एकदा, धर्मग्रंथांच्या गूढ संवादात, एका व्यक्तीविषयी चर्चा झाली—तो कामुक, नीच कुळात जन्मलेला, धर्मशास्त्रांचा अर्थ न समजणारा होता. प्रारंभात एक स्त्री गोड वाटते, पण शेवटी ती पुरुषाचा नाश करते. तिच्या हृदयात ती क्षुरधारासारखी तीक्ष्ण असते, पण बोलताना नेहमीच गोड बोलते. आपल्या हितासाठी ती नेहमी मालकासमोर नम्र राहते, अन्यथा ती कधीच झुकत नाही. पुराणांमध्ये त्यांच्या वर्तनाचे वर्णन निश्चितपणे केलेले नाही. सतत नवीन काही शोधणाऱ्यांसाठी शत्रू कोण, मित्र कोण—हे ठरवणे अशक्य आहे. बाहेरून ती स्वतःच्या हितासाठी समर्पित असल्याचा दावा करते; पण आतून ती संभोगाची तीव्र इच्छा बाळगते. ती अभिमानी आहे; संभोगापासून वंचित झाली तर रागावते, आणि वादविवादाची मूळ आहे. तिच्या मनात उत्तम शिजवलेले अन्न आणि थंड पाण्याची इच्छा असते. ती आपल्या मुलावर अत्यंत प्रेम दाखवते, पण ते फक्त आनंदात गुंतलेली असताना. वृद्ध, संभोगास असमर्थ पुरुषाला ती शत्रू मानते. आपल्या कृतींनी ती त्याला नष्ट करते, जसा गोम्हटातला कीटक गोम्हट खातो. तिची रूप सदैव फसवणूक करणारी आहे, आणि ती सर्व दोषांची निवासस्थान आहे. ती तपस्येच्या मार्गावर नेहमीच अडथळा ठरते, आणि मोक्षाच्या दरवाजावर कुलूप आहे. ती हरीच्या भक्तीला अडथळा आणते, आणि सर्व मोहाचा गाठ आहे. तिचा स्वभाव मोहाचा आहे, आणि ती नेहमी खोटं बोलते. तिचं शरीर विविध प्रकारच्या मल, मूत्र आणि पू यांचं पात्र आहे; ते नेहमीच अशुद्धतेने भरलेलं असतं. मोहाचं रूप आणि मोहवादी—हे सर्व सृष्टीकर्त्याने प्राचीन काळी निर्माण केले. अशी चर्चा झाल्यावर, तुलसी आणि नारद शांत झाले. मग शंखचूड म्हणाला, "एक सत्य, एक असत्य, आणि एक माझ्याकडून ऐका." सृष्टीकर्त्याने स्त्रीचे द्वैतीय रूप निर्माण केले, जे सर्वांना मोहात पाडते. लक्ष्मी, सरस्वती, दुर्गा, सावित्री, राधिकादि—स्त्रीचे खरे स्वरूप हे यांचे अंश मानले जाते. शतरूपा, देवहूती, स्वधा, स्वाहा, दक्षिणा; कुबेराची पत्नी, वायूची पत्नी, अदिती आणि दिती; अहल्या, अरुंधती, मेना, तारा, मंदोदरी, परा; पुष्टी, तुष्टी, स्मृती, मेधा, कालिका, वसुंधरा; स्वस्ती, श्रद्धा, कांती, तुष्टी, शांती, परा; संपत्ती, आचरण, कीर्ती, कृती, सौंदर्य, तेज—हे सर्व देवतांमध्ये प्रमुख, आणि कृतीचा सार. जे स्वरूप शुद्धतेने व्यापलेले आहे, ते स्वाभाविकपणे शुद्ध आहे. तेच खरे स्वरूप आहे, असे ज्ञानी सांगतात. स्थान, क्षण किंवा मध्यवर्ती अवस्था नसल्यामुळे; अनेक चर्चा आणि शत्रू राजांचा भय यामुळे; ज्ञानी हे मध्यवर्ती स्वरूप मानतात. शुभकुळात जन्मलेला ज्ञानी पुरुष दुसऱ्याच्या पत्नीकडे प्रश्न विचारत नाही. आता, ब्रह्माच्या आज्ञेने मी तुमच्यासमोर आलो आहे. मी स्वतः शंखचूड आहे, जो देवांना दूर करतो. गोपालकांच्या आठ समूहात, गायी आणि गोपिकांच्या सेवकांमध्ये, मी उपस्थित आहे.