एकदा, एक महान ऋषी आपल्या प्रिय शिष्याला अत्यंत गूढ आणि पवित्र मंत्रसंग्रह सांगत होते. त्यांनी सांगितले, “पश्चिम दिशेला सदैव गोविंदा माझे रक्षण करो. ईशान्य दिशेला, जो व्रजभूमीत रमणारा आहे, तो सदैव माझे रक्षण करो. बलवान आणि बळीचा संहार करणारा माधव माझे नेहमीच रक्षण करो. झोपेत असो वा जागरणात, सर्व काळी माधव माझे रक्षण करो.” मग ऋषी म्हणाले, “वत्सा, मी तुला हे संपूर्ण मंत्रसंग्रह सांगितले आहेत. हे मी स्वतः कृष्णाच्या मुखातून ऐकले आहे; हे कुणाला सांगू नकोस. गळ्यात वा उजव्या हातात घातल्यास, हाच विष्णू आहे—याबद्दल शंका नाही. जो हा मंत्र सिद्ध करतो, तो जिवंत असतानाच मुक्त होतो. हजारो राजसूय यज्ञ, शेकडो वाजपेय यज्ञ, आणि सर्व प्रकारची दानधर्म, पृथ्वीची प्रदक्षिणा, व्रत, उपवास, शिस्त, स्वाध्याय, जप, तपस्या—या सर्वांपेक्षा या सिद्ध कवचाचे महत्त्व अधिक आहे. ज्याच्याकडे सिद्ध कवच आहे, त्याला सर्व काही प्राप्त होते; तो सर्वज्ञ होतो. जो कृष्णाची पूजा करतो पण हे कवच जाणत नाही, तो खरोखरच मंदबुद्धी आहे. हे कवच धारण कर, प्रिय बालका, आणि पृथ्वी क्षत्रियविरहित कर. राज्य द्यावे लागो, डोके द्यावे लागो, किंवा जीव द्यावा लागो, तरी चालेल, पण हे कवच सोडू नकोस.” तेव्हा भृगु ऋषी म्हणाले, “हे प्रभु, जे सुख देते, मोक्ष देते, सार आहे, आणि शत्रूंचा नाश करते—असा मंत्र, स्तोत्र आणि पूजेची पद्धत मला शिकवा.” मग महादेव म्हणाले, “मंत्रांमध्ये हा मंत्र राजासारखा आहे, महान आणि सत्रा अक्षरी. हे पाच लाख वेळा जपल्याने सिद्ध होते; मग दशांश होम करावा. हे मंत्रसिद्ध झालेल्या साधकासाठी, संपूर्ण विश्व त्याच्या हस्तपदात असते. पंचमहाभूतांनी बनलेल्या या देहाने, साधक वैकुंठाला जाऊ शकतो; सर्व तीर्थे आणि पृथ्वी तात्काळ पवित्र होते. आता मी तुला सामवेदात सांगितलेली ध्यानपद्धती सांगतो. तो प्रभू नव्या पावसाच्या काळ्या मेघासारखा काळा आहे, त्याचे नेत्र निळ्या कमळासारखे आहेत. त्याचे संपूर्ण शरीर चंदनाने सुगंधित आहे, त्याने पिवळे वस्त्र परिधान केले आहेत, आणि तो अत्यंत सुंदर आहे. त्याच्या गळ्यात जाई-जुई आणि वनफुलांच्या माळा आहेत. त्याचे तेज आकाशातील चंद्र आणि तारकांनाही लाजवेल असे आहे. त्याच्या सेवेला सिद्धश्रेष्ठ, महान ऋषी आणि देवांचा स्वामी उपस्थित आहेत. अशा या प्रभूचे ध्यान करून, सोळा प्रकारची पूजा करावी—पाद्य, आचमनीय, आसन, वस्त्र, अलंकार, धूप, दीप, नैवेद्य, पुन्हा आचमनीय, आणि मनोहर दिव्य शय्या, जी कस्तुरी, अगर आणि चंदनाने सुशोभित आहे. नंतर सह अंगांची पूजा करून, त्याच्या परिवाराची पूजा करावी—हरिभानू, चंद्रभानू, सूर्यभानू, शुभानुका, गोपिकांची राणी राधिकादेवी, आदि प्रकृती, परमेश्वरी, शांत गोप आणि गोपी, मी, ब्रह्मा आणि पार्वती. पुन्हा सह देवांची पूजा पाच अर्पणांनी करावी—गणेश, सूर्य, अग्नी, विष्णू, शिव आणि शुभा देवी. गणेश विघ्नांचा नाश करतो, भास्कर रोगाचा नाश करतो, शंकर ज्ञान देतो, दुर्गा सर्वोच्च ऐश्वर्य प्राप्त करून देते. नंतर विसर्जन करून, निवडलेल्या ईश्वराची भक्तीभावाने पूजा करावी.” अशा प्रकारे, या पवित्र आणि गूढ मंत्रसंग्रहाची, त्याच्या महत्त्वाची आणि पूजेची संपूर्ण पद्धती ऋषींनी आपल्या शिष्याला सांगितली.