ഗതിസ്ത്വമസ്യാ ഭോ ബ്രഹ്മന്നിര്വൃതിം കര്തുമര്ഹസി
''ബ്രഹ്മാവേ, അവളുടെ ആശ്രയൻ നീയാണു; അവളെ ആശ്വാസം നൽകേണ്ടത് നിന്റെ കടമയാണു.''
വയം തേനൈവ ദുഃഖാര്താസ്തദ്ഭാരഹരണം കുരു
''ഇതുകൊണ്ടാണ് ഞങ്ങൾ ദുഃഖിതരാകുന്നത്; ആ ഭാരമെടുത്തുകളയണം.''
ദൂരീകൃത്യ ഭയം വത്സേ സുഖം തിഷ്ഠ മമാംതികമ്
''മകനേ, ഭയം വിട്ടുകളയൂ, സന്തോഷത്തോടെ എന്റെ അടുത്ത് ഇരിക്കൂ.''
അപനേഷ്യാമി തം ഭദ്രേ ഭദ്രം തേ ഭവിതാ ധുവമ് പീഡിതാ യേന യേനൈവം പ്രസന്നവദനേക്ഷണാ
''ഭദ്രയേ, ഞാൻ ആ കഷ്ടം നീക്കാം; നിനക്കു നിർബന്ധമായും നല്ലത് സംഭവിക്കും, നീ എത്രയും പീഡിതയാണെങ്കിലും.''
വിനാ ബംധും സവിശ്വാസം നാന്യം കഥിതുമര്ഹതി
''വിശ്വാസമുള്ള ബന്ധുവില്ലാതെ മറ്റൊരാളോടു ഇതു പറയാൻ പാടില്ല.''
സ്ത്രീജാതിരബലാ ശശ്വദ്രക്ഷണീയാ സ്വബംധുഭിഃ
''സ്ത്രീകൾ എപ്പോഴും ദുർബലരാണ്; അവരെ സ്വബന്ധുക്കൾ സംരക്ഷിക്കണം.''
ത്വയാ പൃഷ്ടാ ജഗത്താത ന ലജ്ജാ കഥിതും മമ
''ലോകപിതാവേ, നീ ചോദിച്ചതിനാൽ എനിക്ക് പറയാൻ ലജ്ജയില്ല.''
കൃഷ്ണഭക്തിവിഹീനാ യേ യേ ച തദ്ഭക്തനിംദകാഃ
കൃഷ്ണഭക്തി ഇല്ലാത്തവരും, അവന്റെ ഭക്തന്മാരെ അപഹസിക്കുന്നവരും—
സ്വധര്മാചാരഹീനാ യേ നിത്യകൃത്യവിവര്ജിതാഃ
സ്വധർമ്മം പാലിക്കാതെയും, നിത്യമായി ചെയ്യേണ്ട കർമ്മങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ചവരും,
പിതൃമാതൃഗുരുസ്ത്രീണാം പോഷണം പുത്രപോഷ്യയോഃ
പിതാവിനെയും മാതാവിനെയും ഗുരുവിനെയും ഭാര്യയെയും സംരക്ഷണം ആവശ്യമായ മകനെയും പോഷിപ്പിക്കാൻ വിസമ്മതിക്കുന്നവരും,
യേ മിഥ്യാവാദിനസ്താത ദയാസത്യ വിവര്ജിതാഃ
പ്രിയനേ, കള്ളം പറയുന്നവരും, കരുണയും സത്യവും ഇല്ലാത്തവരും,
മിത്രദ്രോഹീ കൃതഘ്നശ്ച മിഥ്യാസാക്ഷ്യപ്രദായകഃ
സുഹൃത്തുക്കളെ ദ്രോഹിക്കുന്നവനും, കൃതഘ്നനും, കള്ളസാക്ഷ്യം പറയുന്നവനും,
കല്യാണസൂക്തസാമാനി ഹരേര്നാമൈകമംഗലമ്
ശുഭമായ സ്തോത്രങ്ങളും ഗീതങ്ങളും അനേകം ഉണ്ട്, എന്നാൽ ഹരിയുടെ നാമം മാത്രമാണ് ഏറ്റവും ഉത്തമമായ മംഗളമായി നിലകൊള്ളുന്നത്.
ജീവഘാതീ ഗുരുദ്രോഹീ ഗ്രാമയാജീ ച ലുബ്ധകഃ
ജീവികളെ കൊല്ലുന്നവനും, ഗുരുവിനെ ദ്രോഹിക്കുന്നവനും, ഗ്രാമത്തിൽ യാഗം ചെയ്യുന്നവനും, വേട്ടക്കാരനും,
പൂജായജ്ഞോപവാസാദി വ്രതാനി വിവിധാനി ച
പൂജ, യജ്ഞം, ഉപവാസം എന്നിവ പോലുള്ള വിവിധ വ്രതങ്ങൾ,
സദാ ദ്വിഷംതി യേ പാപാ ഗോവിപ്രസുരവൈഷ്ണവാന്
എപ്പോഴും പശുക്കളെയും ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും ദേവന്മാരെയും വൈഷ്ണവന്മാരെയും ദ്വേഷിക്കുന്ന പാപികൾ,
ശംഖാദീനാം ച ഭാരേണ പീഡിതാഽഹം യഥാ വിധേ
സൃഷ്ടാവേ, ശംഖാദികൾ പോലുള്ള ഭാരം കൊണ്ടു ഞാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുന്നു.
ഇത്യേവം കഥിതം സര്വം മദ്വ്യഥായാ നിവേദനമ്
ഇങ്ങനെ എന്റെ മുഴുവൻ ദുഃഖവും ഞാൻ വിവരിച്ച് സമർപ്പിച്ചു.
ഇത്യേവമുക്ത്വാ വസുധാ രുരോദ ച മുഹുര്മുഹുഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം ഭൂമി വീണ്ടും വീണ്ടും കരഞ്ഞു.
ഭാരം തവാപനേഷ്യാമി ദസ്യൂനാമപ്യുപായതഃ
ദുഷ്ടന്മാരെ നശിപ്പിച്ചുകൊണ്ടെങ്കിലും ഞാൻ നിന്റെ ഭാരം നീക്കം ചെയ്യും.
കാലേന ഭാരഹരണം കരിഷ്യതി മദീശ്വരഃ
സമയമായാൽ എന്റെ ഇശ്വരൻ ഭാരം നീക്കം ചെയ്യും.
മധുകാഷ്ഠം ചംദനം ച കസ്തൂരീം തീര്ഥമൃത്തികാമ്
തേനീ, ചന്ദനം, കസ്തൂരി, തീർത്ഥത്തിലെ മണ്ണ്,
ഇംദ്രനീലം സൂര്യമണിം രുദ്രാക്ഷം കുശമൂലകമ്
ഇന്ദ്രനീലക്കല്ല്, സൂര്യകല്ല്, രുദ്രാക്ഷം, കുശമൂലം,
ശംഖം പ്രദീപമാലാം ച ശിലാമര്ച്യാം ച ഘംടികാമ് ഗ്രംഥിയുക്തം യജ്ഞസൂത്രം ദര്പണം ശ്വേതചാമരമ്
ശംഖ്, വിളക്കുമാല, ആരാധനക്കുള്ള ശില, ചെറിയ മണി, കുരുക്കുള്ള യജ്ഞസൂത്രം, കണ്ണാടി, വെളുത്ത ചാമരം,
ഗോരോചനം ച മുക്താം ച ശുക്തിം മാണിക്യമേവ ച
പശുവിന്റെ ഗോരോചന, മുത്ത്, ചിപ്പി, മാണിക്യം,
രജതം കാംചനം ചൈവ പ്രവാലം രത്നമേവ ച
വെള്ളി, പൊന്ന്, പവഴ, രത്നങ്ങൾ എന്നിവയും,
ത്വയി യേ സ്ഥാപയിഷ്യംതി മൂഢാശ്ചൈതാനി സുന്ദരി
സുന്ദരിയേ, നിന്നിൽ ഇവ സ്ഥാപിക്കുന്നവരൊക്കെയും മണ്ടന്മാരാണ്.
ബ്രഹ്മാ പൃഥ്വീം സമാശ്വാസ്യ ദേവതാഭിസ്തയാ സഹ
ബ്രഹ്മാവു, ഭൂമിയെ ദേവതകളോടൊപ്പം ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
ഗത്വാ തമാശ്രമം രമ്യം ദദര്ശ ശംകരം വിധിഃ
അവൻ ആ മനോഹരമായ ആശ്രമത്തിൽ ചെന്നപ്പോൾ, സൃഷ്ടികർത്താവ് ശങ്കരനെ കണ്ടു.
വ്യാഘ്രചര്മപരീധാനം ദക്ഷകന്യാസ്ഥിഭൂഷണമ്
കുരങ്ങിന്റെ ചർമ്മം ധരിച്ച്, ദക്ഷന്റെ പുത്രിമാരുടെ അസ്ഥികൾ അലങ്കാരമാക്കി ധരിച്ചവനായിരുന്നു അവൻ.