राजा भयाने ग्रासलेला असताना, त्याने समोर आलेल्या त्या दिव्य व्यक्तीस पाहिले आणि तो घाईघाईने आपल्या रथातून खाली उतरला. त्या क्षणी, परब्रह्मस्वरूप परमात्म्याने त्याला आपली सेवा करण्याची संधी दिली आणि त्याच्यावर शुभाशीर्वादांची वर्षा केली. त्यानंतर, राधा स्वतःच्या रथातून खाली उतरली आणि श्रीकृष्णाच्या छातीला प्रेमाने आलिंगन दिले. श्रीकृष्णाने तिला सन्मानपूर्वक, सौम्य हास्याने संबोधले. श्रीकृष्ण म्हणाले, “प्रथम राधा या नावाचा उच्चार करावा, मग कृष्ण माधवाचा. जे लोक उलट क्रमाने बोलतात किंवा जगन्मातेला निंद्य शब्दांनी संबोधतात, त्यांना काळाच्या धाग्यावर सूर्य आणि चंद्र अस्तित्वात असतील तोपर्यंत क्लेश सहन करावा लागतो.” या प्रकारे, दुर्गामातेच्या साक्षीने राधिकेची सर्वोच्च कथा सांगितली गेली. राधा ही नारायणी आहे, विष्णूची शक्ती, आद्य प्रकृती आणि सर्व जगाची अधिष्ठात्री देवी आहे. सर्व स्त्रियांमध्ये ती श्रेष्ठ, सर्वोच्च, आणि जन्मस्मरण करणारी आहे. तेव्हा पार्वतीदेवीने विचारले, “हा वैष्णव राजा राधा मंत्र कसा प्राप्त करतो? त्याची प्रक्रिया, ध्यान, स्तोत्र आणि कवच काय आहे?” श्री महेश्वर म्हणाले, “हे मुनी, कोणत्या उपासनेने मी लवकरच गोलोक प्राप्त करू शकतो?” यानंतर, त्या श्रेष्ठ ब्राह्मणाने राजाला संबोधित केले आणि सांगितले, “राधेची उपासना कर, ती सर्वोच्च देवी आहे, प्राणशक्तीची अधिष्ठात्री आहे.” असे सांगून त्याने राजाला सहा अक्षरी राधिकामंत्र दिला. त्याने श्वासोच्छ्वासाचे नियंत्रण, पंचतत्त्वांची शुद्धी, मंत्रस्थापन या गोष्टी शिकवल्या. भक्तिभावाने त्याला स्तोत्र आणि कवच शिकवले. तसेच, सामवेदात वर्णन केलेले, अत्यंत मंगलमय ध्यान त्याला शिकवले. त्या ध्यानात, राधेचे तेज पांढऱ्या चंपक फुलांसारखे, दहा कोटी चंद्रांइतके तेजस्वी आहे. तिची कटी आणि मध्यभाग सुंदर, ओठ पिकलेल्या बिंब फळांसारखे लाल आहेत. तिचे मोहक दात मोत्यांच्या माळेसारखे, तिचे वस्त्र अग्निपरिष्कृत असून ती रत्नांच्या हारांनी अलंकृत आहे. तिच्या हातावर रत्नजडित बाजूबंद, मनगटावर कडे, पायात रत्नजडित पैंजण आहेत. तिच्या गालावर सूर्याप्रमाणे तेज आहे. ती अमूल्य रत्नमाळा, रत्नजडित अंगठ्या आणि तेजस्वी कडे घालते. तिच्या केसांचा गुच्छ जुईच्या फुलांच्या माळेने सुशोभित आहे. तिच्या सर्वात प्रिय गोपिका तिची सेवा करतात, पांढऱ्या चामराने तिला शीतलता देतात. तिच्या कपाळावर, केसांच्या रेषेखाली, सुंदर कुंकवाचा ठिपका आहे. ती कृष्णाची परमभाग्यशाली, कृष्णाच्या प्राणाहूनही प्रिय आहे. ती महाविष्णूची जननी आणि सर्व संपत्तीची दात्री आहे. मी त्या राधेचे पूजन करतो, जी रासराणी आहे, वैष्णवी आहे, विष्णूची शक्ती आहे, परम मंगलमयी आहे, कृष्णप्रेमाने पूर्ण आहे आणि रासेश्वरासोबत आहे. ध्यानानंतर, फुल डोक्यावर ठेवून, पुन्हा विश्वनाथाचे ध्यान करावे. आसन, वस्त्र, पाद्य, अर्घ्य आणि सुगंधी उटणे यांचे अर्पण करावे. विविध प्रकारचे नैवेद्य, तांबूल आणि सुगंधी जल अर्पण करावे. हे सर्व अर्पण पृथ्वीच्या राजाने, वेद मंत्रांसह भक्तिभावाने केले. एक रत्नमय पात्र, जे विश्वकर्म्याने बनवले आहे, अतिशय अमूल्य, रत्नजडित, सूक्ष्म आणि सुंदर आहे. त्यात खरे रत्नांचे सार आहे, आणि सर्व तीर्थांचे पवित्र जल आहे. दक्षिणावर्त शंखात, कुश, फुले आणि चंदन ठेवले आहे. पृथ्वीजन्य द्रव्यांनी बनवलेले, अतिशय सुगंधी आहे. उत्कृष्ट चंदन, स्निग्ध आणि मऊ, कस्तुरी आणि केशर मिश्रित आहे. हे सर्व वृक्षरस आणि पृथ्वीजन्य द्रव्यांनी मिसळलेले आहे. या प्रकारे, राजाने विधिपूर्वक, भक्तिभावाने राधेची उपासना केली.