ശതധാ വേഷ്ടയിത്വാ തു ഭ്രാമയിത്വാ തു തത്ര വൈ
അത് നൂറു പ്രാവശ്യം ചുറ്റി, അവിടെ തന്നെ ഭ്രമിപ്പിച്ചു.
സപ്തദ്വീപാംശ്ച ശൈലാംശ്ച മേരും ചാഖിലസാഗരാന്
ഏഴു ദ്വീപുകളും പർവതങ്ങളും മേരുവും മുഴുവൻ സമുദ്രങ്ങളും അവൻ ചുറ്റി.
ഹസ്തപാദാദ്യനാഥം തം ജഡം സര്വാംഗകമ്പിതമ്
കൈയും കാലും ഇല്ലാതെ, അവനെ മന്ദനും ശരീരമൊക്കെയും വിറയുന്നവനുമാക്കി.
ഭൂര്ലോകം ച ഭുവര്ലോകം സ്വര്ലോകം ച സുരേശ്വരഃ
ദേവാദിപതി ഭൂലോകം, ഭുവർലോകം, സ്വർഗ്ഗലോകം എന്നിവയും ചുറ്റി.
ഗൌരീലോകം ശമ്ഭുലോകം ദര്ശയാമാസ നാരദ 3.43.
നാരദൻ ഗൗരിയുടെ ലോകവും ശംഭുവിന്റെ ലോകവും കാണിച്ചു.
പുനരുദ്ഗിരണം ചക്രേ സനക്രമകരോദകമ്
പിന്നെയും, കൈകൊണ്ട് വെള്ളം ഉണ്ടാക്കി, അവൻ വീണ്ടും ഉച്ചരിച്ചുപറഞ്ഞു.
മുമൂര്ഷും തം സന്തരന്തം പുനര്ജഗ്രാഹ ലീലയാ
അവൻ മരിക്കാനായി കടന്നു പോകുമ്പോൾ, നാരദൻ കളിയോടെ വീണ്ടും പിടിച്ചു.
വൈകുണ്ഠം ദര്ശയാമാസ സലക്ഷ്മീകം ചതുര്ഭുജമ്
അവൻ ലക്ഷ്മിയോടൊപ്പം നാലു കൈകളോടെ വൈകുണ്ഠം കാണിച്ചു.
പുനഃ കരം ച യോഗേന വര്ദ്ധയാമാസ ലീലയാ
പിന്നെയും യോഗശക്തിയാൽ കളിയോടെ അവൻ അവന്റെ കൈ വീണ്ടെടുത്തു.
വൃന്ദാവനം ശൃങ്ഗശതം ശൈലേന്ദ്രം രാസമണ്ഡലമ്
അവൻ വൃന്ദാവനവും നൂറു കുന്തുകളുള്ള പർവ്വതവും രാസമണ്ഡലവും കാണിച്ചു.
ദ്വിഭുജം മുരലീഹസ്തം സസ്മിതം സുമനോഹരമ്
രണ്ടു കൈകളോടെ, വയലിനൊപ്പം, പുഞ്ചിരിയോടെ, അതിമനോഹരനായവനെ അവൻ കണ്ടു.
തേജസാ കോടിസൂര്യ്യാഭം രാധാവക്ഷഃസ്ഥലസ്ഥിതമ്
പതിനായിരം സൂര്യന്മാരെപ്പോലെ പ്രകാശമുള്ളവൻ രാധയുടെ നെഞ്ചിൽ ഇരുന്നു.
ക്ഷണേന ലമ്ബമാനം ച ഭ്രാമയിത്വാ പുനഃ പുനഃ ഭ്രൂണഹത്യാദികം പാപം ഭൃഗോര്ദൂരം ചകാര ഹ
ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട്, വീണ്ടും വീണ്ടും ആ വസ്തു ചുറ്റിച്ചുഴക്കി, ഭൃഗുവിന്റെ ഗർഭഹത്യപാപം മുതലായവ ദൂരെയാക്കി.
ന ഭവേദ്യാതനാ നഷ്ടാ വിനാ ഭോഗേന പാപജാ
പാപഫലങ്ങൾ അനുഭവിക്കാതെ പാപജന്യമായ ദുഃഖം ഇല്ലാതാകില്ല.
ക്ഷണേന ചേതനാം പ്രാപ്യ ഭുവി വേഗാത്പപാത ഹ 3.43.
ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് ബോധം വീണ്ടെടുത്തു, അവൻ വേഗത്തിൽ ഭൂമിയിലേക്ക് വീണു.
സസ്മാര കവചം സ്തോത്രം ഗുരുദത്തം സുദുര്ലഭമ്
അവൻ ഗുരുവിൽ നിന്നു ലഭിച്ച അത്യപൂർവമായ കവചവും സ്തോത്രവും ഓർമ്മിച്ചു.
ചിക്ഷേപ പര്ശുമവ്യര്ഥം ശിവതുല്യം ച തേജസാ
അവൻ ശിവനെപ്പോലെ പ്രകാശമുള്ള, ഉപയോഗം ഇല്ലാത്ത പരശു എറിഞ്ഞു.
പിതുരവ്യര്ഥമസ്ത്രം ച ദൃഷ്ട്വാ ഗണപതിഃ സ്വയമ്
തന്റെ അച്ഛന്റെ ആയുധം ഫലപ്രദമല്ലെന്ന് കണ്ടപ്പോൾ, ഗണപതി തന്നെ—
നിപാത്യ പര്ശുര്വേഗേന ച്ഛിത്ത്വാ ദന്തം സമൂലകമ്
ദന്തത്തിന്റെ വേരോടെ അതിനെ തല്ലി, തന്റെ ദന്തത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ അതിനെ വെട്ടി മാറ്റി.
ഹാഹേതി ശബ്ദമാകാശേ ദേവാശ്ചക്രുര്മഹാഭിയാ
'ഹാ! ഹാ!' എന്നാരവത്തോടെ ദേവന്മാർ ആകാശത്ത് വലിയ ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കി.
പപാത ഭൂമൌ ദന്തശ്ച സരക്തഃ ശബ്ദയംസ്തദാ
അന്നേരം രക്തം കയറുന്ന ദന്തം ഭൂമിയിൽ വീണു ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കി.
ശബ്ദേന മഹതാ വിപ്ര ചകമ്പേ പൃഥിവീ ഭിയാ
മഹത്തായ ആ ശബ്ദം കേട്ട്, ഭയത്താൽ ഭൂമി നടുങ്ങി, ബ്രാഹ്മണാ.
നിദ്രാ ബഭഞ്ജ തത്കാലേ നിദ്രേശസ്യ ജഗത്പ്രഭോഃ
അന്നേ സമയം ലോകനാഥനും ഉറക്കത്തിന്റെ അധിപനുമായവരുടെ ഉറക്കം ഭംഗം സംഭവിച്ചു.
പുരോ ദദര്ശ ഹേരമ്ബം ലോഹിതാസ്യം ക്ഷതേന തമ്
അവളുടെ മുന്നിൽ, രക്തം നിറഞ്ഞ വായും അവനെ കൊണ്ട് പരിക്കേറ്റതുമായ ഹേരംബനെ അവൾ കണ്ടു.
പപ്രച്ഛ പാര്വതീ ശീഘ്രം സ്കന്ദം കിമിതി പുത്രക 3.43.
പാർവതി വേഗത്തിൽ സ്കന്ദനോടു ചോദിച്ചു: "എന്താണ് ഇത്, മകനേ?"
ചുകോപ ദുര്ഗാ കൃപയാ രുരോദ ച മുഹുര്മുഹുഃ
ദുർഗ്ഗാ കരുണയാൽ കോപിച്ചു വീണ്ടും വീണ്ടും കരഞ്ഞു.
സമ്ബോധ്യ ശമ്ഭും ശോകേന ഭിയാ വിനയപൂര്വകമ്
ദു:ഖത്തിലും ഭയത്തിലും വിനയപൂർവ്വം ശംഭുവിനെ അഭിസംബോധന ചെയ്തു.
ഇതി ശ്രീബ്രഹ്മവൈവര്തേ മഹാപുരാണേ തൃതീയേ ഗണപതിഖണ്ഡേ നാരദനാരായണസംവാദേ ഗണേശദന്തഭങ്ഗകാരണവര്ണനം നാമ ത്രിചത്വാരിംശത്തമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ മഹാപുരാണമായ ശ്രീബ്രഹ്മവൈവർതത്തിൽ, മൂന്നാം ഭാഗത്തും ഗണപതി ഖണ്ഡത്തിലും നാരദനും നാരായണനും തമ്മിലുള്ള സംഭാഷണത്തിൽ, ഗണേശന്റെ ദന്തം ഭംഗം സംഭവിച്ച കാരണത്തെ കുറിച്ചുള്ള നാൽപ്പത്തിമൂന്നാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
പാര്വത്യുവാച അപേക്ഷാ രഹിതാ ദാസീ തസ്യാ വൈ ജീവനം വൃഥാ
പാർവതി പറഞ്ഞു: പ്രതീക്ഷയില്ലാത്ത ദാസിയുടെ ജീവിതം നിർഥകമാണ്.
ഈശ്വരസ്യ സമാഃ സര്വാസ്തൃണപര്വതജാതയഃ
ഈശ്വരനോടു എല്ലാ പുല്ലുകളും പർവ്വതത്തിൽ ജനിച്ചവരും സമമാണ്.