സമ്പൂജ്യ ഭ്രാതരം ഭക്ത്യാ സ രാമഃ ശംകരാജ്ഞയാ
ശംകരന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം രാമൻ ഭക്തിയോടെ തന്റെ സഹോദരനെ പൂജിച്ചു.
നാരദ ഉവാച നൈവദ്യൈര്വിവിധൈഃ പുഷ്പൈസ്തുലസീം ച വിനാ കഥമ്
നാരദൻ പറഞ്ഞു: തുളസിയില്ലാതെ എങ്ങനെ വിവിധ വിഭവങ്ങളും പൂക്കളും സമർപ്പിക്കാനാകും?
തുലസീ സര്വപുഷ്പാണാം മാന്യാ ധന്യാ മനോഹരാ
എല്ലാ പുഷ്പങ്ങളിലുമാകെ തുളസി ഏറ്റവും ആദരിക്കപ്പെടുന്നതും ഭാഗ്യവതിയുമായ മനോഹരിയുമാണ്.
നാരായണ ഉവാച ബ്രഹ്മകല്പസ്യ വൃത്താന്തം നിഗൂഢം ച മനോഹരമ്
നാരായണൻ പറഞ്ഞു: ബ്രഹ്മകല്പത്തിന്റെ കഥ രഹസ്യവും ആഹ്ലാദകരവുമാണ്.
ഏകദാ തുലസീ ദേവീ പ്രോദ്ഭിന്നനവയൌവനാ
ഒരു ദിവസം തുളസി ദേവി പുതുമയുള്ള യൗവനത്തിലേക്ക് വിരിഞ്ഞു.
ദദര്ശ ഗങ്ഗാതീരേ സാ ഗണേശം യൌവനാന്വിതമ്
അവൾ ഗംഗയുടെ തീരത്ത് യൗവനസമൃദ്ധനായ ഗണേശനെ കണ്ടു.
ചന്ദനോക്ഷിതസര്വാംഗം രത്നഭൂഷണഭൂഷിതമ്
അവന്റെ ശരീരം മുഴുവൻ ചന്ദനത്തിൽ തേച്ചതും രത്നാഭരണങ്ങളിൽ അലങ്കരിച്ചതുമായിരുന്നു.
ജിതേന്ദ്രിയാണാം പ്രവരം യോഗീന്ദ്രാണാം ഗുരോര്ഗുരുമ് 3.46.
ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ ജയിച്ചവരിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനും യോഗിമാരുടെയും ഗുരുക്കന്മാരുടെയും ഗുരുവുമായിരുന്നു അവൻ.
തുലസ്യുവാച കഥം ലമ്ബോദരോ ദേഹോ ഗജവക്ത്രം കഥം തവ
തുളസി ചോദിച്ചു: നിന്റെ ശരീരം എങ്ങനെ വലിയ വയറുള്ളതായിരിക്കുന്നു? എങ്ങനെ നിനക്ക് ആനയുടെ മുഖമുണ്ട്?
ഏകദന്തഃ കഥം വക്ത്രേ വദാമുത്ര ച കാരണമ്
നിന്റെ വായിൽ എങ്ങനെ ഒരു ദന്തം മാത്രം ഉണ്ട്? ഇതിന് കാരണമെന്തെന്ന് പറഞ്ഞുതരൂ.
ഇത്യുക്ത്വാ തുലസീ ദേവീ പ്രജഹാസ പുനഃ പുനഃ
ഇങ്ങനെ ചോദിച്ച ശേഷം തുളസി ദേവി വീണ്ടും വീണ്ടും ചിരിച്ചു.
ഗണേശസ്യ പ്രധാനാംഗേ ദത്ത്വാ കിഞ്ചിജ്ജലം മുനേ
മഹർഷേ, അവൾ ഗണേശന്റെ പ്രധാന അവയവത്തിൽ കുറച്ച് വെള്ളം തളിച്ചു.
ബഭൂവ ധ്യാനഭഗ്നം ച തസ്യ നാരദ ചേതനമ്
നാരദന്റെ മനസ്സ് ധ്യാനത്തിൽ നിന്ന് അകന്ന് ചിതറിപ്പോയി.
ധ്യാനം ത്യക്ത്വാ ഹരിം സ്മൃത്വാ ചാപശ്യത്കാമിനീം പുരഃ
ധ്യാനം ഉപേക്ഷിച്ച് ഹരിയെ ഓർത്ത് അവൻ മുന്നിൽ കാമനയുള്ള സ്ത്രീയെ കണ്ടു.
ലമ്ബോദരശ്ച താം ദൃഷ്ട്വാ പരം വിനയപൂര്വകമ്
ലംബോദരൻ അവളെ കണ്ടപ്പോൾ അത്യന്തം വിനയത്തോടെ സമീപിച്ചു.
ഗണേശ്വര ഉവാച പാപദോഽശുഭദഃ ശശ്വദ്ധ്യാനഭംഗസ്തപസ്വിനാമ്
ഗണേശൻ പറഞ്ഞു: ധ്യാനം ഭംഗം ചെയ്യുന്നത് സന്യാസിമാർക്ക് എപ്പോഴും പാപകരവും ദുഷ്ടഫലമുള്ളതുമാണ്.
കൃഷ്ണഃ കരോതു കല്യാണം ഹന്തു വിഘ്നം കൃപാനിധിഃ
കൃപയുടെ സമുദ്രമായ കൃഷ്ണൻ സകലമംഗളവും നൽകുകയും തടസ്സങ്ങൾ നീക്കുകയും ചെയ്യട്ടെ.
ഗണേശവചനം ശ്രുത്വാ തമുവാച സ്മരാതുരാ 3.46.
ഗണേശന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ കാമഭാവത്തിൽ ആകുലയായ അവൾ അവനോട് പറഞ്ഞു.
തുലസ്യുവാച തപസ്യാ മേ സ്വാമിനോഽര്ഥേ ത്വം സ്വാമീ ഭവ മേ പ്രഭോ
തുളസി പറഞ്ഞു: എന്റെ തപസ്സ് ഒരു ഭർത്താവിനുവേണ്ടിയാണ്; പ്രഭോ, നീയാകട്ടെ എന്റെ ഭർത്താവ്.
തുലസീവചനം ശ്രുത്വാ ഗണേശഃ ശ്രീഹരിം സ്മരന്
തുളസിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ഗണേശൻ ശ്രീഹരിയെ ഓർത്തു.
ഗണേശ ഉവാച ദാരഗ്രഹോ ഹി ദുഃഖായ ന സുഖായ കദാചന
ഗണപതി പറഞ്ഞു: ഭാര്യയെ സ്വീകരിക്കുന്നത് എപ്പോഴും ദുഃഖത്തിനാണ് കാരണം, ഒരിക്കലും സന്തോഷത്തിനല്ല.
ഹരിഭക്തേര്വ്യവായശ്ച തപസ്യാനാശകാരകഃ
ഹരിയുടെ ഭക്തിക്കും തപസ്സിന്റെ ഫലങ്ങൾക്കും ലൈംഗികബന്ധം നാശം വരുത്തുന്നു.
ഗര്ഭവാസകരഃ ശശ്വത്തത്ത്വജ്ഞാനനികൃന്തകഃ
ഇത് വീണ്ടും വീണ്ടും ഗർഭത്തിൽ ജനിക്കേണ്ടി വരുന്നതിന് കാരണമാകുന്നു, സത്യമുള്ള ജ്ഞാനം അകറ്റുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഗേഹോഽയം കാരണാനാം ച സര്വമായാകരണ്ഡകമ്
ഈ വീട് എല്ലാ കാരണങ്ങളുടെയും കൂട്ടമാണ്, മായയുടെ പൂർണ്ണമായ അടുക്കളയുമാണ്.
നിവര്തസ്വ മഹാഭാഗേ പശ്യാന്യം കാമുകം പതിമ്
മഹാഭാഗ്യവതിയായവളേ, നീ പിന്മാറുക, വേറൊരു പ്രിയനായി ഭർത്താവിനെ അന്വേഷിക്കൂ.
ഇത്യേവം വചനം ശ്രുത്വാ കോപാത്സാ തം ശശാപ ഹ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞത് കേട്ടപ്പോൾ, അവൾ ക്രോധത്തോടെ അവനെ ശപിച്ചു.
ഇത്യാകര്ണ്യ സുരശ്രേഷ്ഠസ്താം ശശാപ ശിവാത്മജഃ
ഇത് കേട്ടശേഷം, ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനും ശിവപുത്രനുമായവൻ അവളെ ശപിച്ചു.
തത്പശ്ചാന്മഹതാം ശാപാദ്വൃക്ഷസ്ത്വം ഭവിതേതി ച 3.46.
പിന്നീട്, മഹാന്മാരുടെ ശാപം മൂലം നീ ഒരു മരമായി മാറും.
ശാപം ശ്രുത്വാ തു തുലസീ സാ രുരോദ പുനഃ പുനഃ
ശാപം കേട്ടതോടെ, തുളസി വീണ്ടും വീണ്ടും കരയുകയായിരുന്നു.
ഗണേശ്വര ഉവാച കലാംശേന മഹാഭാഗേ സ്വയം നാരായണപ്രിയാ
ഗണപതി പറഞ്ഞു: മഹാഭാഗ്യവതിയായവളേ, നിന്റെ ഒരു ഭാഗം കൊണ്ട് നീ സ്വയം നാരായണന്റെ പ്രിയയായിരിക്കുന്നു.