ഏവം ദേവേഷു നോ ശക്തിഃ ശക്രേ വാ ബ്രഹ്മരുദ്രയോഃ
ഇങ്ങനെ, ദേവന്മാരിൽ പോലും, ഇന്ദ്രനും ബ്രഹ്മാവിനും രുദ്രനും ശക്തിയില്ല.
സ്വാമീ കര്ത്താ ച ഹര്ത്താ ച ശാസ്താ പോഷ്ടാ ച രക്ഷിതാ
ഭർത്താവ് സകലവും ചെയ്യുന്നവൻ, എടുക്കുന്നവൻ, ആജ്ഞാപിക്കുന്നവൻ, പോഷിപ്പിക്കുന്നവൻ, സംരക്ഷിക്കുന്നവൻ.
കന്യാ സത്കുലജാതാ യാ സാ കാന്തവശവര്തിനീ
ഉത്തമകുടുംബത്തിൽ ജനിച്ച ഒരു യുവതി ഭർത്താവിന്റെ ഇച്ഛയ്ക്ക് അനുസരിച്ച് നടക്കുന്നു.
ദുഷ്ടാ പരപുമാംസം ച സേവതേ യാ നരാധമാ
പക്ഷേ, ദുഷ്ടയായ ഏറ്റവും താഴ്ന്ന സ്ത്രീ മറ്റൊരു പുരുഷനെ സേവിക്കുന്നു.
ഉപബര്ഹണഭാര്യ്യാഽഹം കന്യാ ചിത്രരഥസ്യ ച
ഞാൻ ഉപബർഹണന്റെ ഭാര്യയും, ചിത്രരഥന്റെ മകളുമാണ്.
സര്വം കാലയിതും ശക്തസ്ത്വം ച വേദവിദാം വര
വേദം അറിയുന്നവരിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായ നീ എല്ലായ്പ്പോഴും കാലം അളക്കാൻ കഴിവുള്ളവനാണ്.
മാലാവതീവചഃ ശ്രുത്വാ വിപ്രോ വേദവിദാം വരഃ 1.15.
മാലാവതിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് വേദപണ്ഡിതൻ, വേദം അറിയുന്നവരിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ,
ദദര്ശ മൃത്യുകന്യാം ച പ്രഥമം മാലതീ സതീ
ആദ്യം, സത്യസന്ധയായ മാലതി മരണത്തിന്റെ കന്യയെ കണ്ടു.
സസ്മിതാം ഷഡ്ഭുജാം ശാന്താം ദയായുക്താം മഹാസതീമ്
അവൾ ചിരിച്ച മുഖവും, ആറു കൈകളും, ശാന്തതയും, കരുണയും നിറഞ്ഞ മഹാസതീയും ആയിരുന്നു.
കാലം നാരായണാംശം ച ദദര്ശ പുരതഃ സതീ
സതീ അവളുടെ മുന്നിൽ നാരായണന്റെ ഭാഗമായ കാലനെ കണ്ടു.
ഷഡ്വക്ത്രം ഷോഡശഭുജം ചതുര്വിംശതിലോചനമ്
അവന에게 ആറു മുഖവും, പതിനാറു കൈകളും, ഇരുപത്തിയൊന്ന് കണ്ണുകളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ദേവസ്യ ദേവം വികൃതം സര്വസംഹാരരൂപിണമ്
അവൾ ദേവന്മാരുടെ ദേവനായ ഭയാനകനായ, എല്ലാം നശിപ്പിക്കുന്ന രൂപത്തിലുള്ളവനെ കണ്ടു.
ഈഷദ്ധാസ്യപ്രസന്നാസ്യമക്ഷമാലാകരം വരമ്
അവന്റെ മുഖം അല്പം ചിരിയോടെ ദയയോടെയും, കൈയിൽ ജപമാലയും, അനുഗ്രഹം നൽകുന്നവനുമായിരുന്നു.
സതീ ദദര്ശ പുരതോ വ്യാധിസംഘാന്സുദുര്ജയാന്
സതീ അവളുടെ മുന്നിൽ ജയിക്കാൻ അത്യന്തം പ്രയാസമുള്ള രോഗങ്ങളുടെ കൂട്ടം കണ്ടു.
സ്ഥൂലപാദം കൃഷ്ണവര്ണം ധര്മിഷ്ഠം രവിനന്ദനമ്
അവൾ വലിയ കാലുകളും, കറുത്ത നിറവും, ധർമ്മനിഷ്ഠയും, സൂര്യപുത്രനുമായവനെയും കണ്ടു.
ധര്മാധര്മവിചാരജ്ഞം പരം ധര്മസ്വരൂപിണമ്
അവൻ ധർമ്മവും അധർമ്മവും തിരിച്ചറിയുന്നവനും, പരമധർമ്മത്തിന്റെ സാക്ഷാത്കാരവുമാണ്.
താംശ്ച ദൃഷ്ട്വാ ച നിഃശങ്കാ പപ്രച്ഛ പ്രഥമം യമമ് 1.15.
അവരെ കണ്ടശേഷം ഭയമില്ലാതെ അവൾ ആദ്യം യമനോട് ചോദിച്ചു.
മാലാവത്യുവാച കാലവ്യതിക്രമേ കാന്തം കഥം ഹരസി മേ വിഭോ
മാലാവതി പറഞ്ഞു: പ്രഭോ, കാലം കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ എന്റെ ഭർത്താവിനെ നീ എങ്ങനെ എടുക്കുന്നു?
യമ ഉവാച ഈശ്വരാജ്ഞാം വിനാ സാധ്വി നാമൃതം ചാലയാമ്യഹമ്
യമൻ പറഞ്ഞു: സതീ, ഈശ്വരന്റെ ആജ്ഞ ഇല്ലാതെ ഞാൻ ആരുടെയും ആയുസ്സിൽ ഇടപെടുന്നില്ല.
അഹം കാലോ മൃത്യുകന്യാ വ്യാധയശ്ച സുദുര്ജയാഃ
ഞാനാണ് കാലനും, മരണത്തിന്റെ കന്യയും, ജയിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ള രോഗങ്ങളും.
മൃത്യുകന്യാ വിചാരജ്ഞാ യം പ്രാപ്നോതി നിഷേകതഃ
മരണത്തിന്റെ മകൾ, വിവേകശാലിയായ അവൾ, ഗർഭധാരണത്തിന്റെ നിമിഷം മുതൽ മനുഷ്യനോടൊപ്പം ഉണ്ടാകും.
മാലാവത്യുവാച കഥം ഹരസി മത്കാന്തം ജീവിതായാം മയി പ്രിയേ
മാലാവതി പറഞ്ഞു: പ്രിയമേ, ഞാൻ ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ നീ എങ്ങനെ എന്റെ പ്രിയനെ എനിക്ക് നിന്ന് എടുക്കുന്നു?
മൃത്യുകന്യോവാച ന ച ക്ഷമാ പരിത്യക്തും ബഹുനാ തപസാ സതി
മരണത്തിന്റെ മകൾ പറഞ്ഞു: എത്രയും വലിയ തപസ്സു ചെയ്താലും അവനെ വിട്ടൊഴിയാൻ കഴിയില്ല.
സതീ സതീനാം മധ്യേ ച കാചിത്തേജസ്വിനീ വരാ
സതികളിൽ ഒരാൾ ഉണ്ട്, അവൾ വളരെ പ്രകാശമുള്ളവളും അതുല്യവളുമാണ്.
സര്വാപച്ഛാന്തിരേവേഹ തദാ ഭവതി സുന്ദരി
സുന്ദരിയേ, അപ്പോൾ എല്ലാ ദുർഘടങ്ങൾക്കും ഇവിടെ ശാന്തി ലഭിക്കും.
കാലേന പ്രേരിതാഽഹം ച മത്പുത്രാ വ്യാധയശ്ച വൈ
കാലത്തിന്റെ പ്രേരണയാൽ ഞാനും എന്റെ മക്കളും രോഗങ്ങളും പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
പൃച്ഛ കാലം മഹാത്മാനം ധര്മജ്ഞം ധര്മസംസദി 1.15.
നീ ധർമ്മം അറിയുന്ന മഹാത്മാവായ കാലനോടും ധർമ്മസഭയിലുമാണ് ചോദിക്കേണ്ടത്.
മാലാവത്യുവാച നാരായണാംശോ ഭഗവന്നമസ്തുഭ്യംപരായ ച
മാലാവതി പറഞ്ഞു: നാരായണന്റെ അംശമായ ഭഗവാനേ, നിനക്കും പരമത്തിക്കും ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
കഥം ഹരസി മത്കാന്തം ജീവിതായാം മയി പ്രഭോ
പ്രഭോ, ഞാൻ ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ നീ എങ്ങനെ എന്റെ പ്രിയനെ എനിക്ക് നിന്ന് എടുക്കുന്നു?
കാലപുരുഷ ഉവാച വയം ഭ്രമാമഃ സതതമീശാജ്ഞാപരിപാലകാഃ
കാലപുരുഷൻ പറഞ്ഞു: ഞങ്ങൾ എപ്പോഴും ഭഗവാന്റെ ആജ്ഞ പാലിച്ച് സഞ്ചരിക്കുന്നു.