കഥം ഗോപ്യോ ദുരാരാധ്യം സംപ്രാപുരീശ്വരം പരമ്
സങ്കടംകൂടിയ ആരാധനയാൽ ലഭിക്കാനാവാത്ത പരമേശ്വരനെ ഗോപികമാർ എങ്ങനെ പ്രാപിച്ചു?
ഭാരാവതരണം കൃത്വാ കിം വിധായ ജഗാമ സഃ
ഭൂഭാരം നീക്കി കഴിഞ്ഞ് അവൻ എന്ത് ചെയ്തു, എവിടേക്ക് പോയി?
സുദുര്ലഭാം ഹരികഥാം തരണിം ഭവസാഗരേ
ഹരിയുടെ കഥകൾ വളരെ അപൂർവം; ഭവസമുദ്രത്തിൽ അതൊരു കപ്പലുപോലെയാണ്.
പാപേംധനാനാം ദഹനേ ജ്വലദഗ്നിശിഖാമിവ
പാപസമ്പത്ത് നശിപ്പിക്കാൻ അതു ദഹിക്കുന്ന തീയുടെ ജ്വാലപോലെയാണ്.
തപോജപമഹാദാനാത്പൃഥിവ്യാം തീര്ഥദര്ശനാത് 4.1.
തപസ്സ്, ജപം, വലിയ ദാനം, ഭൂമിയിലെ തീർത്ഥയാത്ര എന്നിവയിലൂടെ—
ദീക്ഷായാഃ സര്വയജ്ഞേഷു യത്ഫലം ലഭതേ നരഃ
ദീക്ഷയിലും എല്ലാ യജ്ഞങ്ങളിലും മനുഷ്യൻ ലഭിക്കുന്ന ഫലം—
പിത്രാഽഹം പ്രേഷിതോ ജ്ഞാനാദാനായ തവ സന്നിധിമ്
എന്റെ അച്ഛൻ എന്നെ അറിവ് ലഭിക്കാനായി നിന്റെ സന്നിധിയിൽ അയച്ചു.
ശ്രീനാരായണ ഉവാച മയാ ജ്ഞാതോഽസി ധന്യസ്ത്വം പുണ്യരാശിഃ സുമൂര്തിമാന്
ശ്രീനാരായണൻ പറഞ്ഞു: ഞാൻ നിന്നെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു; നീ ഭാഗ്യവാൻ, പുണ്യത്തിന്റെ കൂമ്പാരം, ഉത്തമരൂപൻ.
ജനാനാം ഹൃദയം സദ്യഃ സുവ്യക്തം വചനേന വൈ
മനുഷ്യരുടെ ഹൃദയം വാക്കിലൂടെ ഉടൻ വെളിപ്പെടുന്നു.
പുത്രേ പൌത്രേ ച വചസി പ്രതാപേ ചാപദി സ്ത്രിയാമ്
മകനിലും മുമ്ബിലും വാക്കിലും വീര്യത്തിലും കഷ്ടതയിലും സ്ത്രീകളിൽ പോലും—
ജീവന്മുക്തോഽസി പൂതസ്ത്വം ശുദ്ധഭക്തോ ഗദാഭൃതഃ
നീ ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ മോചിതൻ, വിശുദ്ധൻ, ഗദാധരന്റെ ശുദ്ധഭക്തൻ.
പുനാസി ലോകാന്ത്സര്വാംശ്ച സ്വീയവിഗ്രഹദര്ശനാത്
നിന്റെ സ്വരൂപം കാണുന്നതിലൂടെ നീ എല്ലാ ലോകങ്ങളെയും ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു.
യത്ര കൃഷ്ണകഥാഃ സംതി തത്രൈവ സര്വദേവതാഃ
കൃഷ്ണന്റെ കഥകൾ എവിടെയുണ്ടോ, അവിടെയാണു എല്ലാ ദേവതകളും.
കഥാഃ ശ്രുത്വാ കഥാംതേ തേ യാംതി സന്തോ നിരാപദമ്
കഥകൾ കേട്ടശേഷം, കഥ അവസാനിക്കുമ്പോൾ, സദ്ഭാവമുള്ളവർ ഭയമില്ലാതെ പോകുന്നു.
സദ്യഃ കൃഷ്ണകഥാവക്താ സ്വസ്യ പുംസാം ശതം ശതമ് 4.1.
യാരെങ്കിലും ഉടനെ കൃഷ്ണകഥ പറയുന്നവന് തന്റെ കുടുംബത്തിന് നൂറിരട്ടി നേട്ടം ലഭിക്കും.
പ്രഷ്ടാ തു പ്രശ്നമാത്രേണ പുനാതി കുലമാത്മനഃ
ഒരു ചോദ്യം ചോദിച്ചാലും പോലും, ആള് തന്റെ കുടുംബത്തെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു.
ശതജന്മതപസ്തപ്തോ ജന്മേദം ഭാരതേ ലഭേത്
നൂറു ജന്മം കഠിനതപസ്സു ചെയ്തവന് ഈ ഭാരതഭൂമിയില് ജന്മം ലഭിക്കും.
അര്ചനം വംദനം മന്ത്രജപഃ സേവനമേവ ച
അര്ച്ചന, വന്ദനം, മന്ത്രജപം, സേവനം—
നിവേദനം തസ്യ ദാസ്യം നവധാ ഭക്തിലക്ഷണമ്
നിവേദനം, ദാസ്യം—ഇവയൊക്കെയും ഭക്തിയുടെ ഒമ്പത് ലക്ഷണങ്ങളാണ്.
ന ച വിഘ്നോ ഭവേത്തസ്യ പരമായുര്ന നശ്യതി
അവനു ഒരു തടസ്സവും ഉണ്ടാകില്ല; അവന്റെ പരമായായായുസ്സ് നശിക്കുകയുമില്ല.
ന ജഹാതി സമീപം ച ക്ഷണം തസ്യ ഹരിഃ സ്വയമ്
ഹരി സ്വയം ഒരു നിമിഷം പോലും അവന്റെ അരികില് നിന്ന് വിട്ടുപോകുന്നില്ല.
സുദര്ശനം ഭ്രമത്യേവ തസ്യ പാര്ശ്വേ ദിവാനിശമ്
സുദര്ശനചക്രം രാവും പകലും അവന്റെ അരികില് ചുറ്റിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
വ്യാധയോ വിപദഃ ശോകാ വിപ്രാശ്ച ന പ്രയാംതി തമ്
രോഗങ്ങളും ദുരന്തങ്ങളും ദുഃഖങ്ങളും ശത്രുത്വമുള്ള ബ്രാഹ്മണന്മാരും അവനെ സമീപിക്കില്ല.
ഋഷയോ മുനയഃ സിദ്ധാഃ സന്തുഷ്ടാഃ സര്വദേവതാഃ 4.1.
മഹർഷിമാരും മുനിമാരും സിദ്ധന്മാരും എല്ലാ ദേവതകളും തൃപ്തരാകുന്നു.
തവ കൃഷ്ണകഥായാം ച രതിരാത്യംതികീ സദാ
നിന്റെ കൃഷ്ണകഥയില് എപ്പോഴും പരമമായ സന്തോഷവും ആനന്ദവും നിറയുന്നു.
വിപ്രേംദ്ര കാ പ്രശംസേയം ജന്മ തേ ബ്രഹ്മമാനസേ
ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠാ, ബ്രഹ്മാവിന്റെ മനസ്സില് നിന്നുള്ള നിന്റെ ജന്മത്തെ എങ്ങനെ സ്തുതിക്കാനാകും?
പിതാ വിധാതാ ജഗതാം കൃഷ്ണപാദാബ്ജസേവയാ
ലോകങ്ങളുടെ പിതാവും സൃഷ്ടാവും കൃഷ്ണന്റെ കമലപാദങ്ങള് സേവിക്കുന്നവനാണ്.
രതിഃ കൃഷ്ണകഥായാം ച യസ്യാശ്രുപുലകോദ്ഗമഃ
കൃഷ്ണകഥയില് പ്രേമം കൊണ്ടു കണ്ണുനീര് വീണു രോമാഞ്ചം വരുന്നവന്—
പുത്രദാരാദികം സര്വം ജാനാതി ശ്രീഹരേരിതി
അവന് തന്റെ പുത്രന്മാരെയും ഭാര്യമാരെയും മറ്റെല്ലാവരെയും ശ്രീഹരിയുടെതാണെന്ന് അറിയുന്നു.
നിര്ജനേ തീര്ഥസംപര്കേ നിഃസംഗാ യേ മുദാഽന്വിതാഃ
നിര്ജനതയിലും തീര്ത്ഥയാത്രയിലും ബന്ധമില്ലാതെ സന്തോഷത്തോടെ കഴിയുന്നവര്—