കാലേന ഭാരഹരണം കരിഷ്യതി മദീശ്വരഃ
സമയമായാൽ എന്റെ ഇശ്വരൻ ഭാരം നീക്കം ചെയ്യും.
മധുകാഷ്ഠം ചംദനം ച കസ്തൂരീം തീര്ഥമൃത്തികാമ്
തേനീ, ചന്ദനം, കസ്തൂരി, തീർത്ഥത്തിലെ മണ്ണ്,
ഇംദ്രനീലം സൂര്യമണിം രുദ്രാക്ഷം കുശമൂലകമ്
ഇന്ദ്രനീലക്കല്ല്, സൂര്യകല്ല്, രുദ്രാക്ഷം, കുശമൂലം,
ശംഖം പ്രദീപമാലാം ച ശിലാമര്ച്യാം ച ഘംടികാമ് ഗ്രംഥിയുക്തം യജ്ഞസൂത്രം ദര്പണം ശ്വേതചാമരമ്
ശംഖ്, വിളക്കുമാല, ആരാധനക്കുള്ള ശില, ചെറിയ മണി, കുരുക്കുള്ള യജ്ഞസൂത്രം, കണ്ണാടി, വെളുത്ത ചാമരം,
ഗോരോചനം ച മുക്താം ച ശുക്തിം മാണിക്യമേവ ച
പശുവിന്റെ ഗോരോചന, മുത്ത്, ചിപ്പി, മാണിക്യം,
രജതം കാംചനം ചൈവ പ്രവാലം രത്നമേവ ച
വെള്ളി, പൊന്ന്, പവഴ, രത്നങ്ങൾ എന്നിവയും,
ത്വയി യേ സ്ഥാപയിഷ്യംതി മൂഢാശ്ചൈതാനി സുന്ദരി
സുന്ദരിയേ, നിന്നിൽ ഇവ സ്ഥാപിക്കുന്നവരൊക്കെയും മണ്ടന്മാരാണ്.
ബ്രഹ്മാ പൃഥ്വീം സമാശ്വാസ്യ ദേവതാഭിസ്തയാ സഹ
ബ്രഹ്മാവു, ഭൂമിയെ ദേവതകളോടൊപ്പം ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
ഗത്വാ തമാശ്രമം രമ്യം ദദര്ശ ശംകരം വിധിഃ
അവൻ ആ മനോഹരമായ ആശ്രമത്തിൽ ചെന്നപ്പോൾ, സൃഷ്ടികർത്താവ് ശങ്കരനെ കണ്ടു.
വ്യാഘ്രചര്മപരീധാനം ദക്ഷകന്യാസ്ഥിഭൂഷണമ്
കുരങ്ങിന്റെ ചർമ്മം ധരിച്ച്, ദക്ഷന്റെ പുത്രിമാരുടെ അസ്ഥികൾ അലങ്കാരമാക്കി ധരിച്ചവനായിരുന്നു അവൻ.
നാനാസിദ്ധൈഃ പരിവൃതം യോഗീംദ്രഗണസേവിതമ്
നാനാ സിദ്ധന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, മഹായോഗിമാരുടെ കൂട്ടം സേവിക്കുന്നവനായിരുന്നു.
ഗംധര്വാണാം ച സംഗീതം ശ്രുതവംതം കുതൂഹലാത്
കൗതുകത്തോടെ ഗന്ധർവന്മാരുടെ പാട്ട് അവൻ കേട്ടു.
ജപംതം പഞ്ചവക്ത്രേണ ഹരേര്നാമൈകമങ്ഗലമ്
അവൻ അഞ്ചു വായിലൂടെ ഹരിയുടെ ഒരേ ഒരു മംഗളനാമം ജപിച്ചു.
ഏതസ്മിന്നംതരേ ബ്രഹ്മാ തസ്ഥാവഗ്രേ സ ധൂര്ജടേഃ
അതിനിടയിൽ ബ്രഹ്മാവ് ധൂർജടിയുടെ മുന്നിൽ നിന്നു.
ഉത്തസ്ഥൌ ശംകരഃ ശീഘ്രം ഭക്ത്യാ ദൃഷ്ട്വാ ജഗദ്ഗുരുമ്
ലോകഗുരുവിനെ ഭക്തിയോടെ കണ്ടു, ശങ്കരൻ വേഗത്തിൽ എഴുന്നേറ്റു.
പ്രണേമുര്ദേവതാഃ സര്വേ ശംകരം ചംദ്രശേഖരമ്
എല്ലാ ദേവതകളും ചന്ദ്രശേഖരനായ ശങ്കരനോട് നമസ്കരിച്ചു.
വൃത്താംതം കഥയാമാസ പാര്വതീശം പ്രജാപതിഃ
പ്രജാപതി പാർവതീശനോടു സംഭവങ്ങൾ പറഞ്ഞുതന്നു.
ഭക്താപായം സമാകര്ണ്യ പാര്വതീപരമേശ്വരൌ
ഭക്തി നഷ്ടപ്പെട്ട വിവരം കേട്ടപ്പോൾ പാർവതിയും പരമേശ്വരനും—
തതോ ബ്രഹ്മാ മഹേശശ്ച സുരസംഘാന്വസുംധരാമ്
അതിനുശേഷം ബ്രഹ്മാവും മഹേശ്വരനും ദേവസംഘങ്ങളോടും ഭൂമിയോടുംകൂടെ—
തതോ ദേവേശ്വരൈസ്തൂര്ണമാഗത്യ ധര്മമംദിരമ്
അപ്പോൾ ദേവേശ്വരന്മാരോടൊപ്പം അവർ വേഗത്തിൽ ധർമ്മക്ഷേത്രത്തിലെത്തിച്ചു.
വൈകുംഠം പരമം ധാമ ജരാമൃത്യുഹരം പരമ് കോടിയോജനമൂര്ധ്വം ച ബ്രഹ്മലോകാത്സനാതനമ്
വൈകുണ്ഠം എന്ന പരമധാമം, ജരയും മരണവും അകറ്റുന്ന അതുല്യമായത്, ബ്രഹ്മലോകത്തിൽനിന്ന് കോടിയോജനങ്ങൾ ഉയർന്നത്, ശാശ്വതമായത്—
വര്ണനീയം ന കവിഭിര്വിചിത്രം രത്നനിര്മിതമ്
കവികൾ പോലും വിവരണം ചെയ്യാൻ കഴിയാത്ത അത്ഭുതം, രത്നങ്ങളിൽ നിർമ്മിതമായത്—
തേ മനോയായിനഃ സര്വേ സംപ്രാപുസ്തം മനോഹരമ്
അവരൊക്കെയും മനസ്സിലൂടെ യാത്രചെയ്ത് ആ മനോഹരമായ സ്ഥലത്ത് എത്തിച്ചു.
രത്നസിംഹാസനസ്ഥം ച രത്നാലംകാരഭൂഷിതമ്
രത്നസിംഹാസനത്തിൽ ഇരുന്നു, രത്നാഭരണങ്ങൾ അണിഞ്ഞവനായിരുന്നു.
രത്നകുണ്ഡലയുഗ്മേന ഗംഡസ്ഥലവിരാജിതമ്
മണികൊണ്ടുള്ള കുന്ദലങ്ങളാൽ കണങ്ങൾ തിളങ്ങുന്നവനായി അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ശാംതം സരസ്വതീകാംതം ലക്ഷ്മീധൃതപദാംബുജമ്
ശാന്തനായവൻ, സരസ്വതിയുടെ പ്രിയനായവൻ, ലക്ഷ്മി അവന്റെ താമരപ്പാദങ്ങൾ പിടിച്ചിരിക്കുന്നു.
സുനംദനംദകുമുദൈഃ പാര്ഷദൈരുപസേവിതമ് പരമാനംദരൂപം ച ഭക്താനുഗ്രഹകാരകമ്
സുനന്ദൻ, നന്ദൻ, കുമുദൻ എന്നിവരുമായി സഹചാരികളാൽ സേവിക്കപ്പെടുന്നവൻ, പരമാനന്ദസ്വരൂപനായവൻ, ഭക്തർക്കു അനുഗ്രഹം നൽകുന്നവൻ.
തം പ്രണേമുഃ സുരേംദ്രാശ്ച ഭക്ത്യാ ബ്രഹ്മാദയോ മുനേ പരമാനംദഭാരാര്താഃ പുലകാംചിതവിഗ്രഹാഃ
ബ്രഹ്മാദികൾ ഉൾപ്പെടെയുള്ള ദേവേന്ദ്രന്മാർ, മഹർഷിയെ, ഭക്തിയോടെ അവനെ നമസ്കരിച്ചു; പരമാനന്ദഭാരത്തിൽ മുങ്ങി, ശരീരങ്ങൾ ആനന്ദത്തിൽ വിറയുന്നവരായി.
ബ്രഹ്മോവാച നമാമി കമലാകാംതം ശാംതം സര്വേഷ്ടമച്യുതമ്
ബ്രഹ്മൻ പറഞ്ഞു: ഞാൻ ലക്ഷ്മിയുടെ പ്രിയനായവനെ, ശാന്തനായവനെ, എല്ലാ ഇഷ്ടങ്ങൾ നൽകുന്നവനെ, അച്യുതനെയെ നമസ്കരിക്കുന്നു.
മനവശ്ച മുനീംദ്രാശ്ച മാനുഷാശ്ച ചരാചരാഃ
മനുക്കൾ, മഹർഷികൾ, മനുഷ്യർ, ചലനചലനങ്ങളായ എല്ലാ ജീവികളും.