नारद मुनींना सांगितले गेले की, जसे सोनार सोन्यातून सुंदर कुंडले तयार करतो, तसेच मातीपासून कुंभार भांडी घडवतो. मात्र, जशी माती किंवा सोने हे आपापल्या स्वरूपात शाश्वत आणि अविनाशी असतात, तशीच ती परम ब्रह्म आणि प्रकृतीही शाश्वत आणि सनातन आहेत. पण जशी माती किंवा सोने मिळवण्यासाठी कुंभार किंवा सोनार आवश्यक असतो, तसाच या सृष्टीच्या उत्पत्तीमध्ये ब्रह्माचा प्रधान सहभाग असतो. म्हणूनच, हे नारदा, ब्रह्म हे प्रकृतीपेक्षा श्रेष्ठ आणि सर्वोच्च आहे. काही ज्ञानी असेही म्हणतात की, ब्रह्मच स्वतः प्रकृती आणि पुरुष दोन्ही आहे. ते ब्रह्म सर्व कारणांचे कारण, सर्वांचे अंतिम आश्रय आहे. ब्रह्म आणि सर्व प्राण्यांचा आत्मा हे स्पर्शरहित, साक्षीभावाने स्थित आहेत. त्या ब्रह्माची शक्ती म्हणजेच प्रकृती, जी सर्व बीजांचा मूळस्वरूप आहे. योगीजन नेहमी त्या ब्रह्माचे ध्यान तेजस्वी रूपात करतात. जेव्हा कोणताही पुरुषार्थ न ठेवता ध्यान केले जाते, तेव्हा त्या तेजाचा अद्भुत प्रकाश अनुभवता येतो. म्हणून वैष्णव भक्त त्या दिव्य स्थानी मोहक स्वरूपाचे ध्यान करतात. हे स्वरूप तेजोमय वर्तुळात आहे, जणू दहा कोटी सूर्यांच्या तेजाने चमकत आहे. त्या दिव्य स्थानी एक सुंदर चौकोन आहे, ज्याचे माप शंभर कोटी योजन आहे. हे स्थान स्पष्टपणे दिसणारे, गोलाकार, पूर्ण चंद्राच्या पटासारखे आहे. हे शाश्वत वैकुंठाच्या पन्नास कोटी योजनांवर आहे. तेथे कामधेनु गायींचा वास आहे, रासमंडळाचा दिव्य मंडल आहे, आणि हे स्थान शंभर शिखरांनी, सोन्याच्या कळसांनी अत्यंत तेजस्वी व आकर्षक आहे. शंभर कोटी रमणीय आश्रमांनी हे मोजले जाते. त्या दिव्य आश्रमात शंभर मंदिरे जोडलेली आहेत, कौस्तुभ मण्याने अलंकृत, उत्तम रत्नांच्या सारांशाने बनविलेल्या दरवाज्यांनी, आरशांनी सजविलेल्या आहेत. सोळा द्वारांनी सजलेले, रत्नदीपांनी उजळलेले हे स्थान आहे. येथे परमेश्वर स्वतः, विविध अद्भुत अलंकारांनी युक्त, वास करतो. त्याच्या डोळ्यांचा तेज शरद ऋतूतील मध्यान्ह सूर्यासारखा आहे. त्याची लीलाविलास व सौंदर्य शंभर कोटी कामदेवांनाही लाजवणारे आहे. तो मंद स्मित करीत, हातात बासरी धरून, अत्यंत शुभ व सर्वश्रेष्ठ म्हणून स्तुत्य आहे. त्याचे शरीर चंदनाच्या लेपाने व कौस्तुभ मण्याने सुशोभित आहे. त्याचे संपूर्ण शरीर त्रिभंग मुद्रा धारण केलेले, रत्न व माणिक्यांनी सजलेले आहे. त्याच्या हातात रत्नजडीत बाजूबंद, कंकण व पैंजण आहेत. त्याचे मोहक दात मोत्यांच्या ओळींसारखे चमकतात. तो गोपिकांनी सर्व बाजूंनी वेढलेला आहे, आणि त्या गोपिका त्याला उत्तम रत्नांच्या अलंकारांनी सजवतात. ब्रह्मा, विष्णु, शिव, अनंत, धर्म आणि इतर देवता आनंदाने त्याची पूजा करतात. तो रासलीलेचा अधिपती, देवतांचा आनंद, राधेच्या वक्षस्थळी विसावणारा आहे. तोच परमात्मा, सर्वांचा स्वामी, नेहमी ध्यान करण्यास योग्य आहे. तो स्वतःच्या इच्छेने, निर्गुण, निरासक्त, प्रकृतीच्या पलीकडे आहे. सर्वांचा अधिपती, सर्वांनी पूज्य, सर्व सिद्धी व वरदान देणारा आहे. तो ग्वाळ्याचा वेश धारण करून, ग्वाळ मित्रांनी वेढलेला असतो. तो सर्वांचा अंतरात्मा, सर्वत्र उपस्थित, सर्वव्यापी व प्रकट आहे; सर्वांचा आत्मा आणि सर्वोच्च ब्रह्म म्हणून त्याला 'कृष्ण' म्हटले जाते. 'कृ' हा विश्वव्यापी अक्षर आहे आणि 'ष्ण' हा आद्य नाद आहे. अशा प्रकारे, त्या दिव्य कृष्णाचे स्वरूप आणि त्याच्या निवासस्थानाचे वर्णन अत्यंत भक्तिभावाने केले गेले आहे.