കാശ്ചിദൂചുരിതി പ്രേമ്ണാ രാധികായാം ഹരിം മുനേ
ചിലർ രാധികയെ സ്നേഹിച്ച് ഹരിയോട് പറഞ്ഞു.
കാശ്ചിദിത്യൂചുരീശം ച പരിഹാസപരം വചഃ
ചിലർ ഈശ്വരനോട് കളിയോടെ സംസാരിച്ചു.
കാശ്ചനോചുരിതി ഹരിം സസ്മിതം പുരതഃ സ്ഥിതമ് 4.3.
ചിലർ മുന്നിൽ നിന്നു പുഞ്ചിരിച്ച ഹരിയോട് സംസാരിച്ചു.
കാശ്ചനോചുരിതി പ്രാണനാഥം ഗോപ്യോ ദുരക്ഷരമ്
ചില ഗോപികൾ അവരുടെ പ്രിയനോട് വ്യക്തമല്ലാത്ത വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
കാശ്ചനോചുരിതി വിഭും വ്രജ സ്ഥാനാംതരം ഹരേ
ചിലർ സർവ്വവ്യാപിയായ ഹരിയോട് പറഞ്ഞു: 'വ്രജയിൽ മറ്റൊരു സ്ഥലത്തേക്ക് പോകൂ.'
കാശ്ചനോചുരിതീദം തം പ്രഗല്ഭാഃ പ്രമദോത്തമാഃ
ചില ധൈര്യശാലികളും ശ്രേഷ്ഠയായ സ്ത്രീകളും അവനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
കാശ്ചിന്നിവാരയാമാസുര്മാധവം പ്രമദോത്തമാഃ
ചില ശ്രേഷ്ഠയായ സ്ത്രീകൾ മാധവനെ തടയാൻ ശ്രമിച്ചു.
ഗോപീര്ഭിര്വാര്യമാണേ ച ജഗത്കാരണകാരണേ
ലോകത്തിന്റെ കാരണം ആയവനെ ഗോപികൾ തടയാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ—
കോപാദുവാച ശ്രീദാമാ രാധികാം പരമേശ്വരീമ്
കോപം കൊണ്ടു ശ്രീദാമാ പരമേശ്വരിയായ രാധികയോട് പറഞ്ഞു.
വിചാരണാം വിനാ ദേവി കരോഷി ഭര്ത്സനം വൃഥാ
'എന്തെങ്കിലും അന്വേഷിക്കാതെ, ദേവി, നീ വെറുതെ കുറ്റം പറയുന്നു.'
ബ്രഹ്മാനംതേശദേവേശം ജഗത്കാരണകാരണമ്
'ബ്രഹ്മാവിനെയും അനന്തനെയും ശിവനെയും നിയന്ത്രിക്കുന്നവൻ, ലോകത്തിന്റെ കാരണം ആകുന്നവൻ അവനാണ്.'
യസ്യ പാദാര്ചനേനൈവ സര്വേഷാമീശ്വരീ പരാ 4.3.
ആവന്റെ പാദങ്ങൾ ആരാധിച്ചാൽ, സർവ്വേശ്വരിയായ ദേവിയും പരമാധികാരിണിയാകും.
ഭ്രൂഭംഗലീലയാ കൃഷ്ണഃ സ്രഷ്ടും ശക്തശ്ച ത്വദ്വിധാഃ
കൃഷ്ണൻ കണികൗതുകത്തോടെ ഭ്രൂവിലാസം ചെയ്താൽ, നിന്നെപ്പോലുള്ളവരെ സൃഷ്ടിക്കാൻ കഴിയും.
വൈകുംഠേ ശ്രീഹരേരസ്യ ചരണാംബുജമാര്ജനമ്
വൈകുണ്ഠത്തിൽ ശ്രീഹരിയുടെ കമലപാദങ്ങൾ കഴുകുകയാണ് സേവനമായി കണക്കാക്കുന്നത്.
സരസ്വതീ ച സ്തവനൈഃ കര്ണപീയൂഷസുംദരൈഃ
സരസ്വതി മധുരമായ, ചെവിക്ക് അമൃതംപോലുള്ള സ്തുതികളാൽ പാടുന്നു.
ഭീതാ ച പ്രകൃതിര്മായാ സര്വേഷാം ബീജരൂപിണീ
ഭയപ്പെട്ട പ്രകൃതി, മായ, എല്ലാറ്റിനും വിത്തായ രൂപത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു.
സ്തുവംതി സതതം വേദാ മഹിമ്നഃ ഷോഡശീം കലാമ്
വേദങ്ങൾ എപ്പോഴും അവളുടെ മഹത്വത്തിന്റെ പതിനാറാം ഭാഗം സ്തുതിക്കുന്നു.
വക്ത്രൈശ്ചതുര്ഭിര്യം ബ്രഹ്മാ വേദാനാം ജനകോ വിഭുഃ
നാലു മുഖങ്ങളുള്ള ബ്രഹ്മാവ്, വേദങ്ങളുടെ സ്രഷ്ടാവും പ്രഭുവും, അവളെ സ്തുതിക്കുന്നു.
ശംകരഃ പംചഭിര്വക്ത്രൈഃ സ്തൌതി യം യോഗിനാം ഗുരുഃ
അഞ്ചു മുഖങ്ങളുള്ള ശങ്കരൻ, യോഗികളുടെ ഗുരു, അവളെ സ്തുതിക്കുന്നു.
ശേഷഃ സഹസ്രവദനൈഃ പരമാത്മാനമീശ്വരമ്
ആയിരം വായുള്ള ശേഷൻ പരമാത്മാവായ ഈശ്വരനെ സ്തുതിക്കുന്നു.
ധര്മഃപാതാ ച സര്വേഷാം സാക്ഷീ ച ജഗതാം പതിഃ
ധർമ്മവും പാതാവും എല്ലാറ്റിനും സാക്ഷിയും ലോകങ്ങളുടെ നാഥനുമാണ്.
ശ്വേതദ്വീപനിവാസീ യഃ പാതാ വിഷ്ണുഃ സ്വയം വിഭുഃ 4.3.
ശ്വേതദ്വീപത്തിൽ പാർക്കുന്ന വിശ്ണു തന്നെയാണ് സർവ്വവ്യാപിയായ പ്രഭു.
സുരാസുരമുനീംദ്രാശ്ച മനവോ മാനവാ ബുധാഃ
ദേവന്മാർ, അസുരന്മാർ, മഹർഷികൾ, മനുക്കൾ, മനുഷ്യർ, ജ്ഞാനികൾ — എല്ലാവരും
ക്ഷിപ്രം രോഷം പരിത്യജ്യ ഭജ പാദാംബുജം ഹരേഃ
വേഗം കോപം ഉപേക്ഷിച്ച് ഹരിയുടെ കമലപാദങ്ങൾ ഭജിക്കൂ.
നിമേഷമാത്രാദസ്യൈവ ബ്രഹ്മണഃ പതനം ഭവേത്
ഒരു നിമിഷം പോലും പോന്നാൽ ബ്രഹ്മാവിന് പോലും സ്ഥാനത്തിൽ നിന്ന് വീഴാം.
ഏവമഷ്ടോത്തരശതമായുര്യസ്യ ജഗദ്വിധേഃ
ഇങ്ങനെ, ലോകസ്രഷ്ടാവിന്റെ ആയുസ്സ് നൂറ്പത്തിയെട്ട് വർഷമാണ്.
ശ്രീദാമ്നോ വചനം ശ്രുത്വാ കേവലം കടുമുജ്ജ്വലമ്
ശ്രീദാമന്റെ കടുപ്പവും കനലുപോലുള്ള വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ
രാസേശ്വരീ ബഹിര്ഗത്വാ തമുവാച ഹ നിഷ്ഠുരമ്
രാസേശ്വരി പുറത്തേക്കു പോയി അവനോട് കഠിനമായി പറഞ്ഞു.
രേരേ ജാല്മ മഹാമൂഢ ശൃണു ലെപടകിംകര
നീ ദുഷ്ടൻ, വലിയ മൂഢൻ, കേൾക്കു, ദുഷ്ടരുടെ ദാസനേ,
ത്വദീശ്വരശ്ച ശ്രീകൃഷ്ണോ ന ഹ്യസ്മാകം വ്രജാധമ
നിന്റെ ഇശ്വരൻ ശ്രീകൃഷ്ണനാണ്, ഞങ്ങളുടേതല്ല, വ്രജയിലത്തെ ഏറ്റവും താഴ്ന്നവനേ,