिसत होत्या, हे मुनी.
खगेंद्रचारुचंचूनां शोभामुष्णाभिरेव च
पक्षीराजासारख्या सुंदर चोचींनी त्या अधिकच तेजस्वी वाटत होत्या.
पीनश्रोणिभरार्तैश्च मुकुंदपदमानसैः
फुललेल्या मुकुंद आणि कमळ फुलांसारख्या भरदार कंबरेमुळे त्या अधिक मोहक दिसत होत्या.
लसद्रमणिरत्नैश्च वेदिकायुग्मशोभितम्
प्रेमरत्नांनी झळाळणाऱ्या जोडजोड वेदिकांनी त्या शोभून गेल्या होत्या.
सिंदूराकारमणिभिर्मध्यस्थलविराजितैः
सिंदूरासारख्या रंगाच्या रत्नांनी त्यांच्या कंबरेला शोभा आली होती.
तत्संस्पर्शैर्गंधवाहैः सर्वत्र सुरभीकृतम्
त्या रत्नांच्या स्पर्शाने आणि सुगंधाने सर्वत्र दरवळ पसरला होता.
श्रीकृष्णचरणांभोजदर्शनैकमनोरथाः
त्यांची एकमेव इच्छा म्हणजे श्रीकृष्णांच्या चरणकमळांचे दर्शन घेणे होती.
भक्त्युद्रेकादश्रुपूर्णाः किंचिन्नम्रात्मकंधराः
भक्तीने ओथंबून, डोळ्यांत अश्रू भरलेले आणि माने थोडीशी झुकलेली होती.
मंदिराणां च मध्यस्थं चतुःशालं मनोहरम्
मंदिरांच्या मध्यभागी एक सुंदर, चार दालनांचा मनोहर मंडप उभा होता.
नानारत्नमणिस्तंभैर्वज्रयुक्तैश्च भूषितम् 4.5.
नानाविध रत्नांनी आणि वज्रजडित खांबांनी तो मंडप सजवलेला होता.
मुक्तासमूहैर्माणिक्यैः श्वेतचामरदर्पणैः
मोत्यांच्या गुच्छांनी, माणिक्यांनी, शुभ्र चामर आणि आरश्यांनी तो शोभून गेला होता.
पट्टसूत्रग्रंथियुक्तश्रीखंडपल्लवान्वितैः
पट्ट्यांच्या दोऱ्यांनी बांधलेल्या आणि चंदनाच्या पानांनी सजवलेल्या वस्तू तिथे होत्या.