या पवित्र कथेत, युद्धात अजिंक्य, निर्दय, निर्भय आणि कानात छेद नसलेल्या काही योद्ध्यांची वर्णना होते. म्लेच्छांमध्ये, कु विंदाच्या कन्येतून जोला जातीचा जन्म झाला; आणि जोलाच्या कु विंदाच्या कन्येतून शरांक याची उत्पत्ती झाली, असे घोषित केले आहे. वर्णसंकराच्या दोषामुळे, पूर्वी कधीही ऐकण्यात न आलेल्या अनेक जाती उदयास आल्या. अश्विनी कुमारांनी एका ब्राह्मण स्त्रीतून वैद्याचा जन्म झाला. हे वैद्य गावातील गुणांमध्ये पारंगत आणि मंत्र-औषधांमध्ये भक्त होते. शौनकाने विचारले, "अरे, कोणत्या विवेकाच्या अभावामुळे बीजदान झाले?" सुताने सांगितले, "एक कामुक देवतेने, शांत असलेल्या त्या स्त्रीला एकांतातील फुलांच्या बागेत पाहिले." ती स्त्री पूर्ण शक्तीनिशी विरोध केला, पण त्या शक्तिशाली देवतेने तिला वश केले. नंतर तिने त्या सुंदर फुलांच्या बागेत आपल्या बाळाला पटकन सोडून दिले. लाजून, ती नेहमी आपल्या गुरूच्या घरी पुत्रासह परत येत असे. रागाने, त्या ब्राह्मणाने आपला पुत्र आणि प्रिय पत्नी दोघांनाही सोडून दिले. पण त्याने पुत्राला वैद्यकशास्त्र शिकवले. तो ब्राह्मण नेहमी शुल्क आणि ज्योतिषाची गणना करण्यात व्यस्त असे. लोभामुळे, ब्राह्मण शूद्रांच्या उपस्थितीत दान स्वीकारत असे. ब्रह्मयज्ञाच्या वेळी, एका यज्ञकुंडातून एक पुरुष उत्पन्न झाला. तो करुणेचा सागर होता; ब्रह्मदेवाने त्याला पुराण शिकवले. सूताच्या शक्तीमुळे, एका वैश्य स्त्रीतून एक पुरुष जन्माला आला. अशा प्रकारे, पृथ्वीवरील जन्माची काही माहिती मी सांगितली. पृथ्वीवरील सर्व जाती आणि संबंधांमध्ये, प्रत्येकाचा कोणाशी संबंध आहे, हे सांगितले आहे. पिता किंवा 'तात' म्हणजे जन्मदाता. पिताचा पिता म्हणजे आजोबा, आणि त्याचा पिता म्हणजे प्रपितामह. माताचा पिता म्हणजे नाना, आणि त्याचा पिता म्हणजे माताप्रपितामह. पिताची आई म्हणजे आजी, आणि तिची सासू म्हणजे प्रपितामही. माताची आई म्हणजे आजी, आणि ती आईसमान मानली जाते. वयस्क माताजी आणि पिताच्या पित्याची पत्नीही तशाच प्रकारे समजावी. पित्याची बहिण, माताची बहिण आणि आईची स्वतःची बहिण, हे सर्व तसेच लक्षात ठेवावे. धनसंपन्न, वीर्यवान आणि पुरुषाचे वंशज हे वंशात असतात. पुत्राची पत्नी म्हणजे सून; कन्येचा पती म्हणजे जावई. धाकटा दीर म्हणजे पतीचा भाऊ; नंदा म्हणजे पतीची बहिण. पत्नी, सहचारिणी, प्रिय, प्रेयसी आणि स्त्री हे सर्व पत्नीचेच पर्याय आहेत. पत्नीची आई म्हणजे सासू, आणि तिचा पिता म्हणजे सासरे. बहिणीचा पुत्र, भावाचा पुत्र आणि भावाच्या पुत्राचा पुत्र हे तशाच प्रकारे ओळखावे. बहिणीच्या पतीला आणि भावाला, सासऱ्याच्या एकतेमुळे तसेच समजावे. अन्नदाता, भयापासून रक्षण करणारा, आणि पत्नीचा पिता हेही तसेच मानावे. अन्नदात्याची पत्नी, बहिण, गुरूपत्नी, आई, तिची सहपत्नी, कन्या आणि पुत्राची प्रिय हेही तसेच समजावे. आईची आई, पित्याची आई आणि सासरच्या आजीची बहिण हेही तशाच प्रकारे मानावे. पुत्राचा पुत्र म्हणजे नातू, आणि त्याचा पुत्र म्हणजे पणतू. कन्येचा पुत्र आणि कन्येची कन्या, आणि त्यांचे वंशज हे आप्त आहेत. भावाच्या पुत्राचे पुत्र आणि त्याचे वंशज हेही आप्त आहेत. गुरूची कन्या, बहिण आणि वाढवलेली मुलगी या आईसमान मानाव्या, हे ऋषी, असे सांगितले आहे. ही कथा विविध जाती, वंश, आणि कुटुंबातील संबंधांची माहिती, आदर आणि प्रेमाने सांगते.