सूर्य हा एकटाच सतत सर्व जीवांचे आयुष्य कमी करत असतो. पण ज्यांचे मन भगवंतावर, म्हणजे विष्णूवर, स्थिर आहे—असे वैष्णव भक्त—ते खरोखर दीर्घायुष्य लाभतात. शंकर, शेष, धर्म, ब्रह्मा, विष्णू, महान विराट, वड्हू, पञ्चशिख, दक्ष, नारद, सनातन, ज्ञानी लोमश, शुक्र, वसिष्ठ, क्रतु, मार्कंडेय, बळी, प्रह्लाद, गणेश्वर, अकूपार, उलूक, नाडिजंघ, वायूज—हे सर्व कृष्णाच्या नवविध भक्तीने संपन्न आहेत. जो कोणी त्याच्यावर भक्ती करतो, तो त्याचा अंश होतो, आणि तो जिवंत असतानाच मुक्त होतो. वर सात स्वर्ग आहेत आणि पृथ्वीवर सात द्वीप आहेत. अशा जगांची, पुत्रा, मोजदाद नाही. देवता, ऋषी, मनू आणि मनूचे वंशज—सर्व जग ही महान विष्णूच्या देहाच्या रोमकूपांमध्ये आहेत. खरे, सनातन, निर्गुण, आणि अपरिवर्तनीय सर्वोच्च ब्रह्माची उपासना कर. ते इच्छाशून्य, निराकार, नित्य, आणि निर्मळ आहे. परंतु, ते स्वतःच्या इच्छेने सर्व रूपे धारण करते आणि भक्तांवर कृपा करणारे आहे. ध्यानाने ते प्राप्त होते, पण शंकरासारख्या योग्यांनाही ते सहज मिळत नाही. ते सर्वांचे आधार आहे, सर्वज्ञ आहे, आणि सर्वांना परम आनंद देणारे आहे. ते सेवा, धर्म, आणि सद्गुणी लोकांना सर्व सिद्धी देणारे आहे. ते सर्वोच्च, शुद्ध, पूर्ण आणि मंगल आहे. ‘कृष्ण’ या दोन अक्षरी मंत्राचा जप केल्याने—जो कृष्णसेवा प्राप्त करून देतो—जो तो मंत्र एक लाख वेळा जपतो, त्याला मंत्रसिद्धी निश्चितच प्राप्त होते. त्या वैश्याने भक्तीपूर्वक देवीला वंदन केले आणि पुष्करला गेला; देवीच्या कृपेने तो कृष्णाचा सेवक झाला. इथे प्रकृती आणि वैश्य यांचा संवाद सांगणारा त्रेसष्टावा अध्याय समाप्त होतो. हा प्रकृती विभागातील, ब्रह्मवैवर्त पुराणाच्या दुसऱ्या खंडातील, नारद आणि नारायण यांच्या संवादात, दुर्गा कथेमध्ये, सुरथ, समाधी आणि मेधस यांच्या संवादात आहे. यानंतर नारायण म्हणाले—हे अत्यंत पुण्यशाली, आता वेदात सांगितलेल्या पद्धती ऐक. राजा, स्नान करून आणि आचमन करून, तीन प्रकारची शुद्धी केली. मग प्राणायाम करून, शंख शुद्ध केला. पुन्हा भक्तिपूर्वक ध्यान करीत, त्याने मनापासून पूजा केली. भक्तिपूर्वक, धर्मशीलतेने, शास्त्रानुसार त्याने भक्तीने पूजा केली. त्याने सहा देवतांची पूजा करून, नमस्कार केला. नंतर, सामवेदात वर्णन केलेल्या सर्व इच्छा पूर्ण करणाऱ्या कल्पवृक्षाचे ध्यान केले. जी ब्रह्मा, विष्णू, शंकर आणि इतरांनी पूजली आणि स्तुती केली, ती सनातन देवी—सर्वांची मूळ, सर्वांचा आधार, आणि सर्वोच्चातही सर्वोच्च—तिचीच पूजा केली. ती गुणसंपन्न आणि गुणातीत, शुद्ध, श्रेष्ठ, स्वेच्छेने कार्य करणारी आणि पुण्यशाली आहे. ती कृष्णाला प्रिय आहे, कृष्णाची शक्ती आहे, आणि कृष्णाच्या बुद्धीची अधिष्ठात्री आहे. तिच्या शरीराचा रंग वितळलेल्या सोन्यासारखा आहे, आणि ती दहा लाख सूर्यांप्रमाणे तेजस्वी आहे. ती शंभर भुजांची दुर्गा आहे, मोठ्या संकटांचा नाश करणारी आहे. ती त्रिनेत्रधारी शंकराची प्राणशक्ती आहे, शुद्ध अर्धचंद्राने अलंकृत आहे. तिचा डावीकडील गाल गोलाकार आहे, आणि ती शंभूच्या मनाला मोहित करणारी आहे.