ഷഡ്വക്ത്രം ഷോഡശഭുജം ചതുര്വിംശതിലോചനമ്
അവന에게 ആറു മുഖവും, പതിനാറു കൈകളും, ഇരുപത്തിയൊന്ന് കണ്ണുകളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ദേവസ്യ ദേവം വികൃതം സര്വസംഹാരരൂപിണമ്
അവൾ ദേവന്മാരുടെ ദേവനായ ഭയാനകനായ, എല്ലാം നശിപ്പിക്കുന്ന രൂപത്തിലുള്ളവനെ കണ്ടു.
ഈഷദ്ധാസ്യപ്രസന്നാസ്യമക്ഷമാലാകരം വരമ്
അവന്റെ മുഖം അല്പം ചിരിയോടെ ദയയോടെയും, കൈയിൽ ജപമാലയും, അനുഗ്രഹം നൽകുന്നവനുമായിരുന്നു.
സതീ ദദര്ശ പുരതോ വ്യാധിസംഘാന്സുദുര്ജയാന്
സതീ അവളുടെ മുന്നിൽ ജയിക്കാൻ അത്യന്തം പ്രയാസമുള്ള രോഗങ്ങളുടെ കൂട്ടം കണ്ടു.
സ്ഥൂലപാദം കൃഷ്ണവര്ണം ധര്മിഷ്ഠം രവിനന്ദനമ്
അവൾ വലിയ കാലുകളും, കറുത്ത നിറവും, ധർമ്മനിഷ്ഠയും, സൂര്യപുത്രനുമായവനെയും കണ്ടു.
ധര്മാധര്മവിചാരജ്ഞം പരം ധര്മസ്വരൂപിണമ്
അവൻ ധർമ്മവും അധർമ്മവും തിരിച്ചറിയുന്നവനും, പരമധർമ്മത്തിന്റെ സാക്ഷാത്കാരവുമാണ്.
താംശ്ച ദൃഷ്ട്വാ ച നിഃശങ്കാ പപ്രച്ഛ പ്രഥമം യമമ് 1.15.
അവരെ കണ്ടശേഷം ഭയമില്ലാതെ അവൾ ആദ്യം യമനോട് ചോദിച്ചു.
മാലാവത്യുവാച കാലവ്യതിക്രമേ കാന്തം കഥം ഹരസി മേ വിഭോ
മാലാവതി പറഞ്ഞു: പ്രഭോ, കാലം കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ എന്റെ ഭർത്താവിനെ നീ എങ്ങനെ എടുക്കുന്നു?
യമ ഉവാച ഈശ്വരാജ്ഞാം വിനാ സാധ്വി നാമൃതം ചാലയാമ്യഹമ്
യമൻ പറഞ്ഞു: സതീ, ഈശ്വരന്റെ ആജ്ഞ ഇല്ലാതെ ഞാൻ ആരുടെയും ആയുസ്സിൽ ഇടപെടുന്നില്ല.
അഹം കാലോ മൃത്യുകന്യാ വ്യാധയശ്ച സുദുര്ജയാഃ
ഞാനാണ് കാലനും, മരണത്തിന്റെ കന്യയും, ജയിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ള രോഗങ്ങളും.
മൃത്യുകന്യാ വിചാരജ്ഞാ യം പ്രാപ്നോതി നിഷേകതഃ
മരണത്തിന്റെ മകൾ, വിവേകശാലിയായ അവൾ, ഗർഭധാരണത്തിന്റെ നിമിഷം മുതൽ മനുഷ്യനോടൊപ്പം ഉണ്ടാകും.
മാലാവത്യുവാച കഥം ഹരസി മത്കാന്തം ജീവിതായാം മയി പ്രിയേ
മാലാവതി പറഞ്ഞു: പ്രിയമേ, ഞാൻ ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ നീ എങ്ങനെ എന്റെ പ്രിയനെ എനിക്ക് നിന്ന് എടുക്കുന്നു?
മൃത്യുകന്യോവാച ന ച ക്ഷമാ പരിത്യക്തും ബഹുനാ തപസാ സതി
മരണത്തിന്റെ മകൾ പറഞ്ഞു: എത്രയും വലിയ തപസ്സു ചെയ്താലും അവനെ വിട്ടൊഴിയാൻ കഴിയില്ല.
സതീ സതീനാം മധ്യേ ച കാചിത്തേജസ്വിനീ വരാ
സതികളിൽ ഒരാൾ ഉണ്ട്, അവൾ വളരെ പ്രകാശമുള്ളവളും അതുല്യവളുമാണ്.
സര്വാപച്ഛാന്തിരേവേഹ തദാ ഭവതി സുന്ദരി
സുന്ദരിയേ, അപ്പോൾ എല്ലാ ദുർഘടങ്ങൾക്കും ഇവിടെ ശാന്തി ലഭിക്കും.
കാലേന പ്രേരിതാഽഹം ച മത്പുത്രാ വ്യാധയശ്ച വൈ
കാലത്തിന്റെ പ്രേരണയാൽ ഞാനും എന്റെ മക്കളും രോഗങ്ങളും പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
പൃച്ഛ കാലം മഹാത്മാനം ധര്മജ്ഞം ധര്മസംസദി 1.15.
നീ ധർമ്മം അറിയുന്ന മഹാത്മാവായ കാലനോടും ധർമ്മസഭയിലുമാണ് ചോദിക്കേണ്ടത്.
മാലാവത്യുവാച നാരായണാംശോ ഭഗവന്നമസ്തുഭ്യംപരായ ച
മാലാവതി പറഞ്ഞു: നാരായണന്റെ അംശമായ ഭഗവാനേ, നിനക്കും പരമത്തിക്കും ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
കഥം ഹരസി മത്കാന്തം ജീവിതായാം മയി പ്രഭോ
പ്രഭോ, ഞാൻ ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ നീ എങ്ങനെ എന്റെ പ്രിയനെ എനിക്ക് നിന്ന് എടുക്കുന്നു?
കാലപുരുഷ ഉവാച വയം ഭ്രമാമഃ സതതമീശാജ്ഞാപരിപാലകാഃ
കാലപുരുഷൻ പറഞ്ഞു: ഞങ്ങൾ എപ്പോഴും ഭഗവാന്റെ ആജ്ഞ പാലിച്ച് സഞ്ചരിക്കുന്നു.
യസ്യ സൃഷ്ടാ ച പ്രകൃതിര്ബ്രഹ്മവിഷ്ണുശിവാദയഃ
ആയാളിൽ നിന്ന് പ്രകൃതിയും ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും ശിവനും മറ്റുള്ളവരും സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നു.
ധ്യായന്തേ തത്പദാമ്ഭോജം യോഗിനശ്ച വിചക്ഷണാഃ
വിദ്വാൻ ആയ യോഗികൾ ആ മഹാന്റെ കമലപാദങ്ങളിൽ ധ്യാനം ചെയ്യുന്നു.
യദ്ഭയാദ്വാതി വാതോഽയം സൂര്യ്യസ്തപതി യദ്ഭയാത്
അവനോടുള്ള ഭയത്താൽ കാറ്റ് വീശുന്നു; അവനോടുള്ള ഭയത്താൽ സൂര്യൻ പ്രകാശിക്കുന്നു.
സംഹര്ത്താ ശങ്കരഃ സര്വജഗതാം യസ്യ ശാസനാത്
സകല ലോകങ്ങളുടെയും സംഹാരകൻ ശങ്കരൻ അവന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
രാശി ചക്രം ഗ്രഹാഃ സര്വേ ഭ്രമന്തി യസ്യ ശാസനാത്
അവന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം എല്ലാ ഗ്രഹങ്ങളും രാശിചക്രത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു.
യസ്യാജ്ഞയാ ച തരവഃ പുഷ്പാണി ച ഫലാനി ച
അവന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം വൃക്ഷങ്ങൾക്കു പുഷ്പവും ഫലവും ഉണ്ടാകുന്നു.
യസ്യാജ്ഞയാ ജലാധാരാ സര്വാധാരാ വസുന്ധരാ 1.15.
അവന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം ജലധാരകളും എല്ലാം താങ്ങുന്ന ഭൂമിയും നിലകൊള്ളുന്നു.
സഹസാ മോഹിതാ മായാ മായയാ യസ്യ സന്തതമ്
അവന്റെ മായയുടെ ശക്തിയാൽ ലോകം പെട്ടെന്ന് മോഹിതമാകുന്നു.
യസ്യാന്തം ന വിദുര്വേദാ വസ്തൂനാം ഭാവഗാ അപി
വേദങ്ങൾക്കും, സകല വസ്തുക്കളുടെ സ്വഭാവം അറിയുന്നവർക്കും പോലും, അവന്റെ അന്ത്യത്തെ അറിയാൻ കഴിയില്ല.
യസ്യ നാമ വിധിര്വിഷ്ണുഃ സേവതേ സുമഹാന്വിരാട്
ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും, മഹത്തായവരും വിശാലന്മാരുമായ അവർ, അവന്റെ നാമം ഭക്തിപൂർവ്വം സേവിക്കുന്നു.