ती पुण्यवान स्त्री, तिचे केस सुगंधित, विपुल आणि सुंदर दिसत होते. तिची चाल राजहंस आणि वागळ्याच्या चालेलाही मागे टाकणारी होती; तिच्या चालीत एक वेगळाच मोहकपणा होता. तिच्या गळ्यात हिर्यांचा हार, हातात रत्नांची कडे आणि बाजूबंद शोभत होते. ती अमूल्य रत्नांनी सजलेली होती, आणि तिच्या पैंजणांचा गोड नाद सर्वत्र पसरला होता. ती गोविंदाच्या समोर, रत्नांनी सजलेल्या भव्य सिंहासनावर बसलेल्या कृष्णाशी बोलली. त्या क्षणी, तिच्या अंगाच्या रोमातून असंख्य गोपी कन्या उत्पन्न झाल्या—त्यांची संख्या कोट्यवधी होती, आणि त्या सदैव तरुण व दृढ निष्ठावान होत्या. हे ऋषी, त्या वेळी कृष्णाच्या रोमातूनही असंख्य गोप उत्पन्न झाले—त्यांची संख्या तीस लाख होती, आणि ते सर्व मोहक व आनंददायक होते. कृष्णाच्या रोमातून, त्या गोप आणि गोपींसोबत, बलवान बैल, सुरभी गायी आणि विविध वंशांच्या वासरे उत्पन्न झाली; त्या सर्व शुभ आणि सुंदर होत्या. त्यात एक बैल असा होता, ज्याची ताकद एक लाख सिंहांच्या ताकदीसमान होती. कृष्णाच्या पायाच्या नखातून राजहंसांचा एक रम्य समूह उत्पन्न झाला; त्यातील एक राजहंस अतिशय शक्तिशाली आणि शूर होता. कृष्णाच्या डाव्या कानाच्या कप्पातून एक समूह उत्पन्न झाला, आणि त्यात एक शुभ्र घोडा धर्माच्या पालनासाठी आणि वाहन म्हणून दिला गेला. उजव्या कानाच्या कप्पातून, देवांच्या सभेत, कृष्णाने त्यातील एकाला प्रकृतीला सर्वोच्च सन्मानाने दिले. योगीश्वर कृष्णाने आपल्या योगशक्तीने पाच रथ निर्माण केले; प्रत्येक रथ एक लाख योजने उंच आणि दहा हजार योजने लांब होता. हे रथ आनंद आणि सुखासाठी योग्य होते, असंख्य विलासी आसनांनी सजलेले होते. त्यांना विविध अद्भुत रचना आणि उत्तम रत्नांच्या भांड्यांनी शोभा मिळाली होती. अग्नीने शुद्ध केलेल्या वस्त्रांनी आणि विविध सुंदर मोत्यांच्या जाळ्यांनी ते अलंकृत होते. हे रथ सर्वोच्च लाल रंगाच्या रत्नांच्या साराने बनवलेले, कुशलतेने घडवलेले होते. त्यातील एक रथ, हे द्विजश्रेष्ठ, कृष्णाने नारायणाला दिला. मग कृष्णाच्या गुप्त भागातून एक अद्भुत प्राणी उत्पन्न झाला; म्हणून त्यांना 'गुह्यक' असे नाव मिळाले. कुबेराच्या डाव्या बाजूला एक कन्या उत्पन्न झाली. त्या वेळी विविध आत्मा, भूत, पिशाच्च, किन्नर, ब्रह्मराक्षस, तसेच शंख, चक्र, गदा, कमळ धारण करणारे, वनमालांनी सजलेले, मुकुट, कुंडले आणि रत्नांनी अलंकृत, असे असंख्य दिव्य सेवक उत्पन्न झाले. कृष्णाने चार हात असलेले हे सेवक नारायणाला दिले. त्यात दोन हात असलेले, काळ्या वर्णाचे, उत्तम जपमाळा धारण करणारे सेवकही होते. दहा स्त्रिया नियुक्त करण्यात आल्या, त्या अत्यंत काळजीपूर्वक अर्पण घेऊन येत असत. त्यांच्या शरीरावर रोमांच उठले होते, डोळ्यात अश्रू, आणि आवाज थरथरत होता. कृष्णाच्या उजव्या डोळ्यातून भयावह प्राणी उत्पन्न झाले—ते नग्न, विशाल, आणि जणू अग्नीच्या ज्वाळेसारखे भासणारे होते. त्यांना रुरु, संहार आणि काल अशी नावं होती, आणि ते काळ्या क्रोधाने भरलेले होते. कृष्णाच्या डाव्या डोळ्यातूनही एक भयावह प्राणी उत्पन्न झाला—तो नग्न, विशाल, तीन डोळे असलेला, आणि डोक्यावर चंद्र धारण करणारा होता. या प्रकारे, कृष्णाच्या दिव्य देहातून, विविध अद्भुत, दिव्य आणि भयावह प्राणी, पशू, पक्षी, रथ, आणि सेवक उत्पन्न झाले, आणि सर्वत्र एक अद्वितीय, दिव्य वातावरण निर्माण झाले.