हे ऐक, नारद मुनी! त्या दिव्य ब्रह्माचे स्वरूप प्रकाशरूपी आहे, तेजस्वी वर्तुळाच्या रूपात प्रकटते. हे ब्रह्म असीम आहे, आकाशासारखे व्यापक, सर्वत्र व्यापलेले आणि अक्षय आहे. योगी लोक म्हणतात, तेथेच परम, शाश्वत ब्रह्म स्थित आहे. त्याला कोणतीही इच्छा नाही, कोणताही आकार नाही—तो परमात्मा, सर्वांचा स्वामी आहे. ते ब्रह्म परम आनंदमय आहे, आणि सर्व सुखाचा कारणही आहे; तेथेच प्रकृती, सर्व बीजांची जननी, विलीन होते. जसे अग्नीमध्ये दाह करण्याची शक्ती असते, सूर्यामध्ये तेज असते, तसेच आकाशात ध्वनी आणि पृथ्वीमध्ये सदैव सुगंध असतो, तसाच ब्रह्म निर्माणाच्या इच्छेने प्रेरित झाल्यास त्याचा एक भाग पुरुष म्हणून ओळखला जातो. त्या ठिकाणी प्रकृती त्रिगुणात्मक आहे, आणि ती सर्वोच्च, छायारूपी स्वरूप म्हणून स्मरणात येते. जसा कुंभार मातीपासून भांडे बनवतो, आणि सोनार सोन्यापासून कुंडल बनवतो, तसा भांडे कुंभाराच्या कृतीने बनते, पण माती शाश्वत आणि अविनाशी आहे. त्याचप्रमाणे, सर्वोच्च ब्रह्म शाश्वत आहे, आणि प्रकृतीही शाश्वत असल्याचे सांगितले जाते. माती किंवा सोन्याच्या प्राप्तीसाठी कुंभार आणि सोनार आवश्यक आहेत. म्हणून, नारद, ब्रह्म प्रकृतीपेक्षा सर्वोच्च आहे. काही लोक म्हणतात की ब्रह्मच प्रकृती आणि पुरुष दोन्ही आहे. ते ब्रह्म सर्व कारणांचे कारण, सर्वोच्च धाम आहे. ब्रह्म आणि सर्वांचा आत्मा स्पर्शरहित, साक्षीभावाने स्थित आहे. त्या ब्रह्माची शक्तीच प्रकृती आहे, जी सर्व बीजांचा मूळ स्वरूप आहे. योगी नेहमी त्या ब्रह्माला प्रकाशरूपी रूपात ध्यान करतात. जेव्हा ते व्यक्तीशिवाय ध्यान करतात, तेव्हा त्या तेजाचे आश्चर्य वाटत नाही. म्हणून, वैष्णव भक्त त्या ठिकाणी मोहक रूपात ध्यान करतात. त्या प्रकाशाच्या वर्तुळाच्या आकारात, दहा कोटी सूर्यांसारखे तेजस्वी आहे. एक सुंदर चौकोन, शंभर कोटी योजनांच्या आकाराचा, स्पष्टपणे दिसणारा, वर्तुळाकार, चंद्राच्या ताट्यासारखा आहे. शाश्वत वैकुंठाच्या पन्नास कोटी योजनांवर आहे. तेथे कामधेनू गोमाता आहेत, आणि रासलीलाच्या वर्तुळाने शोभायमान आहे. शंभर शिखरे, सुवर्ण मंडपांनी उजळलेली, अतिशय भव्य आणि सर्वांच्या इच्छेचे ठिकाण; शंभर कोटी रम्य आश्रमांनी मोजले जाते. एक सुंदर आश्रम, शंभर मंदिरे जोडलेले, कौस्तुभ मण्याने अलंकृत आणि परम तेजस्वी आहे. तेथे सर्वोत्तम रत्नांपासून बनवलेल्या दारांमध्ये आरसे लावले आहेत. सोळा द्वारे, रत्नांच्या दिव्यांनी उजळलेली आहेत. तिथे परमेश्वर निवास करतो, विविध अद्भुत अलंकारांनी युक्त. त्याचे नेत्र शरद ऋतूतील मध्यान्ह सूर्याप्रमाणे चमकतात. त्याचा सौंदर्य आणि लीलाविलास शंभर कोटी कामदेवांनाही लाजवतो. तो हसत आहे, हातात बासरी धरलेली, अत्यंत प्रशंसित आणि शुभ आहे. त्याचे संपूर्ण शरीर चंदनाने लेपलेले, कौस्तुभ मण्याने अलंकृत आहे. त्रिभंग मुद्रेत, रत्न आणि माणिकांनी सजलेला आहे. रत्नजडित बाजू, कडे, पैंजणांनी अलंकृत आहे. त्याचे मोहक दात मोत्यांच्या ओळीप्रमाणे चमकतात. अशा प्रकारे त्या दिव्य ब्रह्मधामाचे, परमेश्वराचे आणि त्याच्या तेजस्वी, सुंदर स्वरूपाचे वर्णन केले आहे.