सुरभीच्या कथा सांगताना, देवता ब्रह्मलोकात गेले आणि ब्रह्माची स्तुती केली. महेंद्राने म्हणाले, "हे विश्वाची माता, तुला नमस्कार! तूच गायींच्या बीजस्वरूपात आहेस." त्याने पुन्हा पुन्हा नमस्कार केला त्या देवीला, जी राधेला प्रिय आहे, पद्माचा अंश आहे, कल्पवृक्षरूप आहे आणि सर्व संपत्ती देणारी आहे. prosperity, धन आणि ज्ञान देणाऱ्या देवीला पुन्हा पुन्हा नमस्कार केला. यशोदा, आनंद देणारी आणि धर्माची जाण असणारी, तिलाही नमस्कार केला. तेथेच, ब्रह्मलोकात, ती शाश्वत देवी प्रकट झाली. मग ती गोलोकात गेली आणि देवता व इतर आपापल्या घरी परतले. दूधापासून तूप, तूपापासून यज्ञ, आणि त्यातून देवांचा आनंद मिळतो. ज्याच्याकडे गायी आणि संपत्ती आहे, तो प्रसिद्ध व धर्मात्मा होतो. या जगात सुख उपभोगून, शेवटी तो कृष्णाच्या धामात जातो. ब्रह्मपुत्रा, त्याला पुन्हा जन्म मिळत नाही. याप्रमाणे 'सुरभीचा उत्पत्ती, तिच्या पूजेचे वर्णन' या अध्यायाचा समारोप झाला, नारद आणि नारायण यांच्या संवादातून, ब्रह्मवैवर्त महापुराणाच्या प्रकृति खंडात. नंतर नारद म्हणाले, "हे नारायण, कृपया मला नारायणीची कथा सांग." "मी सुरभीचा अत्यंत रम्य वृत्तांत ऐकला आहे. आता मला राधिकेची परम कथा ऐकायची आहे." श्री नारायण म्हणाले, "परम शिव, सिद्धीचा अधिपती, सर्व स्वरूपांचा मूर्तिमंत, आनंदी चेहरा, प्रसन्न, हसरा, ऋषींच्या स्तुतीने शोभायमान." रास महोत्सवाचे वर्णन, रासमंडळाचा विवेचक वृत्तांत. पार्वती, फुललेल्या आणि हसऱ्या, आपल्या प्रियतमा शिवाला स्तुती करत, किंचित भयभीत आणि जीवनाधिपतीद्वारे शांत केलेली, प्रश्न विचारते. ती महादेवी, देवांची राणी, महादेवाला बोलते. श्री पार्वती म्हणते, "पांचरात्र आणि इतर ग्रंथ, योगासाठी योगींची साधना, सिद्धांसाठी सिद्धीचा ग्रंथ, आणि विविध आकर्षक तंत्र." "शास्त्रात मी राधेचा स्तुत्य वृत्तांत थोडक्यात ऐकला आहे. आगमांच्या कथनात पूर्वी तू ते मान्य केले होते. तिची उत्पत्ती, तिचे ध्यान, तिच्या नावाची परम महिमा, पूजेची पद्धती आणि इच्छित पूजा विधी—हे सर्व का सांगितले नाहीस?" पंचमुखी शिव, कोरड्या घशाने, ओठ आणि जिव्हा कोरडी, कृष्णाला ध्यानात ठेवतो—आपल्या आराध्य दयासागराला. "मला परमात्मा श्रीकृष्णाने सांगण्यास मनाई केली आहे. तू माझ्या अर्धांगिनी आहेस; तुझ्या स्वरूपात काही भेद नाही. राधेचे, माझ्या आराध्य प्रियतेचे कर्म खरे आहे. हे सर्व मला माहित आहे, दुर्गे—भूत, भविष्य, सर्वश्रेष्ठ. ना सनत्कुमार, ना शाश्वत धर्म, हे जाणतो. तू माझ्यापेक्षा अधिक सामर्थ्यवान आहेस, दुर्गे, आणि जीवनही सोडण्यास तयार आहेस. ऐक, दुर्गे, मी तुला अद्भुत गोपनीय रहस्य सांगतो." "पूर्वी, सुंदर वृंदावनात, गोलोकात, रासमंडळाच्या मध्यभागी—तेथे, रत्नमय सिंहासनावर, विश्वाचा अधिपती विराजमान होता. तो विश्वाचा स्वामी, आनंद घेण्याची इच्छा करत, त्या जाईच्या कुंजात होता. त्या क्षणी, दुर्गे, त्याने द्वैतरूप धारण केले.