സഗുണം നിര്ഗുണം ചൈവ ഭക്താനുഗ്രഹവിഗ്രഹമ്
ഗുണങ്ങളോടെയും ഗുണങ്ങളില്ലാതെയും ഭക്തന്മാരെ അനുഗ്രഹിക്കുന്ന രൂപം അവനാണ്,
സ്വേച്ഛാമയം ദയാസിന്ധും ദീനബന്ധും മുനീശ്വരമ്
സ്വച്ഛാനുസൃതമായ, കരുണയുടെ സമുദ്രമായ, ദയനീയരുടെ സുഹൃത്തായ, മുനിമാരുടെ പ്രഭുവായവൻ,
പരാപരാണാം സ്രഷ്ടാരം പുരുഹൂതം പുരസ്കൃതമ്
ഉയർന്നവരും താഴ്ന്നവരും സൃഷ്ടിക്കുന്നവൻ, ഇന്ദ്രനാൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നവൻ,
സര്വമങ്ഗലമാങ്ഗല്യം സര്വമംഗലകാരണമ്
എല്ലാ മംഗളത്തിന്റെയും മംഗളവും, എല്ലാ മംഗളത്തിന് കാരണവുമാണ് അവൻ,
ആശുതോഷം പ്രസന്നാസ്യം ശരണാഗതവത്സലമ്
വേഗത്തിൽ സന്തോഷപ്പെടുന്നവൻ, സന്തോഷമുള്ള മുഖം, അഭയം തേടുന്നവരെ സ്നേഹിക്കുന്നവൻ,
ഇത്ഥം പരശുരാമോഽസ്ഥാദുക്ത്വാ ഗണപതേഃ പുരഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് പരശുരാമൻ ഗണപതിയുടെ മുന്നിൽ നിന്നു.
ക്ഷണം തിഷ്ഠ ക്ഷണം തിഷ്ഠ ശൃണു ഭ്രാതരിദം വചഃ 3.42.
ഒരു നിമിഷം നിൽക്ക്, ഒരു നിമിഷം നിൽക്ക്, സഹോദരാ, ഈ വാക്കുകൾ കേൾക്കു.
സ്ത്രീസംയുക്തം ച പുരുഷം യഃ പശ്യതി നരാധമഃ
സ്ത്രീയോടൊപ്പം ഒരാളെ കാണുന്നവൻ മനുഷ്യരിൽ ഏറ്റവും താഴ്ന്നവനാണ്.
വിശേഷതശ്ച പിതരം ഗുരും ഭൂതപതിം ദ്വിജ
പ്രത്യേകിച്ച് തന്റെ അച്ഛനെയും ഗുരുവിനെയും ഭൂതപതിയെയും ദ്വിജനെയും,
രഹഃ സുരതസംസക്തം നഹി പശ്യേദ്വിചക്ഷണഃ
രഹസ്യമായ സുഖത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവരെ ഒരു വിവേകിയൻ കാണരുത്.
സ്ത്രീവിച്ഛേദോ ഭവേത്തസ്യ ധ്രുവം സപ്തസു ജന്മസു കാമതോഽപി വിമൂഢശ്ച സോഽന്ധോ ഭവതി നിശ്ചിതമ്
അവനു ഉറപ്പായും ഏഴു ജന്മങ്ങൾ സ്ത്രീകളിൽ നിന്ന് വേർപാട് ഉണ്ടാകും; കാമത്തിൽ മയങ്ങിയാലും അവൻ തീർച്ചയായും കുരുടനാകും.
ഗണേശസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ പ്രഹസ്യ ഭൃഗുനന്ദനഃ
ഗണേശന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് ഭൃഗുവിന്റെ പുത്രൻ ചിരിച്ചു.
പരശുരാമ ഉവാച ഇദമേവമഹോ നൈവം ശ്രുതമീശ്വരവക്ത്രതഃ
പരശുരാമൻ പറഞ്ഞു: ഇതു ഞാൻ കർത്താവിന്റെ വായിൽ നിന്ന് ഒരിക്കലും കേട്ടിട്ടില്ല.
ശ്രുതം ശ്രുതൌ വാക്യമിദം കാമിനാം ച വികാരിണാമ് യാസ്യാമ്യന്തഃപുരം ഭ്രാതസ്തവ കിം തിഷ്ഠ ബാലക
ശാസ്ത്രങ്ങളിൽ ഞാൻ ഈ വാക്ക് കേട്ടിട്ടുണ്ട്, കാമം നിറഞ്ഞവരും മാറ്റം വരുത്തുന്നവർക്കുമാണ് ഇത്. സഹോദരാ, ഞാൻ നിന്റെ അകത്തളത്തിലേക്ക് പോകുന്നു; നീ എന്തിനാണ് ഇവിടെ നിൽക്കുന്നത്, ബാലാ?
യഥാദൃഷ്ടി കരിഷ്യാമി മത്കാര്യ്യം സമയോചിതമ്
എനിക്ക് അനുയോജ്യമായ രീതിയിൽ, സമയത്തിനും ആവശ്യത്തിനും അനുസരിച്ച് ഞാൻ പ്രവർത്തിക്കും.
ജഗതാം പിതരൌ തൌ ച പാര്വതീപരമേശ്വരൌ
പാർവതിയും പരമേശ്വരനും ഈ ലോകങ്ങളുടെ മാതാപിതാക്കളാണ്.
സര്വരൂപഃ ശങ്കരശ്ച സര്വാരൂപാ ച പാര്വതീ 3.42.
ശങ്കരൻ എല്ലായിടത്തും ഉള്ളവനാണ്, പാർവതിയും അതുപോലെ എല്ലായിടത്തും ഉള്ളവളാണ്.
ക്രീഡാ ലജ്ജാ ഭീതിഭംഗോ ഗ്രാമ്യസ്യൈവ ന ചേശിതുഃ
കളി, ലജ്ജ, ഭയങ്ങൾ ഇവ ലോകത്തിലെ സാധാരണ മനുഷ്യർക്കാണ്; ഈശ്വരനു അതൊന്നും ബാധകമല്ല.
ലജ്ജായാശ്ച കുതോ ലജ്ജാ ലജ്ജേശസ്യ ച സാ കുതഃ
ലജ്ജയുടെ സാക്ഷാത്കാരിയായവനു എവിടെ ലജ്ജയുണ്ടാകും? ലജ്ജയുടെ നാഥനു എവിടെ അതു ഉണ്ടാകും?
ശീതം ശൈത്യമഹോ ഭ്രാതര്നിദാഘോ ദാഹമേവ ച
തണുപ്പ്, തണുത്തത്വം, ചൂട്, കത്തൽ — സഹോദരാ, ഇവ എങ്ങനെ അവനെ ബാധിക്കും?
കുതോ ജ്വരോ ജ്വരം ഹന്തി വ്യാധിം വ്യാധിശ്ച ജീര്യതി
ജ്വരം അവനെ എങ്ങനെ ബാധിക്കും? ജ്വരം അവനാൽ നശിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു; രോഗം പോലും അവനിൽ ഇല്ലാതാകും.
സ്രഷ്ടാരം സൃജതേ സ്രഷ്ടാ പാതാ കിം പാതി തേ മതേ
സൃഷ്ടാവ് സൃഷ്ടാവിനെ സൃഷ്ടിക്കുന്നു; രക്ഷകൻ എന്താണ് രക്ഷിക്കുന്നത്, നിന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ?
നിദ്രാ നിദ്രാം ച ശോഭാം ശ്രീഃ ശാന്തിഃ ശാംതിം ച തേ മതേ ആത്മനഃ പരമാത്മാഽസ്തി ശക്തിഃ ശക്ത്യാ ബിഭേതി കിമ്
നിദ്ര നിദ്രയെ ഉണർത്തുന്നു, ഭംഗി ഭംഗിയെ, ഐശ്വര്യം ഐശ്വര്യത്തെ, ശാന്തി ശാന്തിയെ — നിന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ. ആത്മാവിൽ പരമാത്മാവ് നിലകൊള്ളുന്നു; ശക്തിക്ക് ശക്തിയെ ഭയപ്പെടേണ്ടതുണ്ടോ?
കാമക്രോധൌ ലോഭമോഹൌ സ്വാത്മനൈതേ ന ബാധിതാഃ
കാമം, ക്രോധം, ലോഭം, മോഹം — ഇവ സ്വയം ഉള്ള ആത്മാവിനെ ബാധിക്കില്ല.
ജ്ഞാനബുദ്ധ്യോഃ കോ വികാരോ ജരാം നോ ബാധതേ ജരാ
ജ്ഞാനത്തിനും ബുദ്ധിക്കും എന്ത് മാറ്റം വരും? വയസ്സായതിൽ വയസ്സായതിനെ ബാധിക്കില്ല.
ഹര്ഷോ മുദം കിം പ്രാപ്നോതി ശോകം ശോകോ ന ബാധതേ
സന്തോഷം സന്തോഷത്തെ പ്രാപിക്കുമോ? ദുഃഖം ദുഃഖത്തെ ബാധിക്കില്ല.
മേധായാ ധാരണാ ശക്തിഃ സ്മൃതേര്വാ സ്മരണം കുതഃ 3.42.
ബുദ്ധിക്ക് ഓർമ്മശക്തി എവിടെ നിന്നാണ് വരുന്നത്? ഓർമ്മയ്ക്ക് ഓർമ്മ എവിടെ നിന്നാണ്?
വിപരീതമതോ ഭ്രാതസ്ത്വയൈവാചരിതോഽധുനാ
അതുകൊണ്ട്, സഹോദരാ, നീ ഇപ്പോൾ യുക്തിക്കു വിരുദ്ധമായി പ്രവർത്തിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഇത്യുക്ത്വാ ചാപി പരശുരാമശ്ശശ്വത്പ്രഹസ്യ സഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, പരശുരാമൻ ചിരിച്ചു.
തച്ച രാമവചഃ ശ്രുത്വാ ജിതക്രോധോ ഗണേശ്വരഃ
ആ രാമന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ക്രോധം ജയിച്ച ഗണേശ്വരൻ ശ്രദ്ധയോടെ കേട്ടു.