ഭൃശം ബഭൂവ ശോകാര്താ ബ്രഹ്മാണം ശരണം യയൌ
വളരെയധികം ദുഃഖിതയായ അവൾ ബ്രഹ്മാവിനോടു അഭയം തേടി.
സുരൈശ്ചാസുരസംതപ്തൈര്ഭൃശമുദ്വിഗ്നമാനസൈഃ
അവളോടൊപ്പം ദാനവന്മാരാൽ പീഡിതരായി, മനസ്സിൽ വലിയ ആശങ്കയോടെ ദേവന്മാരും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ദദര്ശ തസ്യാം ദേവേശം ജ്വലംതം ബ്രഹ്മതേജസാ
അവിടെ അവൾ ബ്രഹ്മതേജസ്സിൽ പ്രകാശിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ദേവന്മാരുടെ പ്രഭുവിനെ കണ്ടു.
അപ്സരോഗണനൃത്യം ച പശ്യംതം സസ്മിതം മുദാ
അവൻ ആപ്സരസികളുടെ കൂട്ടം ആനന്ദത്തോടെ നൃത്തം ചെയ്യുന്നത് സന്തോഷത്തോടെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് നോക്കുകയായിരുന്നു.
ജപംതം പരമം ബ്രഹ്മ കൃഷ്ണ ഇത്യക്ഷരദ്വയമ്
അവൻ പരമബ്രഹ്മമായ 'കൃഷ്ണ' എന്ന രണ്ടു അക്ഷരങ്ങൾ ജപിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.
ഭക്ത്യാ സാ ത്രിദശൈഃ സാര്ദ്ധം പ്രണമ്യ ചതുരാനനമ് സാഽശ്രുപൂര്ണാ സപുലകാ തുഷ്ടാവ ച രുരോദ ച
ഭക്തിയോടെ ദേവന്മാരോടൊപ്പം അവൾ നാലുമുഖനായവനോട് നമസ്കരിച്ചു; കണ്ണുനിറയെ കണ്ണീരോടെ, രോമാഞ്ചത്തോടെ അവനെ സ്തുതിച്ചു കരഞ്ഞു.
താമുവാച ജഗദ്ധാതാ കഥം സ്തൌഷി ച രോദിഷി
ലോകസ്രഷ്ടാവ് അവളോടു പറഞ്ഞു: 'നീ എന്തുകൊണ്ടാണ് സ്തുതിക്കുകയും കരയുകയും ചെയ്യുന്നത്?''
സുസ്ഥിരാ ഭവ കല്യാണി ഭയം കിം തേ മയി സ്ഥിതേ
''നീ ധൈര്യമായി ഇരിക്കൂ, ഭദ്രയേ; ഞാൻ ഇവിടെ ഇരിക്കുമ്പോൾ നിനക്കു എന്തിനാണ് ഭയം?''
കഥമാഗമനം ദേവാ യുഷ്മാകം മമ സന്നിധിമ്
''ദേവന്മാരേ, നിങ്ങൾ എങ്ങനെയാണ് എന്റെ സന്നിധിയിൽ എത്തിയത്?''
ഭാരാക്രാംതാ ച വസുധാ ദസ്യുഗ്രസ്താ വയം പ്രഭോ
''പ്രഭോ, ഭൂമി ഭാരത്തിൽ കുഴഞ്ഞിരിക്കുന്നു, ഞങ്ങൾ ദുഷ്ടന്മാരാൽ പീഡിതരാണു.''
ഗതിസ്ത്വമസ്യാ ഭോ ബ്രഹ്മന്നിര്വൃതിം കര്തുമര്ഹസി
''ബ്രഹ്മാവേ, അവളുടെ ആശ്രയൻ നീയാണു; അവളെ ആശ്വാസം നൽകേണ്ടത് നിന്റെ കടമയാണു.''
വയം തേനൈവ ദുഃഖാര്താസ്തദ്ഭാരഹരണം കുരു
''ഇതുകൊണ്ടാണ് ഞങ്ങൾ ദുഃഖിതരാകുന്നത്; ആ ഭാരമെടുത്തുകളയണം.''
ദൂരീകൃത്യ ഭയം വത്സേ സുഖം തിഷ്ഠ മമാംതികമ്
''മകനേ, ഭയം വിട്ടുകളയൂ, സന്തോഷത്തോടെ എന്റെ അടുത്ത് ഇരിക്കൂ.''
അപനേഷ്യാമി തം ഭദ്രേ ഭദ്രം തേ ഭവിതാ ധുവമ് പീഡിതാ യേന യേനൈവം പ്രസന്നവദനേക്ഷണാ
''ഭദ്രയേ, ഞാൻ ആ കഷ്ടം നീക്കാം; നിനക്കു നിർബന്ധമായും നല്ലത് സംഭവിക്കും, നീ എത്രയും പീഡിതയാണെങ്കിലും.''
വിനാ ബംധും സവിശ്വാസം നാന്യം കഥിതുമര്ഹതി
''വിശ്വാസമുള്ള ബന്ധുവില്ലാതെ മറ്റൊരാളോടു ഇതു പറയാൻ പാടില്ല.''
സ്ത്രീജാതിരബലാ ശശ്വദ്രക്ഷണീയാ സ്വബംധുഭിഃ
''സ്ത്രീകൾ എപ്പോഴും ദുർബലരാണ്; അവരെ സ്വബന്ധുക്കൾ സംരക്ഷിക്കണം.''
ത്വയാ പൃഷ്ടാ ജഗത്താത ന ലജ്ജാ കഥിതും മമ
''ലോകപിതാവേ, നീ ചോദിച്ചതിനാൽ എനിക്ക് പറയാൻ ലജ്ജയില്ല.''
കൃഷ്ണഭക്തിവിഹീനാ യേ യേ ച തദ്ഭക്തനിംദകാഃ
കൃഷ്ണഭക്തി ഇല്ലാത്തവരും, അവന്റെ ഭക്തന്മാരെ അപഹസിക്കുന്നവരും—
സ്വധര്മാചാരഹീനാ യേ നിത്യകൃത്യവിവര്ജിതാഃ
സ്വധർമ്മം പാലിക്കാതെയും, നിത്യമായി ചെയ്യേണ്ട കർമ്മങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ചവരും,
പിതൃമാതൃഗുരുസ്ത്രീണാം പോഷണം പുത്രപോഷ്യയോഃ
പിതാവിനെയും മാതാവിനെയും ഗുരുവിനെയും ഭാര്യയെയും സംരക്ഷണം ആവശ്യമായ മകനെയും പോഷിപ്പിക്കാൻ വിസമ്മതിക്കുന്നവരും,
യേ മിഥ്യാവാദിനസ്താത ദയാസത്യ വിവര്ജിതാഃ
പ്രിയനേ, കള്ളം പറയുന്നവരും, കരുണയും സത്യവും ഇല്ലാത്തവരും,
മിത്രദ്രോഹീ കൃതഘ്നശ്ച മിഥ്യാസാക്ഷ്യപ്രദായകഃ
സുഹൃത്തുക്കളെ ദ്രോഹിക്കുന്നവനും, കൃതഘ്നനും, കള്ളസാക്ഷ്യം പറയുന്നവനും,
കല്യാണസൂക്തസാമാനി ഹരേര്നാമൈകമംഗലമ്
ശുഭമായ സ്തോത്രങ്ങളും ഗീതങ്ങളും അനേകം ഉണ്ട്, എന്നാൽ ഹരിയുടെ നാമം മാത്രമാണ് ഏറ്റവും ഉത്തമമായ മംഗളമായി നിലകൊള്ളുന്നത്.
ജീവഘാതീ ഗുരുദ്രോഹീ ഗ്രാമയാജീ ച ലുബ്ധകഃ
ജീവികളെ കൊല്ലുന്നവനും, ഗുരുവിനെ ദ്രോഹിക്കുന്നവനും, ഗ്രാമത്തിൽ യാഗം ചെയ്യുന്നവനും, വേട്ടക്കാരനും,
പൂജായജ്ഞോപവാസാദി വ്രതാനി വിവിധാനി ച
പൂജ, യജ്ഞം, ഉപവാസം എന്നിവ പോലുള്ള വിവിധ വ്രതങ്ങൾ,
സദാ ദ്വിഷംതി യേ പാപാ ഗോവിപ്രസുരവൈഷ്ണവാന്
എപ്പോഴും പശുക്കളെയും ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും ദേവന്മാരെയും വൈഷ്ണവന്മാരെയും ദ്വേഷിക്കുന്ന പാപികൾ,
ശംഖാദീനാം ച ഭാരേണ പീഡിതാഽഹം യഥാ വിധേ
സൃഷ്ടാവേ, ശംഖാദികൾ പോലുള്ള ഭാരം കൊണ്ടു ഞാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുന്നു.
ഇത്യേവം കഥിതം സര്വം മദ്വ്യഥായാ നിവേദനമ്
ഇങ്ങനെ എന്റെ മുഴുവൻ ദുഃഖവും ഞാൻ വിവരിച്ച് സമർപ്പിച്ചു.
ഇത്യേവമുക്ത്വാ വസുധാ രുരോദ ച മുഹുര്മുഹുഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം ഭൂമി വീണ്ടും വീണ്ടും കരഞ്ഞു.
ഭാരം തവാപനേഷ്യാമി ദസ്യൂനാമപ്യുപായതഃ
ദുഷ്ടന്മാരെ നശിപ്പിച്ചുകൊണ്ടെങ്കിലും ഞാൻ നിന്റെ ഭാരം നീക്കം ചെയ്യും.