अन्न हे ब्रह्माचा मूळ स्वरूप आहे, जीवन टिकवण्याचा मुख्य कारण आहे. सुंदरपणे शिजवलेले तांदूळ आणि धान्य, साखर आणि तूप यांच्याशी मिश्रित, हे अन्न स्वादिष्ट आणि अतिशय मनोहारी बनते. साखर आणि तूप वापरून तयार केलेले पदार्थ अत्यंत स्वादिष्ट आणि प्रिय असतात. विविध प्रकारचे शिजवलेले आणि मन प्रसन्न करणारे फळे, तसेच सुगंधित स्तनांपासून मिळणारे दूध, हे सर्व अतिशय स्वादिष्ट आणि प्रिय आहे. साखरकाठीच्या रसापासून मिळणारे गोड आणि स्वादिष्ट पदार्थ, तसेच जव आणि गहू यांच्या पीठ आणि पिठापासून तयार झालेले पदार्थ, तसंच धान्याच्या पीठापासून बनवलेले विविध पदार्थ, स्वस्तिक आणि इतर वस्तूंसह, हे सर्व जीवनाला सुखद आणि पोषक बनवतात. पृथ्वीवरील विविध झाडांमधून मिळणारे विविध पदार्थ, ज्या उन्हात थंड हवा आणि सर्वोच्च आराम देतात, त्यात उत्तम आणि मनोहारी पान, कापूर आणि इतर सुगंधांनी सुवासित केलेले, हे सर्व प्यास शमवण्याचे कारण बनतात. हे सुगंधित आणि थंड पदार्थ शरीराच्या सौंदर्याचे बीज आहेत, सतत तेज वाढवतात. रत्न आणि सोन्याचा रूपांतरण शरीराच्या सुखात सतत वाढ करतो. विविध फुलांचा संग्रह, सर्वोच्च आणि विपुल तेज देतो. जे शुद्धता प्रदान करते, शुद्धतेचा स्वरूप आहे, आणि सर्व शुभांमध्ये सर्वात शुभ आहे, ते म्हणजे तीर्थस्थळांचे पवित्र जल, नेहमी शुद्ध आणि शुद्धता देणारे. हे जल रत्नांच्या साराने विणलेले आहे, फुलं आणि चंदनासोबत मिश्रित आहे. पृथ्वीवर जी काही दुर्मिळ आणि अद्वितीय वस्तू आहे, ती सर्व अर्पण करून, हे सर्व पदार्थ पूर्णपणे दिले. हे सर्व दिल्यानंतर, श्रेष्ठ देवांमध्ये, एक लक्ष वेळा मंत्राचा जप करून, मंत्रसिद्धी प्राप्त झाली. मग लक्ष्मी, माया, आणि कमावाणी, जी कमळात वास करते, तिच्या मंत्राचा जप झाला: "श्रीं, ह्रीं, क्लीं, ऐं, स्वाहा" — कमळात वसणाऱ्या देवीला, राजांचा राजा दक्ष आणि मनु सावर्णी यांनीही. या मंत्रामुळे मंगळ सात द्वीपांच्या पृथ्वीचा स्वामी झाला. हे सर्व राजे, नारद, या मंत्राने सिद्धी प्राप्त करून, आकाशात रत्नांच्या रांगांनी सजलेली विमानात राहू लागले, वरदान देऊ लागले. लक्ष्मीने रत्नांची माळ घातली होती, तिचे तेज लाखो चंद्रांच्या प्रकाशासारखे होते. तिच्या दर्शनाने सर्व शरीर रोमांचित झाले, डोळ्यातून आनंदाश्रू आले, हात जोडून श्रद्धेने वेदांचा सर्व इच्छा पूर्ण करणारा स्तोत्र अर्पण केला. इंद्र म्हणाला: कृष्णाला प्रिय असणाऱ्या, सारस्वरूप असणाऱ्या, पद्मस्वरूप देवीला पुन्हा पुन्हा नमस्कार. कमळाच्या पंखासारख्या नेत्र असणाऱ्या, कमळासारखा मुख असणाऱ्या देवीला पुन्हा पुन्हा नमस्कार. सर्व संपत्तीचे मूर्त स्वरूप, सर्व वस्तू देणाऱ्या देवीला पुन्हा पुन्हा नमस्कार. हरीभक्ती देणाऱ्या, आनंद देणाऱ्या देवीला पुन्हा पुन्हा नमस्कार. कृष्णाच्या तेजाचे स्वरूप, रत्नांनी अलंकृत असणाऱ्या देवीला पुन्हा पुन्हा नमस्कार. पिकांचे अधिष्ठात्री, पिकांची समृद्धी देणाऱ्या देवीला पुन्हा पुन्हा नमस्कार. वैकुंठात महालक्ष्मी ही क्षीरसागरातील लक्ष्मी आहे. ती घरातील लक्ष्मी, गृहिणींच्या घरात वसणारी देवी आहे. तूच अदिती, देवांची माता; तूच कमळात वसणारी कमला आहेस. तूच विष्णूचे स्वरूप, सर्वाचा आधार, पृथ्वी आहेस. तू राग आणि हिंसा विरहित, वरदान देणारी, शुभ मुख असणारी आहेस. तुझ्या शिवाय, संपूर्ण जग राख होते आणि सारहीन बनते.