ब्रह्मा, विष्णू, शेष, धर्म आणि महान विराट— हे सर्व, तसेच जे काही गुणांनी युक्त आहे, जे दृश्य आणि संवेदनक्षम आहे, यांची कथा आहे. पूर्वी वैकुंठात, धर्माने ब्रह्माला एक महत्त्वपूर्ण प्रश्न विचारला होता. या संवादाचा सार म्हणजे, अज्ञानाने आंधळ्या झालेल्यांसाठी हे तत्त्वज्ञान डोळ्यांसारखे आहे; हे तत्त्वांचे सार आहे. हेच खरे स्वरूप म्हणजे परमात्मा, सर्वोच्च आणि शाश्वत ब्रह्म. पाच प्राण म्हणजे विष्णूच; मन म्हणजे ब्रह्मा, जो सर्व जीवांचा स्वामी आहे. आम्ही सर्व त्या आत्म्यावर अवलंबून आहोत; तोपर्यंतच आम्ही टिकून आहोत, तो आत्मा ज्या काळपर्यंत अस्तित्वात आहे, त्याच काळपर्यंत आम्हीही अस्तित्वात आहोत. व्यक्तीगत जीव हा आत्म्याचा प्रतिबिंब आहे, जो कर्मांच्या फळांचा अनुभव घेणारा आहे. जसे फूटलेल्या भांड्यातील प्रतिबिंब नाहीसे होते, तसेच सूर्य आणि चंद्राच्या स्वरूपही नाहीसे होते. अखेरीस, जगाचा अंत झाल्यावर, फक्त सर्वोच्च ब्रह्मच शिल्लक राहतो, हे प्रिय आहे. ते ब्रह्म प्रकाशस्वरूप आहे, तेजस्वी मंडळाच्या रूपात आहे. ते विशाल, आकाशासारखे, सर्वव्यापी आणि अविनाशी आहे. योगी तिथेच सर्वोच्च, शाश्वत ब्रह्म असल्याचे घोषित करतात. ते इच्छा-रहित, निराकार, सर्वोच्च आत्मा आणि प्रभू आहे. ते ब्रह्म सर्वोच्च आनंदस्वरूप आहे, आनंदाचे कारण आहे; आणि तिथेच प्रकृती, सर्व बीजांची मूळ, विलीन होते. जसे अग्नीत जाळण्याची शक्ती असते, सूर्याच्या तेजात प्रकाश असतो, तसेच आकाशात ध्वनी, आणि पृथ्वीमध्ये नेहमी सुगंध असतो. त्याचप्रमाणे, ब्रह्म निर्माणाकडे झुकते तेव्हा त्याचा एक भाग पुरुष म्हणून ओळखला जातो. तिथे ती तीन गुणांनी युक्त आहे, आणि ती सर्वोच्च, सावलीसारखी रूपात स्मरण केली जाते. जसे कुंभार नेहमीच मातीपासून भांडे बनवू शकतो, आणि सोनार सोन्यापासून कुंडल बनवू शकतो. भांडे कुंभार बनवतो, पण माती शाश्वत आणि अविनाशी आहे. त्याचप्रमाणे, सर्वोच्च ब्रह्म शाश्वत आहे, आणि प्रकृतीही शाश्वत मानली जाते. माती किंवा सोनं मिळवण्यासाठी कुंभार किंवा सोनार आवश्यक आहेत. म्हणून, नारद, ब्रह्म हे प्रकृतीपेक्षा सर्वोच्च आहे. काही लोक म्हणतात की ब्रह्मच प्रकृती आणि पुरुष दोन्ही आहे. ते ब्रह्म सर्व कारणांचे कारण, सर्वोच्च निवासस्थान आहे. ब्रह्म आणि सर्वांचा आत्मा हे स्पर्शरहित आहेत, साक्षीभूत स्वरूपात अस्तित्वात आहेत. त्या ब्रह्माची शक्ती म्हणजे प्रकृती, जी सर्व बीजांचे मूळ स्वरूप आहे. योगी नेहमी त्या ब्रह्माला प्रकाशरूपात ध्यान करतात. त्या तेजाचे आश्चर्य कोणाचे नाही, जेव्हा ते पुरुषाशिवाय ध्यान करतात. म्हणून, वैष्णव तिथे मोहक स्वरूपाचे ध्यान करतात. ते तेजस्वी मंडळाच्या रूपात, दहा दशलक्ष सूर्यांसारखे चमकते. एक सुंदर चौकोन, शंभर दशलक्ष योजनांची माप असलेला, स्पष्टपणे दृश्य, गोलाकार, चंद्राच्या ताट्यासारखा. हे शाश्वत वैकुंठाच्या पन्नास दशलक्ष योजनांवर आहे. तिथे इच्छापूर्ती गायी आहेत, रासमंडळाने शोभित आहे. शंभर शिखरांनी, सुवर्णकळसांनी उजळलेले, अत्यंत भव्य आणि इच्छित; शंभर दशलक्ष रम्य आश्रमांनी मोजलेले. ते अत्यंत सुंदर आश्रम, शंभर मंदिरे जोडलेले आहेत, कौस्तुभ मण्याने अलंकृत आणि सर्वोच्च प्रकाशमान आहे.