സദ്യോ വൈരാഗ്യജനനം ഭവരോഗനികൃംതനമ്
ഇത് ഉടന് വൈരാഗ്യം ഉണര്ത്തുകയും ഭവരോഗം അകറ്റുകയും ചെയ്യുന്നു.
കര്മോപഭോഗരോഗാണാം ഖംഡനേ ച രസായനമ്
കര്മ്മഫലവും അനുഭവവും മൂലം ഉണ്ടാകുന്ന രോഗങ്ങള് നശിപ്പിക്കാന് ഇതു അമൃതംപോലെയാണ്.
ജീവനം വൈഷ്ണവാനാം ച ജഗതാം പാവനം പരമ്
ഇത് വൈഷ്ണവരുടെ ജീവനും ലോകങ്ങളെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നതിലും ഉന്നതമാണ്.
കേന വാ പ്രാര്ഥിതഃ കൃഷ്ണ ആജഗാമ മഹീതലമ്
ആര് കൃഷ്ണനെ പ്രാര്ഥിച്ചു? എന്തുകൊണ്ടാണ് അദ്ദേഹം ഭൂമിയില് വന്നത്?
യുഗേ കുത്ര കുതോ ഹേതോഃ കുത്ര വാഽഽവിര്ബഭൂവ ഹ
ഏത് യുഗത്തില്, എവിടെ, ഏത് കാരണത്താല്, ഏത് സ്ഥലത്ത് അദ്ദേഹം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു?
വദ കസ്യ കുലേ ജന്മ മായയാ സുവിഡംബനമ് ।। 4.1.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജനനം ഏത് വംശത്തിലാണ്? മായയാല് അത് എങ്ങനെ മറയ്ക്കപ്പെട്ടു എന്ന് പറയൂ.
ജഗാമ ഗോകുലം കംസഭയേന സൂതികാഗൃഹാത്
കംസന്റെ ഭയത്തിൽ അവൾ സുതികാഗൃഹം വിട്ട് ഗോക്കുലത്തിലേക്ക് പോയി.
ഹരിര്വാ ഗോപവേഷേണ ഗോകുലേ കിം ചകാര ഹ
ഹരി ഗോപന്റെ വേഷം ധരിച്ച് ഗോക്കുലത്തിൽ എന്താണ് ചെയ്തത്?
കാ വാ ഗോപാംഗനാ കേ വാ ഗോപാലാ ബാലരൂപിണഃ
ആ ഗോപികമാർ ആരായിരുന്നു? ബാലരൂപത്തിൽ ഗോപന്മാർ ആരായിരുന്നു?
കഥം രാധാ പുണ്യവതീ ദേവീ ഗോകുലവാസിനീ
പുണ്യവതിയായ രാധാ ദേവി എങ്ങനെ ഗോക്കുലത്തിൽ വന്നു പാർക്കാൻ ആയി?
കഥം ഗോപ്യോ ദുരാരാധ്യം സംപ്രാപുരീശ്വരം പരമ്
സങ്കടംകൂടിയ ആരാധനയാൽ ലഭിക്കാനാവാത്ത പരമേശ്വരനെ ഗോപികമാർ എങ്ങനെ പ്രാപിച്ചു?
ഭാരാവതരണം കൃത്വാ കിം വിധായ ജഗാമ സഃ
ഭൂഭാരം നീക്കി കഴിഞ്ഞ് അവൻ എന്ത് ചെയ്തു, എവിടേക്ക് പോയി?
സുദുര്ലഭാം ഹരികഥാം തരണിം ഭവസാഗരേ
ഹരിയുടെ കഥകൾ വളരെ അപൂർവം; ഭവസമുദ്രത്തിൽ അതൊരു കപ്പലുപോലെയാണ്.
പാപേംധനാനാം ദഹനേ ജ്വലദഗ്നിശിഖാമിവ
പാപസമ്പത്ത് നശിപ്പിക്കാൻ അതു ദഹിക്കുന്ന തീയുടെ ജ്വാലപോലെയാണ്.
തപോജപമഹാദാനാത്പൃഥിവ്യാം തീര്ഥദര്ശനാത് 4.1.
തപസ്സ്, ജപം, വലിയ ദാനം, ഭൂമിയിലെ തീർത്ഥയാത്ര എന്നിവയിലൂടെ—
ദീക്ഷായാഃ സര്വയജ്ഞേഷു യത്ഫലം ലഭതേ നരഃ
ദീക്ഷയിലും എല്ലാ യജ്ഞങ്ങളിലും മനുഷ്യൻ ലഭിക്കുന്ന ഫലം—
പിത്രാഽഹം പ്രേഷിതോ ജ്ഞാനാദാനായ തവ സന്നിധിമ്
എന്റെ അച്ഛൻ എന്നെ അറിവ് ലഭിക്കാനായി നിന്റെ സന്നിധിയിൽ അയച്ചു.
ശ്രീനാരായണ ഉവാച മയാ ജ്ഞാതോഽസി ധന്യസ്ത്വം പുണ്യരാശിഃ സുമൂര്തിമാന്
ശ്രീനാരായണൻ പറഞ്ഞു: ഞാൻ നിന്നെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു; നീ ഭാഗ്യവാൻ, പുണ്യത്തിന്റെ കൂമ്പാരം, ഉത്തമരൂപൻ.
ജനാനാം ഹൃദയം സദ്യഃ സുവ്യക്തം വചനേന വൈ
മനുഷ്യരുടെ ഹൃദയം വാക്കിലൂടെ ഉടൻ വെളിപ്പെടുന്നു.
പുത്രേ പൌത്രേ ച വചസി പ്രതാപേ ചാപദി സ്ത്രിയാമ്
മകനിലും മുമ്ബിലും വാക്കിലും വീര്യത്തിലും കഷ്ടതയിലും സ്ത്രീകളിൽ പോലും—
ജീവന്മുക്തോഽസി പൂതസ്ത്വം ശുദ്ധഭക്തോ ഗദാഭൃതഃ
നീ ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ മോചിതൻ, വിശുദ്ധൻ, ഗദാധരന്റെ ശുദ്ധഭക്തൻ.
പുനാസി ലോകാന്ത്സര്വാംശ്ച സ്വീയവിഗ്രഹദര്ശനാത്
നിന്റെ സ്വരൂപം കാണുന്നതിലൂടെ നീ എല്ലാ ലോകങ്ങളെയും ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു.
യത്ര കൃഷ്ണകഥാഃ സംതി തത്രൈവ സര്വദേവതാഃ
കൃഷ്ണന്റെ കഥകൾ എവിടെയുണ്ടോ, അവിടെയാണു എല്ലാ ദേവതകളും.
കഥാഃ ശ്രുത്വാ കഥാംതേ തേ യാംതി സന്തോ നിരാപദമ്
കഥകൾ കേട്ടശേഷം, കഥ അവസാനിക്കുമ്പോൾ, സദ്ഭാവമുള്ളവർ ഭയമില്ലാതെ പോകുന്നു.
സദ്യഃ കൃഷ്ണകഥാവക്താ സ്വസ്യ പുംസാം ശതം ശതമ് 4.1.
യാരെങ്കിലും ഉടനെ കൃഷ്ണകഥ പറയുന്നവന് തന്റെ കുടുംബത്തിന് നൂറിരട്ടി നേട്ടം ലഭിക്കും.
പ്രഷ്ടാ തു പ്രശ്നമാത്രേണ പുനാതി കുലമാത്മനഃ
ഒരു ചോദ്യം ചോദിച്ചാലും പോലും, ആള് തന്റെ കുടുംബത്തെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു.
ശതജന്മതപസ്തപ്തോ ജന്മേദം ഭാരതേ ലഭേത്
നൂറു ജന്മം കഠിനതപസ്സു ചെയ്തവന് ഈ ഭാരതഭൂമിയില് ജന്മം ലഭിക്കും.
അര്ചനം വംദനം മന്ത്രജപഃ സേവനമേവ ച
അര്ച്ചന, വന്ദനം, മന്ത്രജപം, സേവനം—
നിവേദനം തസ്യ ദാസ്യം നവധാ ഭക്തിലക്ഷണമ്
നിവേദനം, ദാസ്യം—ഇവയൊക്കെയും ഭക്തിയുടെ ഒമ്പത് ലക്ഷണങ്ങളാണ്.
ന ച വിഘ്നോ ഭവേത്തസ്യ പരമായുര്ന നശ്യതി
അവനു ഒരു തടസ്സവും ഉണ്ടാകില്ല; അവന്റെ പരമായായായുസ്സ് നശിക്കുകയുമില്ല.