सहस्त्र शिरांनी युक्त असा तो परमेश्वर आपल्या डोक्यावरील एक अत्यंत लहान, मोहरीच्या दाण्याएवढ्या भागावर अखिल विश्व धारण करतो. गोलोकाधिपतीची निर्मळ कीर्ती, वेद किंवा पुराणांत स्पष्टपणे वर्णन केलेली नाही. सर्व लोकांमध्ये आणि सर्व लोकांमध्ये, ब्रह्मा, विष्णू आणि रुद्र हे नेहमीच असतात. पण या तिघांचाही जनक, जो ब्रह्माचा उत्पत्तीकर्ता आहे, त्याने सनातन प्रकृती म्हणजे जगाची माता, स्थापन करून सृष्टीची निर्मिती केली. हीच प्रकृती, ब्रह्मस्वरूप असून, त्या परमेश्वरापासून वेगळी नाही; तिच्याच द्वारे तो सनातन परमात्मा सृष्टी निर्माण करतो. तीच नारायणी, सर्वोच्च, सनातन शक्ती, परमपुरुष आणि परमात्म्याची आहे. म्हणूनच, आता, प्रिय बालका, जा आणि विवाहकार्य पार पाड; तुला तुझ्या वडिलांच्या आज्ञेनुसार कर्तव्य पार पाडायचे आहे. जो पुरुष आपल्या पत्नीचे वस्त्र, दागिने आणि चंदनाने पूजन करतो, त्याला ती स्त्री रूपात प्रत्येक ब्रह्मांडात आपल्या मायावी शक्तीने प्रकट होते. ती दिव्य स्त्री, जिचे पूजन केले जाते, ती पती-परायण, मुलांची माया करणारी आणि कुटुंबाशी निष्ठावान पत्नी बनते. तीच एक आद्य प्रकृती, ब्रह्माची पूर्णता अंगीकारलेली आहे. ती प्राणशक्तीची अधिष्ठात्री देवी, कृष्ण परमात्म्याची आहे. लक्ष्मी, नारायणाची प्रिय, सर्व संपत्तीचे मूर्तिमंत स्वरूप आहे. सावित्री, वेदांची माता, पूजनीय आणि ब्रह्माला अतिशय प्रिय आहे. याप्रमाणे, 'भगवंताच्या कीर्तीचे स्वरूप' या अध्यायाचा ब्रह्मवैवर्त पुराणातील ब्रह्मखंडात, सौति आणि शौनक यांच्या संवादात, तिसावा अध्याय संपतो. दुसऱ्या खंडाच्या प्रारंभास, श्रीगणेशाला वंदन केले जाते. सृष्टीच्या वेळी सावित्रीला पंचप्रकृतीस्वरूपा म्हणून स्मरण केले जाते. ती कोणाकडून प्रकट झाली, आणि ती कोण आहे, हे जाणणाऱ्यांमध्ये श्रेष्ठ कोण आहे? त्यांची कथा काय आहे आणि तिचे पूजन कसे करावे, हे जाणून घेण्याची इच्छा व्यक्त होते. नारायण म्हणतात—तरीही, मी धर्माच्या मुखातून जे ऐकले आहे, त्यापैकी थोडे सांगतो. 'प्र' हा उपसर्ग श्रेष्ठत्व दर्शवतो, आणि 'कृती' म्हणजे सृष्टी. शास्त्रांमध्ये, 'प्र' हा उपसर्ग सत्त्वातील उत्कृष्टता आणि गुणवत्तेसाठी वापरला जातो. ती, जी त्रिगुणस्वरूप आहे, सर्व शक्तीने संपन्न आहे. 'प्र' हा उपसर्ग प्रथम येतो, 'कृती' म्हणजे सृष्टी. योगाच्या सहाय्याने, आत्म्याने सृष्टीच्या प्रक्रियेत स्वतःचे द्वैत केले. ती ब्रह्मस्वरूप, सनातन आणि अनादि माया आहे. म्हणूनच, परमयोगी स्त्री-पुरुष भेद मानत नाही. श्रीकृष्णाच्या इच्छेने, जो स्वतःच्या इच्छेनुसार कार्य करतो, त्याच्या संकल्पाने पाच प्रकारच्या सृष्टी विविध रूपांत घडतात. गणेशाची माता दुर्गा, हीच शिवस्वरूपा आणि शंकराची प्रिय आहे. ब्रह्मा आणि इतर देव, ऋषी, मनु, हे नेहमीच तिची पूजा करतात. ती कीर्ती, मंगल, धर्म, संपत्ती, सत्य आणि पुण्य प्रदान करते. ती संकटग्रस्त, दरिद्री किंवा शरण आलेल्यांना नेहमीच तारते. ती सर्व शक्तींची मूर्तिमंत, परमेश्वराची अखंड ऊर्जा आहे. बुद्धी, निद्रा, भूक, तहान, सावली, आळस, दया, स्मरणशक्ती, समाधान, पोषण, लक्ष्मी, उपजीविका आणि मातृत्व—या सर्व तिच्याच रूपात आहेत. शास्त्रांमध्ये तिच्या गुणांचे वर्णन परंपरेनुसार थोडक्यात केलेले आहे. ती शुद्ध सत्त्वस्वरूपा, पद्मा, परमात्म्याची आहे. ती अनुपम सौंदर्य, संयम, अत्यंत शांत, सद्गुणी आणि सर्व मंगलाची मूळ आहे. ती विरक्त असूनही पतीवर प्रेम करणारी, सर्वांत श्रेष्ठ, पतीभक्त आहे. ती सर्व पिकांचा सार आणि सर्व जीवांचे पोषणरूप आहे. अशा प्रकारे, या दिव्य प्रकृतीच्या महिम्याचे, तिच्या विविध रूपांचे आणि गुणांचे, तसेच तिच्या पूजनाच्या महत्त्वाचे वर्णन येथे झाले आहे.