യേ മിഥ്യാവാദിനസ്താത ദയാസത്യ വിവര്ജിതാഃ
പ്രിയനേ, കള്ളം പറയുന്നവരും, കരുണയും സത്യവും ഇല്ലാത്തവരും,
മിത്രദ്രോഹീ കൃതഘ്നശ്ച മിഥ്യാസാക്ഷ്യപ്രദായകഃ
സുഹൃത്തുക്കളെ ദ്രോഹിക്കുന്നവനും, കൃതഘ്നനും, കള്ളസാക്ഷ്യം പറയുന്നവനും,
കല്യാണസൂക്തസാമാനി ഹരേര്നാമൈകമംഗലമ്
ശുഭമായ സ്തോത്രങ്ങളും ഗീതങ്ങളും അനേകം ഉണ്ട്, എന്നാൽ ഹരിയുടെ നാമം മാത്രമാണ് ഏറ്റവും ഉത്തമമായ മംഗളമായി നിലകൊള്ളുന്നത്.
ജീവഘാതീ ഗുരുദ്രോഹീ ഗ്രാമയാജീ ച ലുബ്ധകഃ
ജീവികളെ കൊല്ലുന്നവനും, ഗുരുവിനെ ദ്രോഹിക്കുന്നവനും, ഗ്രാമത്തിൽ യാഗം ചെയ്യുന്നവനും, വേട്ടക്കാരനും,
പൂജായജ്ഞോപവാസാദി വ്രതാനി വിവിധാനി ച
പൂജ, യജ്ഞം, ഉപവാസം എന്നിവ പോലുള്ള വിവിധ വ്രതങ്ങൾ,
സദാ ദ്വിഷംതി യേ പാപാ ഗോവിപ്രസുരവൈഷ്ണവാന്
എപ്പോഴും പശുക്കളെയും ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും ദേവന്മാരെയും വൈഷ്ണവന്മാരെയും ദ്വേഷിക്കുന്ന പാപികൾ,
ശംഖാദീനാം ച ഭാരേണ പീഡിതാഽഹം യഥാ വിധേ
സൃഷ്ടാവേ, ശംഖാദികൾ പോലുള്ള ഭാരം കൊണ്ടു ഞാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുന്നു.
ഇത്യേവം കഥിതം സര്വം മദ്വ്യഥായാ നിവേദനമ്
ഇങ്ങനെ എന്റെ മുഴുവൻ ദുഃഖവും ഞാൻ വിവരിച്ച് സമർപ്പിച്ചു.
ഇത്യേവമുക്ത്വാ വസുധാ രുരോദ ച മുഹുര്മുഹുഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം ഭൂമി വീണ്ടും വീണ്ടും കരഞ്ഞു.
ഭാരം തവാപനേഷ്യാമി ദസ്യൂനാമപ്യുപായതഃ
ദുഷ്ടന്മാരെ നശിപ്പിച്ചുകൊണ്ടെങ്കിലും ഞാൻ നിന്റെ ഭാരം നീക്കം ചെയ്യും.
കാലേന ഭാരഹരണം കരിഷ്യതി മദീശ്വരഃ
സമയമായാൽ എന്റെ ഇശ്വരൻ ഭാരം നീക്കം ചെയ്യും.
മധുകാഷ്ഠം ചംദനം ച കസ്തൂരീം തീര്ഥമൃത്തികാമ്
തേനീ, ചന്ദനം, കസ്തൂരി, തീർത്ഥത്തിലെ മണ്ണ്,
ഇംദ്രനീലം സൂര്യമണിം രുദ്രാക്ഷം കുശമൂലകമ്
ഇന്ദ്രനീലക്കല്ല്, സൂര്യകല്ല്, രുദ്രാക്ഷം, കുശമൂലം,
ശംഖം പ്രദീപമാലാം ച ശിലാമര്ച്യാം ച ഘംടികാമ് ഗ്രംഥിയുക്തം യജ്ഞസൂത്രം ദര്പണം ശ്വേതചാമരമ്
ശംഖ്, വിളക്കുമാല, ആരാധനക്കുള്ള ശില, ചെറിയ മണി, കുരുക്കുള്ള യജ്ഞസൂത്രം, കണ്ണാടി, വെളുത്ത ചാമരം,
ഗോരോചനം ച മുക്താം ച ശുക്തിം മാണിക്യമേവ ച
പശുവിന്റെ ഗോരോചന, മുത്ത്, ചിപ്പി, മാണിക്യം,
രജതം കാംചനം ചൈവ പ്രവാലം രത്നമേവ ച
വെള്ളി, പൊന്ന്, പവഴ, രത്നങ്ങൾ എന്നിവയും,
ത്വയി യേ സ്ഥാപയിഷ്യംതി മൂഢാശ്ചൈതാനി സുന്ദരി
സുന്ദരിയേ, നിന്നിൽ ഇവ സ്ഥാപിക്കുന്നവരൊക്കെയും മണ്ടന്മാരാണ്.
ബ്രഹ്മാ പൃഥ്വീം സമാശ്വാസ്യ ദേവതാഭിസ്തയാ സഹ
ബ്രഹ്മാവു, ഭൂമിയെ ദേവതകളോടൊപ്പം ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
ഗത്വാ തമാശ്രമം രമ്യം ദദര്ശ ശംകരം വിധിഃ
അവൻ ആ മനോഹരമായ ആശ്രമത്തിൽ ചെന്നപ്പോൾ, സൃഷ്ടികർത്താവ് ശങ്കരനെ കണ്ടു.
വ്യാഘ്രചര്മപരീധാനം ദക്ഷകന്യാസ്ഥിഭൂഷണമ്
കുരങ്ങിന്റെ ചർമ്മം ധരിച്ച്, ദക്ഷന്റെ പുത്രിമാരുടെ അസ്ഥികൾ അലങ്കാരമാക്കി ധരിച്ചവനായിരുന്നു അവൻ.
നാനാസിദ്ധൈഃ പരിവൃതം യോഗീംദ്രഗണസേവിതമ്
നാനാ സിദ്ധന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, മഹായോഗിമാരുടെ കൂട്ടം സേവിക്കുന്നവനായിരുന്നു.
ഗംധര്വാണാം ച സംഗീതം ശ്രുതവംതം കുതൂഹലാത്
കൗതുകത്തോടെ ഗന്ധർവന്മാരുടെ പാട്ട് അവൻ കേട്ടു.
ജപംതം പഞ്ചവക്ത്രേണ ഹരേര്നാമൈകമങ്ഗലമ്
അവൻ അഞ്ചു വായിലൂടെ ഹരിയുടെ ഒരേ ഒരു മംഗളനാമം ജപിച്ചു.
ഏതസ്മിന്നംതരേ ബ്രഹ്മാ തസ്ഥാവഗ്രേ സ ധൂര്ജടേഃ
അതിനിടയിൽ ബ്രഹ്മാവ് ധൂർജടിയുടെ മുന്നിൽ നിന്നു.
ഉത്തസ്ഥൌ ശംകരഃ ശീഘ്രം ഭക്ത്യാ ദൃഷ്ട്വാ ജഗദ്ഗുരുമ്
ലോകഗുരുവിനെ ഭക്തിയോടെ കണ്ടു, ശങ്കരൻ വേഗത്തിൽ എഴുന്നേറ്റു.
പ്രണേമുര്ദേവതാഃ സര്വേ ശംകരം ചംദ്രശേഖരമ്
എല്ലാ ദേവതകളും ചന്ദ്രശേഖരനായ ശങ്കരനോട് നമസ്കരിച്ചു.
വൃത്താംതം കഥയാമാസ പാര്വതീശം പ്രജാപതിഃ
പ്രജാപതി പാർവതീശനോടു സംഭവങ്ങൾ പറഞ്ഞുതന്നു.
ഭക്താപായം സമാകര്ണ്യ പാര്വതീപരമേശ്വരൌ
ഭക്തി നഷ്ടപ്പെട്ട വിവരം കേട്ടപ്പോൾ പാർവതിയും പരമേശ്വരനും—
തതോ ബ്രഹ്മാ മഹേശശ്ച സുരസംഘാന്വസുംധരാമ്
അതിനുശേഷം ബ്രഹ്മാവും മഹേശ്വരനും ദേവസംഘങ്ങളോടും ഭൂമിയോടുംകൂടെ—
തതോ ദേവേശ്വരൈസ്തൂര്ണമാഗത്യ ധര്മമംദിരമ്
അപ്പോൾ ദേവേശ്വരന്മാരോടൊപ്പം അവർ വേഗത്തിൽ ധർമ്മക്ഷേത്രത്തിലെത്തിച്ചു.