एका काळी, एक विस्तीर्ण प्रदेश होता, ज्याची रुंदी शंभर योजन होती आणि लांबी त्याच्या चौपट होती. त्या काळात, मी घरी परतलो होतो, आणि तुम्ही पुन्हा तिच्याकडे गेलात. त्या वेळी ती आपल्या योगशक्तीने जलातून वर आली आणि सिद्ध योगिनी बनली. मग तुम्ही तिला आलिंगन दिले आणि तुमचे बीज तिच्यात ठेवले. मी तुम्हाला एक सुंदर गोपीसह चंपकाच्या कुंजात पाहिले. त्या गोपीचे सौंदर्य तिच्या शरीरातून निघून जाऊन चंद्रमंडलात विलीन झाले. जे काही तुम्ही दिले होते, ते शुद्ध अंतःकरणाने वाटले गेले—त्यातील एक भाग कमलासारख्या मुखवती स्त्रियांना, एक भाग राजाला, एक भाग चंदनाच्या लेपांना, आणि एक भाग पाण्यालाही अर्पण केला गेला. फळे आणि धान्ये, तसेच उत्तम प्रकारे पिकलेली जी अन्नधान्ये होती, त्यांनाही त्याचा भाग मिळाला. नंतर मी तुम्हाला तेजस्वी गोपीसह वृंदावनाच्या अरण्यात पाहिले. त्या वेळी तिच्या शरीरातील तेज निघून सूर्यमंडलात विलीन झाले. जे काही तुम्ही पूर्वी प्रेमाने आणि अश्रूंनी दिले होते, त्यात एक भाग अग्निला, एक भाग राजांना, एक भाग चोरांच्या समूहांना, आणि एक भाग सर्पांनाही दिला गेला. तसेच, भाग्यवती आणि प्रसिद्ध स्त्रियांनाही त्याचा वाटा मिळाला. तुम्ही शांत गोपीसह रासमंडलात आहात, असे मी पाहिले. रत्नांच्या दिव्यांनी सजलेला आणि रत्नांनी बांधलेला एक राजवाडा होता, ज्यात तुम्ही होतात. तुम्ही दिलेली सुवासिक पान तिने आनंदाने खाल्ली. पण ज्या क्षणी माझे नाव ऐकू आले, त्या क्षणी तुम्ही अदृश्य झालात. त्यानंतर तिचे शरीर सर्वश्रेष्ठ गुणांनी संपन्न झाले. तिने सुंदर रत्नांनी अलंकृत होऊन, मनोहारी चंदनाच्या लेपाने सुशोभित होऊन बसली होती. त्या दोघांच्या नव्या संगमाने तो आनंदाने झोपेत गेला. त्या वेळी तुमचे पिवळे वस्त्र आणि मोहक बासरी घेतली गेली, पण मैत्रिणींच्या विनंतीवरून प्रेमाने परत दिली गेली. लाजेखातर, क्षमा देवीने आपले शरीर सोडले आणि पृथ्वीमध्ये विलीन झाली. जे काही तुम्ही प्रेमाने, अश्रूंनी वाटले होते, ते धर्मासाठी, सज्जनांसाठी आणि थोडे दुर्बलांसाठी दिले गेले. हे सर्व मी तुम्हाला सांगितले आहे; अजून काय ऐकायचे आहे? हे सांगून, राधेने—जिचे नेत्र कमलदलासारखे लाल झाले होते—आपली कथा पूर्ण केली. गंगा, सिद्ध योगिनी, योगाने सर्व रहस्य जाणून होती. राधा योगाने तिचे सर्वत्र अस्तित्व जाणली. गंगा योगिनीने पुन्हा तेच रहस्य जाणले. गोलोक, वैकुंठ, ब्रह्मलोक इत्यादी सर्वत्र पाणी नव्हते, आणि कोमेजलेल्या कमलांनी व्यापलेला गोळा होता. ब्रह्मा, विष्णु, शिव, अनंत, धर्म, इंद्र, चंद्र, सूर्य—हे सर्व गोलोकात आले, त्यांच्या घशात, ओठांवर आणि जिभेवर प्रचंड कोरड लागली होती. आणि तेथे तो वरदायक, सर्वश्रेष्ठ, वर देणारा, परम, सर्व वरांचा कारणीभूत असा प्रभु प्रकट झाला.