പപാത ഭൂമൌ ദന്തശ്ച സരക്തഃ ശബ്ദയംസ്തദാ
അന്നേരം രക്തം കയറുന്ന ദന്തം ഭൂമിയിൽ വീണു ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കി.
ശബ്ദേന മഹതാ വിപ്ര ചകമ്പേ പൃഥിവീ ഭിയാ
മഹത്തായ ആ ശബ്ദം കേട്ട്, ഭയത്താൽ ഭൂമി നടുങ്ങി, ബ്രാഹ്മണാ.
നിദ്രാ ബഭഞ്ജ തത്കാലേ നിദ്രേശസ്യ ജഗത്പ്രഭോഃ
അന്നേ സമയം ലോകനാഥനും ഉറക്കത്തിന്റെ അധിപനുമായവരുടെ ഉറക്കം ഭംഗം സംഭവിച്ചു.
പുരോ ദദര്ശ ഹേരമ്ബം ലോഹിതാസ്യം ക്ഷതേന തമ്
അവളുടെ മുന്നിൽ, രക്തം നിറഞ്ഞ വായും അവനെ കൊണ്ട് പരിക്കേറ്റതുമായ ഹേരംബനെ അവൾ കണ്ടു.
പപ്രച്ഛ പാര്വതീ ശീഘ്രം സ്കന്ദം കിമിതി പുത്രക 3.43.
പാർവതി വേഗത്തിൽ സ്കന്ദനോടു ചോദിച്ചു: "എന്താണ് ഇത്, മകനേ?"
ചുകോപ ദുര്ഗാ കൃപയാ രുരോദ ച മുഹുര്മുഹുഃ
ദുർഗ്ഗാ കരുണയാൽ കോപിച്ചു വീണ്ടും വീണ്ടും കരഞ്ഞു.
സമ്ബോധ്യ ശമ്ഭും ശോകേന ഭിയാ വിനയപൂര്വകമ്
ദു:ഖത്തിലും ഭയത്തിലും വിനയപൂർവ്വം ശംഭുവിനെ അഭിസംബോധന ചെയ്തു.
ഇതി ശ്രീബ്രഹ്മവൈവര്തേ മഹാപുരാണേ തൃതീയേ ഗണപതിഖണ്ഡേ നാരദനാരായണസംവാദേ ഗണേശദന്തഭങ്ഗകാരണവര്ണനം നാമ ത്രിചത്വാരിംശത്തമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ മഹാപുരാണമായ ശ്രീബ്രഹ്മവൈവർതത്തിൽ, മൂന്നാം ഭാഗത്തും ഗണപതി ഖണ്ഡത്തിലും നാരദനും നാരായണനും തമ്മിലുള്ള സംഭാഷണത്തിൽ, ഗണേശന്റെ ദന്തം ഭംഗം സംഭവിച്ച കാരണത്തെ കുറിച്ചുള്ള നാൽപ്പത്തിമൂന്നാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
പാര്വത്യുവാച അപേക്ഷാ രഹിതാ ദാസീ തസ്യാ വൈ ജീവനം വൃഥാ
പാർവതി പറഞ്ഞു: പ്രതീക്ഷയില്ലാത്ത ദാസിയുടെ ജീവിതം നിർഥകമാണ്.
ഈശ്വരസ്യ സമാഃ സര്വാസ്തൃണപര്വതജാതയഃ
ഈശ്വരനോടു എല്ലാ പുല്ലുകളും പർവ്വതത്തിൽ ജനിച്ചവരും സമമാണ്.
വിചാരം കര്തുമുചിതം ത്വം ച ധര്മവിദാം വരഃ
ചിന്തിച്ചു തീരുമാനിക്കുക ഉചിതമാണ്; നീ ധർമ്മം അറിയുന്നവരിൽ ശ്രേഷ്ഠനാണ്.
സാക്ഷ്യേ മിഥ്യാം കോ വദേദ്വാ ദ്വാവേഷാം ഭ്രാതരൌ സമൌ
സാക്ഷ്യത്തിൽ ആരാണ് പൊയ്മൊഴി പറയുക? ഈ രണ്ടുപേരും സഹോദരന്മാരാണ്, തുല്യരാണ്.
സാക്ഷീ സഭായാം യത്സാക്ഷ്യം ജാനന്നപ്യന്യഥാ വദേത്
സമൂഹത്തിൽ സത്യമായത് അറിഞ്ഞിട്ടും വ്യത്യസ്തമായി പറയുന്ന സാക്ഷി—
സ യാതി കുമ്ഭീപാകം ച നിപാത്യ ശതപൂരുഷമ്
അവൻ നൂറു പേരെ താഴെ ഇടിച്ച് കുംബീപാക നരകത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.
അഹം വിബോധിതും ശക്താ യന്നിര്ണേത്രീ ദ്വയോരപി
രണ്ടുപേരുടെയും വിധിയെ ഞാൻ തിരിച്ചറിയാൻ കഴിവുള്ളവളാണ്.
കിംകരാണാം പ്രഭാ തത്ര നൃപേ വസതി സംസദി
അവിടെ രാജാവിന്റെ സഭയിൽ ദാസന്മാരുടെ പ്രകാശം വസിക്കുന്നു.
സുചിരം തപസാ പ്രാപ്തം ത്വദീയം ചരണാമ്ബുജമ്
ദീർഘകാലം തപസ്സു ചെയ്ത് ഞാൻ നിന്റെ കമലപാദങ്ങൾ പ്രാപിച്ചു.
യത്കിംചിത്കോപശോകാഭ്യാമുക്തം മോഹേന തത്പരമ് 3.44.
കോപത്താലോ ദു:ഖത്താലോ പറഞ്ഞതൊക്കെ മായയാൽ ഉണർന്നതായിരുന്നു.
ത്വയാ യദി പരിത്യക്താ തദാ പുത്രേണ തേന കിമ്
നീ എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചാൽ ആ മകനിൽ എനിക്ക് എന്ത് പ്രയോജനം?
അസദ്വംശപ്രസൂതാ യാ ദുശ്ശീലാ ജ്ഞാനവര്ജിതാ
ദുഷ്ടവംശത്തിൽ ജനിച്ചവളും ദുഷ്ശീലവും ജ്ഞാനരഹിതയുമായവളും—
കുത്സിതം പതിതം മൂഢം ദരിദ്രം രോഗിണം ജഡമ്
അവജ്ഞേയനും വീണുപോയവനും ഭ്രമിച്ചവനും ദരിദ്രനും രോഗിയുമായും മന്ദബുദ്ധിയുമായവനും —
ഹുതാശനോ വാ സൂര്യ്യോ വാ സര്വതേജസ്വിനാം വരഃ
അഗ്നിദേവൻ ആകട്ടെ സൂര്യൻ ആകട്ടെ, പ്രകാശത്തിൽ ഏറ്റവും ഉന്നതരായവരിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ ആയാലും —
മഹാദാനാനി പുണ്യാനി വ്രതാന്യനശനാനി ച
വലിയ ദാനങ്ങൾ, പുണ്യപ്രവൃത്തികൾ, വ്രതങ്ങൾ, ഉപവാസങ്ങൾ —
പുത്രോവാഽപി പിതാ വാഽപി ബാന്ധവോഽഥ സഹോദരഃ
മകനായാലും പിതാവായാലും ബന്ധുവായാലും സഹോദരനായാലും —
ഇത്യുക്ത്വാ സ്വാമിനം ദുര്ഗാ ദദര്ശ പുരതോ ഭൃഗുമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം ദുർഗ്ഗാ തന്റെ ഭർത്താവിന്റെ മുന്നിൽ ഭൃഗുവിനെ കണ്ടു.
പാര്വത്യുവാച പുത്രോഽസി ജമദഗ്നേശ്ച ശിഷ്യോ വൈ യോഗിനാം ഗുരോഃ
പാർവതി പറഞ്ഞു: നീ ജമദഗ്നിയുടെ മകനാണ്, യോഗിമാരുടെ ഗുരുവിന്റെ ശിഷ്യനുമാണ്.
മാതാ തേ രേണുകാ സാധ്വീ പദ്മാംശാ സത്കുലോദ്ഭവാ
നിന്റെ അമ്മ രേണുകാ, സദാചാരമുള്ളവളും, പത്മയുടെ അംശവും, ഉന്നത കുടുംബത്തിൽ ജനിച്ചവളുമാണ്.
ത്വം ച രേണുകഭൂപസ്യ മനുവംശോദ്ഭവസ്യ ച 3.44.
നീ രേണുകയുടെ ഭർത്താവിന്റെ വംശത്തെയും മനുവിന്റെ വംശത്തെയും പിറന്നവനാണ്.
കസ്യ ദോഷേണ ദുര്ദ്ധര്ഷസ്ത്വം ന ജാനേഽപ്യശുദ്ധധീഃ
ഏതൊരാളുടെ പാപം കൊണ്ടാണ് നീ ജയിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളവനായി അശുദ്ധമായ മനസ്സോടെ ഇരിക്കുന്നത് എന്ന് എനിക്ക് അറിയില്ല.
അമോഘം പ്രാപ്യ പര്ശും ച ഗുരും ച കരുണാനിധിമ്
നശിക്കാത്ത പരശു ലഭിച്ചവനും കരുണയുടെ സമുദ്രമായ ഗുരുവിനെ ലഭിച്ചവനും —