ദയാഽസ്തി സര്വജീവേഷു സര്വം കൃഷ്ണമ യം ജഗത്
എല്ലാ ജീവികളോടും കരുണയുള്ളവര്, ഈ ലോകം മുഴുവന് കൃഷ്ണനാണെന്ന് കാണുന്നവര്—
ലബ്ധാനീഷ്ടാനി വസ്തൂനി പ്രദാതും ഹരയേ മുദാ
സ്വന്തമായി ലഭിച്ച ഇഷ്ടവസ്തുക്കള് സന്തോഷത്തോടെ ഹരിക്ക് സമര്പ്പിക്കുന്നു.
യന്മനോ ഹരിപാദാബ്ജേ സ്വപ്നേ ജ്ഞാനേ ദിവാനിശമ് 4.1.
ഹരിയുടെ കമലപാദങ്ങളിൽ, സ്വപ്നത്തിലോ ജാഗ്രതയിലോ, പകലും രാത്രിയും മനസ്സ് ആലോചിക്കുന്നവൻ,
ഗുരുവക്ത്രാദ്വിഷ്ണുമംത്രോ യസ്യ കര്ണേ വിശത്യലമ്
ഗുരുവിന്റെ വായിൽ നിന്നുള്ള വിഷ്ണുമന്ത്രം ധാരാളമായി ചെവിയിൽ പ്രവേശിക്കുന്നവൻ,
പൂര്വാന്ത്സപ്ത പരാന്ത്സപ്ത സപ്ത മാതാമഹാദികാന്
മുമ്പുള്ള ഏഴു തലമുറയും, പിന്നെ വരുന്ന ഏഴു തലമുറയും, അമ്മാവൻമാരെ ഉൾപ്പെടെ,
കലത്രം കന്യകാം ബംധും ശിഷ്യം ദൌഹിത്രമാത്മനഃ
ഭാര്യ, മകൾ, ബന്ധുക്കൾ, ശിഷ്യൻ, മകൻ്റെ മകൻ, സ്വയം,
സദാ വാംഛതി തീര്ഥാനി വൈഷ്ണവസ്പര്ശദര്ശനേ
എപ്പോഴും തീർത്ഥയാത്രയും, വൈഷ്ണവരുടെ സാന്നിധ്യവും സ്പർശവും ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ,
ഗോദോഹനക്ഷണം യാവദ്യത്ര തിഷ്ഠംതി വൈഷ്ണവാഃ
പശുക്കളെ പാൽകുടിക്കുന്ന സമയം വരെ, വൈഷ്ണവർ താമസിക്കുന്നിടത്ത്,
ധ്രുവം തത്ര മൃതഃ പാപീ മുക്തോ യാതി ഹരേഃ പദമ്
അവിടെ ഒരു പാപി മരിച്ചാൽ, അവൻ നിർബന്ധമായി മോക്ഷം പ്രാപിച്ച് ഹരിയുടെ പാദസാന്നിധ്യത്തിലേക്ക് എത്തും.
തുലസീകാനനേ ഗോഷ്ഠേ ശ്രീകൃഷ്ണമംദിരേ പരേ
തുളസിവനത്തിൽ, പശുക്കളുടെ കിടക്കയിലും, ഉത്തമമായ ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രത്തിലും,
പാപാനി പാപിനാം യാംതി തീര്ഥസ്നാനാവഗാഹനാത്
പാപികൾക്ക്, തീർത്ഥത്തിൽ കുളിച്ച് മുങ്ങുമ്പോൾ, അവരുടെ പാപങ്ങൾ അകന്നു പോകുന്നു.
ന ഹി സ്ഥാതും ശക്നുവംതി പാപാന്യേവ കൃതാനി ച
അവിടെ ചെയ്ത പാപങ്ങൾ നിലനിൽക്കാൻ കഴിയില്ല.
ഭക്തം വര്ത്മനി ഗച്ഛംതം യേ യേ പശ്യംതി മാനവാഃ 4.1.
ഭക്തൻ വഴിയിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ, അവനെ കാണുന്ന മനുഷ്യർ,
യേ നിംദംതി ഹൃഷീകേശം തദ്ഭക്തം പുണ്യരൂപിണമ്
ഹൃഷീകേശനെയും, പുണ്യസ്വരൂപനായ അവന്റെ ഭക്തനെയും അപമാനിക്കുന്നവർ,
തേ പച്യംതേ മഹാഘോരേ കുംഭീപാകേ ഭയാനകേ
അവർ ഭയാനകമായ കുംഭീപാകനരകത്തിൽ കയറി പാകപ്പെടുന്നു.
തസ്യ ദര്ശനമാത്രേണ പുണ്യം നശ്യതി നിശ്ചിതമ്
അവനെ കാണുന്നവരുടെ പുണ്യം മാത്രം കാഴ്ചകൊണ്ട് തന്നെ നശിക്കുന്നു.
വൈഷ്ണവസ്പര്ശമാത്രേണ മുക്തോ ഭവതി പാതകീ
വൈഷ്ണവനെ സ്പർശിച്ചാൽ പോലും, പാപി മോക്ഷം പ്രാപിക്കും.
ഇത്യേവം കഥിതോ വിപ്ര വിഷ്ണുവൈഷ്ണവയോര്ഗുണഃ
ഇങ്ങനെ, ബ്രാഹ്മണാ, വിഷ്ണുവിന്റെയും വൈഷ്ണവരുടെയും ഗുണങ്ങൾ വിവരിച്ചു.
യം യം വിധായ ഭൂമൌ സ ജഗാമ സ്വാലയം വിഭുഃ
ഭൂമിയിൽ യാതൊക്കെ സ്ഥാപിച്ചുവോ, അതിനുശേഷം ഭഗവാൻ തന്റെ സ്വലോകത്തേക്ക് മടങ്ങി.
ഭാരാവതരണോപായം ദുഷ്ടാനാം ച വധോദ്യമമ്
ഭാരമൊഴിപ്പിക്കാൻ വേണ്ട മാർഗവും, ദുഷ്ടരെ സംഹരിക്കാൻ എടുത്ത ശ്രമവും.
അധുനാ ഗോപവേഷം ച ഗോകുലാഗമനം ഹരേഃ
ഇപ്പോൾ, കൃഷ്ണൻ ഗോവാലന്റെ വേഷം ധരിച്ചു, ഗോകുലത്തിലേക്ക് എത്തി.
ശംഖചൂഡവധം പൂര്വം സംക്ഷേപാത്കഥിതം ശ്രുതമ്
ശംഖചൂഡന്റെ വധം മുമ്പ് സംക്ഷിപ്തമായി പറഞ്ഞത് കേട്ടിട്ടുണ്ട്.
ശ്രീദാമ്നഃ കലഹശ്ചൈവ ബഭൂവ രാധയാ സഹ
ശ്രീദാമനും രാധയും തമ്മിൽ ഒരു വഴക്ക് ഉണ്ടായി.
രാധാം ശശാപ ശ്രീദാമാ യാഹി യോനിം ച മാനവീമ്
ശ്രീദാമൻ രാധയെ ശപിച്ചു: "നീ മനുഷ്യരിൽ ജനിക്കണം."
ഭീതാ ശ്രീദാമശാപാത്സാ ശ്രീകൃഷ്ണം സമുവാച ഹ
ശ്രീദാമന്റെ ശാപം കേട്ട് ഭയപ്പെട്ട രാധ, ശ്രീകൃഷ്ണനോട് പറഞ്ഞു.
കമുപായം കരിഷ്യാമി വദ മാം ഭയഭംജന
"എന്റെ ആഗ്രഹം പൂർത്തിയാക്കാൻ ഞാൻ ഒരു മാർഗം സ്വീകരിക്കും; ഭയത്തെ നീക്കുന്നവനേ, എനിക്ക് പറയൂ."
ക്ഷണമേകം യുഗശതം കാലനാഥ ത്വയാ വിനാ
"കാലത്തിന്റെ നാഥാ, നിന്നെ കാണാതെ ഒരു നിമിഷം പോലും നൂറു വർഷം പോലെ തോന്നുന്നു."
ശരത്പാര്വണചംദ്രാഭം ക്ഷുധാപൂര്ണാനനം തവ 4.2.
"നിന്റെ വിശപ്പോടെ നിറഞ്ഞ മുഖം, ശരത്കാലത്തിലെ പൗർണമി ചന്ദ്രനെപ്പോലെയാണ്."
ത്വമാത്മാ മേ മനഃ പ്രാണാ ദേഹമാത്രം വഹാമ്യഹമ്
"നീയാണ് എന്റെ ആത്മാവും മനസ്സും പ്രാണനും; ഈ ശരീരം ഞാൻ വെറും ചുമക്കുന്നു."
സ്വപ്നേ ജ്ഞാനേ ത്വയി മനഃ സ്മരാമി ത്വത്പദാംബുജമ്
"സ്വപ്നത്തിലും ജാഗ്രതയിലുമെല്ലാം, എന്റെ മനസ്സ് നിന്റെ കമലപാദങ്ങൾ ഓർക്കുന്നു."