ധര്മഃപാതാ ച സര്വേഷാം സാക്ഷീ ച ജഗതാം പതിഃ
ധർമ്മവും പാതാവും എല്ലാറ്റിനും സാക്ഷിയും ലോകങ്ങളുടെ നാഥനുമാണ്.
ശ്വേതദ്വീപനിവാസീ യഃ പാതാ വിഷ്ണുഃ സ്വയം വിഭുഃ 4.3.
ശ്വേതദ്വീപത്തിൽ പാർക്കുന്ന വിശ്ണു തന്നെയാണ് സർവ്വവ്യാപിയായ പ്രഭു.
സുരാസുരമുനീംദ്രാശ്ച മനവോ മാനവാ ബുധാഃ
ദേവന്മാർ, അസുരന്മാർ, മഹർഷികൾ, മനുക്കൾ, മനുഷ്യർ, ജ്ഞാനികൾ — എല്ലാവരും
ക്ഷിപ്രം രോഷം പരിത്യജ്യ ഭജ പാദാംബുജം ഹരേഃ
വേഗം കോപം ഉപേക്ഷിച്ച് ഹരിയുടെ കമലപാദങ്ങൾ ഭജിക്കൂ.
നിമേഷമാത്രാദസ്യൈവ ബ്രഹ്മണഃ പതനം ഭവേത്
ഒരു നിമിഷം പോലും പോന്നാൽ ബ്രഹ്മാവിന് പോലും സ്ഥാനത്തിൽ നിന്ന് വീഴാം.
ഏവമഷ്ടോത്തരശതമായുര്യസ്യ ജഗദ്വിധേഃ
ഇങ്ങനെ, ലോകസ്രഷ്ടാവിന്റെ ആയുസ്സ് നൂറ്പത്തിയെട്ട് വർഷമാണ്.
ശ്രീദാമ്നോ വചനം ശ്രുത്വാ കേവലം കടുമുജ്ജ്വലമ്
ശ്രീദാമന്റെ കടുപ്പവും കനലുപോലുള്ള വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ
രാസേശ്വരീ ബഹിര്ഗത്വാ തമുവാച ഹ നിഷ്ഠുരമ്
രാസേശ്വരി പുറത്തേക്കു പോയി അവനോട് കഠിനമായി പറഞ്ഞു.
രേരേ ജാല്മ മഹാമൂഢ ശൃണു ലെപടകിംകര
നീ ദുഷ്ടൻ, വലിയ മൂഢൻ, കേൾക്കു, ദുഷ്ടരുടെ ദാസനേ,
ത്വദീശ്വരശ്ച ശ്രീകൃഷ്ണോ ന ഹ്യസ്മാകം വ്രജാധമ
നിന്റെ ഇശ്വരൻ ശ്രീകൃഷ്ണനാണ്, ഞങ്ങളുടേതല്ല, വ്രജയിലത്തെ ഏറ്റവും താഴ്ന്നവനേ,
യഥാഽസുരാശ്ച ത്രിദശാ നിത്യം നിംദംതി സംതതമ്
എങ്ങനെ അസുരന്മാരും ദേവന്മാരും എപ്പോഴും പരസ്പരം നിന്ദിക്കാറുണ്ടോ,
ഗോപ വ്രജാസുരീം യോനിം ഗോലോകാച്ച ബഹിര്ഭവ 4.3.
ഗോപ, നീ വ്രജയിലെ അസുരിമാരിൽ ജനിച്ചു ഗോലോകത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തുപോകുക.
രാസേശ്വരീ തമിത്യുക്ത്വാ സുഷ്വാപ വിരരാമ ച
നൃത്തത്തിന്റെ ദേവിയെ വിളിച്ച് അവൾ കിടന്നു, പിന്നെ മിണ്ടാതിരുന്നതായി നിന്നു.
ശ്രുത്വാ ച വചനം തസ്യാഃ കോപേന സ്ഫുരിതാധരഃ ശ്രീദാമോവാച മാനുഷ്യാ ഇവ കോപസ്തേ തസ്മാത്ത്വം മാനുഷീ ഭുവി
അവളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, കോപത്തിൽ അധരം വിറയച്ച് ശ്രീദാമൻ പറഞ്ഞു: 'നിന്റെ കോപം മനുഷ്യരുടെ പോലെയാണ്; അതുകൊണ്ട് നീ ഭൂമിയിൽ മനുഷ്യയായി ജനിക്കും.'
ഭവിഷ്യസി ന സംദേഹോ മയാ ശപ്താ ത്വമംബികേ
അംബികേ, ഞാൻ ശപിച്ചിരിക്കുന്നു, സംശയമില്ലാതെ നീ അങ്ങനെ തന്നെ ആകും.
മൂഢാ രാപാണപത്നീ ത്വാം വക്ഷ്യതി ജഗതീതലേ
ഭൂമിയിൽ, രാപണന്റെ ഭ്രാന്തൻ ഭാര്യ നിന്നെ അങ്ങനെ വിളിക്കും.
ഭവിഷ്യതി മഹായോഗീ രാധാശാപേന ഗര്ഭജഃ
രാധയുടെ ശാപം മൂലം, ഗർഭത്തിൽ നിന്ന് ഒരു മഹായോഗി ജനിക്കും.
ഭവിതാ തേ വര്ഷശതം വിച്ഛേദോ ഹരിണാ സഹ
നിനക്കും ഹരിക്കും നൂറു വർഷം വേർപാട് ഉണ്ടാകും.
താമിത്യുക്ത്വാ ച നത്വാ ച സ ജഗാമ ഹരേഃ പുരഃ
അങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, വന്ദനം ചെയ്ത്, അവൻ ഹരിയുടെ സന്നിധിയിൽ പോയി.
ആനുപൂര്വ്യാത്തു തത്സര്വം രുരോദ ച ഭൃശം പുനഃ
അതിനുശേഷം അവൾ വീണ്ടും വീണ്ടും ഉരുകി കരഞ്ഞു.
ന ജേതാ തേ ത്രിഭുവനേ ഹ്യസുരേംദ്രോ ഭവിഷ്യസി
നീ മൂന്ന് ലോകത്തും ജയിക്കില്ല; അസുരരിൽ രാജാവാകാനും കഴിയില്ല.
ആഗമിഷ്യസി പംചാശദ്യുഗാംതേ തു മമാശിഷാ 4.3.
എന്റെ അനുഗ്രഹം കൊണ്ട്, അമ്പത് യുഗങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ് നീ തിരികെ വരും.
ത്വദ്ഭക്തിരഹിതം മാം ച കദാചിന്ന കരിഷ്യസി
നിന്റെ ഭക്തി ഇല്ലാതെ എന്നെ ഒരിക്കലും ആക്കാൻ കഴിയില്ല.
പശ്ചാജ്ജഗാമ സാ ദേവീ രുരോദ ച പുനഃപുനഃ
പിന്നീട്, ദേവി പോയി വീണ്ടും വീണ്ടും കരഞ്ഞു.
ശ്രീദാമാഽപി ച താം നത്വാ രുരോദ പ്രേമവിഹ്വലഃ
ശ്രീദാമനും അവളെ വന്ദിച്ച്, പ്രേമത്തിൽ ഉണര്ന്ന് കരഞ്ഞു.
ഗതേ ശ്രീദാമ്നി സാ ദേവീ ജഗാമേശ്വരസന്നിധിമ്
ശ്രീദാമൻ പോയപ്പോൾ, ദേവി ഭഗവാന്റെ സന്നിധിയിൽ എത്തി.
ശോകാതുരാം ച താം കൃഷ്ണോ ബോധയാമാസ പ്രേയസീമ്
ദുഃഖത്തിൽ ആകുലയായ പ്രിയയെ കൃഷ്ണൻ ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
രാധാ ജഗാമ ധരണീം വാരാഹേ ഹരിണാ സഹ
രാധയും ഹരിയും വരാഹരൂപത്തിൽ ഭൂമിയിൽ എത്തി.
ഇത്യേവം കഥിതം സര്വം ശ്രീകൃഷ്ണാഖ്യാനമംഗലമ്
ഇങ്ങനെ ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ മംഗളമായ കഥ മുഴുവൻ പറഞ്ഞുതീർന്നു.
ആജഗാമ ജഗന്നാഥോ വദ വേദവിദാം വര
ജഗന്നാഥൻ എത്തി; വേദങ്ങൾ അറിയുന്നവരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, പറയൂ.