शौनक ऋषींनो, शंकर देव म्हणाले, "तोच परमेश्वर, आपल्या अंशाने वैकुंठात चार भुजांचा भगवान आहे. तोच विष्णू म्हणून या सर्व लोकांचे रक्षण करणारा आहे." शंकरांनी सांगितलेली ही सर्व गोष्ट, हे सर्व, हेच परब्रह्माचे स्वरूप आहे. हे बोलून शंकर तिथे शांत झाले. त्या वेळी, आद्य, अविनाशी, परमेश्वर ऋषीच्या स्तुतीने प्रसन्न झाले. प्रमुख ऋषी, आनंदाने चमकणाऱ्या चेहऱ्याने आणि प्रेमळ नजरेने, त्या परमेश्वराला वंदन केले. सौतिने सांगितले की, तो ऋषी नारायणासोबत बदरीवनात होता. ते वन विविध वृक्षांनी आणि फळांनी भरलेले होते; तिथे कोकिळांचाही गोड आवाज घुमत होता. त्या महान ऋषीच्या सामर्थ्याने ते वन हिंसा आणि भीतीपासून मुक्त झाले होते. तिथे सिद्ध आणि महान ऋष्यांची तीन कोटींहून अधिक आश्रमं होती. त्या ऋषीने त्या मोहक, सर्वांना आकर्षित करणाऱ्या सभेमध्ये प्रमुख ऋषींना पाहिले. तो प्रमुख ऋषी, कृष्ण — परमात्मा, परमेश्वर — यांचा महिमा, परब्रह्म, याचे स्मरण करत होता. अचानक उठून, त्याने त्याला आलिंगन दिले आणि श्रेष्ठ आशीर्वाद दिला. त्याने नारदाला सुंदर रत्नजडित सिंहासनावर बसवले. त्या अमर परमेश्वराने त्या श्रेष्ठ ऋषीला, नारदाला, प्रेमाने संबोधले. "शंकरांकडून ज्ञान व मंत्र प्राप्त करून, हे प्रभो, योगीश्वर, मी माझ्या मनाने तुझे कमलासारखे चरण पाहिले आहेत. जिथे कृष्णाच्या गुणांची कथा सांगितली जाते, ती जन्म, मृत्यू आणि वार्धक्य दूर करते. ब्रह्मा, विष्णू, शिव आणि इतर देवता, तसेच देवांचा अधिपती — हे सर्व, प्रभो, निर्मिती कुठून उत्पन्न होते आणि कुठे विलीन होते? प्रभो, त्या विश्वस्वामीचे स्वरूप काय आहे, त्याची कृत्ये कोणती आहेत?" नारदाची ही विचारणा ऐकून, परम ऋषी स्मितहास्य करत उत्तर देऊ लागले. (येथे नारदाच्या प्रश्नाचे प्रकरण समाप्त होते, असे सूचित केले आहे.) श्री नारायण म्हणाले, "वाणी (सरस्वती), शिवा (पार्वती), गंगा, लक्ष्मी आणि इतरांनी ज्या प्रभूच्या कमल चरणांची पूजा केली आहे, त्यांचे ध्यान करावे. हे बालका, संसाराचा समुद्र अतिशय खोल व भयंकर आहे — जणू ज्वाळांनी आणि सर्पांनी वेढलेली देहभोगाची यातना आहे. गोवर्धन उचलण्याची कीर्ती फार थकवणारी आहे; पृथ्वी त्याच्या दातांच्या टोकावर ओलसर आहे, तो पृथ्वीला धारण करणारा आहे. वेदांच्या मुखातून आणि त्यांच्या अंगोपांगांतून निघणाऱ्या कीर्तीच्या किरणांनी, वेदांचे आणि त्यांच्या अंगांचे सर्जन करणारा हरि ओळखला जातो. तो गोकुळातील गवळणींच्या कमलमुखांचा भ्रमर आहे, रासाचा अधिपती, परम उपभोगकर्ता, परम पुरुष आहे. विश्वाचा सृष्टीकर्ता, डोळ्याच्या पापण्यांच्या हालचालीत असे अद्भुत कार्य करतो — हे बालका, पृथ्वीवर कोण हे सर्व सांगू शकेल? तू, आम्ही, मनु, आणि सर्व महान ऋषी — आपण सर्व त्याच्या सामर्थ्याचा अंशही नाही, फक्त अंशाचा अंश आहोत. तो हजारो डोकी असलेला, आपल्या एका डोक्याच्या अंशावर संपूर्ण विश्व मोहरीच्या दाण्यासारखे धारण करतो. गोलोकाधिपतीच्या शुद्ध कीर्तीचे वर्णन वेद किंवा पुराणांत स्पष्टपणे आढळत नाही. प्रत्येक लोकात आणि निवासात ब्रह्मा, विष्णू आणि रुद्र नेहमी असतात. तोच ब्रह्माचा सर्जनकर्ता, सनातन प्रकृतीची स्थापना करून, सृष्टी करतो. ही प्रकृती ब्रह्मस्वरूप आहे, ती वेगळी नाही; तिच्या द्वारेच तो सनातन परमेश्वर सृष्टी करतो. तीच नारायणी, परात्पर, सनातन शक्ती, परम पुरुषाची आणि परमात्म्याची शक्ती आहे. आता, हे प्रिय बालका, जा आणि विवाहकार्य पार पाड; तुला तुझ्या वडिलांच्या आज्ञेनुसार वागायचे आहे. जो पुरुष आपल्या पत्नीचे वस्त्र, अलंकार, चंदनाने पूजन करतो, आणि ती स्त्री, मायावी शक्तीने प्रत्येक ब्रह्मांडात विविध रूप धारण करते. ती दिव्य स्त्री, जिची पूजा केली जाते, ती पतिव्रता पत्नी व माता होते, पती आणि संततीप्रती निष्ठावान राहते." अशा प्रकारे, या पवित्र संवादात, नारायणाने नारदाला परमेश्वराच्या अद्भुत स्वरूपाची आणि सृष्टीच्या रहस्यांची गूढता उलगडून सांगितली.