ദദര്ശ കാര്ത്തികേയം ച വാമേ ദക്ഷേ ഗണേശ്വരമ് 3.41.
അവൻ ഇടതുവശത്ത് കാർത്തികേയനെയും വലതുവശത്ത് ഗണേശ്വരനെയും കണ്ടു.
പ്രധാനപാര്ഷദഗണാന്ക്ഷേത്രപാലാംശ്ച നാരദ
നാരദാ, അവിടെ പ്രധാനപാർഷദന്മാരും ക്ഷേത്രപാലകരും ഉണ്ടായിരുന്നു.
താന്സമ്ഭാഷ്യ ഭൃഗുഃ ശീഘ്രം മഹാബലപരാക്രമഃ
വലിയ ശക്തിയും വീര്യവും ഉള്ള ഭൃഗു അവരോടു വേഗത്തിൽ സംസാരിച്ചു.
ഗച്ഛന്തം തം ഗണേശശ്ച ക്ഷണം തിഷ്ഠേത്യുവാച ഹ
അവൻ പോകുമ്പോൾ ഗണേശൻ അവനോട്, 'ഒരു നിമിഷം കാത്തിരിക്കുക,' എന്ന് പറഞ്ഞു.
ഈശ്വരാജ്ഞാം ഗൃഹീത്വാഽഹമത്രാഗത്യ ക്ഷണാന്തരേ
ഭഗവാന്റെ ആജ്ഞ സ്വീകരിച്ച് ഞാൻ ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് ഇവിടെ എത്തി.
ഗണേശവാക്യം പരശുരാമശ്ശ്രുത്വാ മഹാബലഃ
ഗണേശന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടു, മഹാശക്തനായ പരശുരാമൻ ശ്രദ്ധയോടെ ആലോചിച്ചു.
ഇതി ശ്രീബ്രഹ്മവൈവര്ത്തേ മഹാപുരാണേ തൃതീയേ ഗണപതിഖണ്ഡേ നാരദനാരായണസംവാദേ കൈലാസവര്ണനം നാമൈകചത്വാരിംശത്തമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ, ശ്രീബ്രഹ്മവൈവർത മഹാപുരാണത്തിന്റെ മൂന്നാം ഭാഗമായ ഗണപതി ഖണ്ഡത്തിൽ നാരദനും നാരായണനും തമ്മിലുള്ള സംഭാഷണത്തിൽ, 'കൈലാസത്തിന്റെ വിവരണം' എന്ന നാല്പത്തൊന്നാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
പരശുരാമ ഉവാച പ്രണമ്യ മാതരം ഭക്ത്യാ യാസ്യാമി ത്വരിതം ഗൃഹമ്
പരശുരാമൻ പറഞ്ഞു: ഭക്തിയോടെ അമ്മയെ വന്ദിച്ച് ഞാൻ വേഗത്തിൽ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങും.
ത്രിസ്സപ്തകൃത്വോ നിര്ഭൂപാം കൃത്വാ പൃഥ്വീം ച ലീലയാ
ഇരുപത്തൊന്ന് പ്രാവശ്യം രാജാക്കന്മാരെ ഇല്ലാതാക്കി ഭൂമി എളുപ്പത്തിൽ ശൂന്യമാക്കി,
നാനാവിദ്യാ യതോ ലബ്ധാ നാനാശസ്ത്രം സുദുര്ലഭമ്
അവനിൽ നിന്ന് ഞാൻ പലവിധ ജ്ഞാനവും അപൂർവമായ ആയുധങ്ങളും നേടി,
സഗുണം നിര്ഗുണം ചൈവ ഭക്താനുഗ്രഹവിഗ്രഹമ്
ഗുണങ്ങളോടെയും ഗുണങ്ങളില്ലാതെയും ഭക്തന്മാരെ അനുഗ്രഹിക്കുന്ന രൂപം അവനാണ്,
സ്വേച്ഛാമയം ദയാസിന്ധും ദീനബന്ധും മുനീശ്വരമ്
സ്വച്ഛാനുസൃതമായ, കരുണയുടെ സമുദ്രമായ, ദയനീയരുടെ സുഹൃത്തായ, മുനിമാരുടെ പ്രഭുവായവൻ,
പരാപരാണാം സ്രഷ്ടാരം പുരുഹൂതം പുരസ്കൃതമ്
ഉയർന്നവരും താഴ്ന്നവരും സൃഷ്ടിക്കുന്നവൻ, ഇന്ദ്രനാൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നവൻ,
സര്വമങ്ഗലമാങ്ഗല്യം സര്വമംഗലകാരണമ്
എല്ലാ മംഗളത്തിന്റെയും മംഗളവും, എല്ലാ മംഗളത്തിന് കാരണവുമാണ് അവൻ,
ആശുതോഷം പ്രസന്നാസ്യം ശരണാഗതവത്സലമ്
വേഗത്തിൽ സന്തോഷപ്പെടുന്നവൻ, സന്തോഷമുള്ള മുഖം, അഭയം തേടുന്നവരെ സ്നേഹിക്കുന്നവൻ,
ഇത്ഥം പരശുരാമോഽസ്ഥാദുക്ത്വാ ഗണപതേഃ പുരഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് പരശുരാമൻ ഗണപതിയുടെ മുന്നിൽ നിന്നു.
ക്ഷണം തിഷ്ഠ ക്ഷണം തിഷ്ഠ ശൃണു ഭ്രാതരിദം വചഃ 3.42.
ഒരു നിമിഷം നിൽക്ക്, ഒരു നിമിഷം നിൽക്ക്, സഹോദരാ, ഈ വാക്കുകൾ കേൾക്കു.
സ്ത്രീസംയുക്തം ച പുരുഷം യഃ പശ്യതി നരാധമഃ
സ്ത്രീയോടൊപ്പം ഒരാളെ കാണുന്നവൻ മനുഷ്യരിൽ ഏറ്റവും താഴ്ന്നവനാണ്.
വിശേഷതശ്ച പിതരം ഗുരും ഭൂതപതിം ദ്വിജ
പ്രത്യേകിച്ച് തന്റെ അച്ഛനെയും ഗുരുവിനെയും ഭൂതപതിയെയും ദ്വിജനെയും,
രഹഃ സുരതസംസക്തം നഹി പശ്യേദ്വിചക്ഷണഃ
രഹസ്യമായ സുഖത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവരെ ഒരു വിവേകിയൻ കാണരുത്.
സ്ത്രീവിച്ഛേദോ ഭവേത്തസ്യ ധ്രുവം സപ്തസു ജന്മസു കാമതോഽപി വിമൂഢശ്ച സോഽന്ധോ ഭവതി നിശ്ചിതമ്
അവനു ഉറപ്പായും ഏഴു ജന്മങ്ങൾ സ്ത്രീകളിൽ നിന്ന് വേർപാട് ഉണ്ടാകും; കാമത്തിൽ മയങ്ങിയാലും അവൻ തീർച്ചയായും കുരുടനാകും.
ഗണേശസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ പ്രഹസ്യ ഭൃഗുനന്ദനഃ
ഗണേശന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് ഭൃഗുവിന്റെ പുത്രൻ ചിരിച്ചു.
പരശുരാമ ഉവാച ഇദമേവമഹോ നൈവം ശ്രുതമീശ്വരവക്ത്രതഃ
പരശുരാമൻ പറഞ്ഞു: ഇതു ഞാൻ കർത്താവിന്റെ വായിൽ നിന്ന് ഒരിക്കലും കേട്ടിട്ടില്ല.
ശ്രുതം ശ്രുതൌ വാക്യമിദം കാമിനാം ച വികാരിണാമ് യാസ്യാമ്യന്തഃപുരം ഭ്രാതസ്തവ കിം തിഷ്ഠ ബാലക
ശാസ്ത്രങ്ങളിൽ ഞാൻ ഈ വാക്ക് കേട്ടിട്ടുണ്ട്, കാമം നിറഞ്ഞവരും മാറ്റം വരുത്തുന്നവർക്കുമാണ് ഇത്. സഹോദരാ, ഞാൻ നിന്റെ അകത്തളത്തിലേക്ക് പോകുന്നു; നീ എന്തിനാണ് ഇവിടെ നിൽക്കുന്നത്, ബാലാ?
യഥാദൃഷ്ടി കരിഷ്യാമി മത്കാര്യ്യം സമയോചിതമ്
എനിക്ക് അനുയോജ്യമായ രീതിയിൽ, സമയത്തിനും ആവശ്യത്തിനും അനുസരിച്ച് ഞാൻ പ്രവർത്തിക്കും.
ജഗതാം പിതരൌ തൌ ച പാര്വതീപരമേശ്വരൌ
പാർവതിയും പരമേശ്വരനും ഈ ലോകങ്ങളുടെ മാതാപിതാക്കളാണ്.
സര്വരൂപഃ ശങ്കരശ്ച സര്വാരൂപാ ച പാര്വതീ 3.42.
ശങ്കരൻ എല്ലായിടത്തും ഉള്ളവനാണ്, പാർവതിയും അതുപോലെ എല്ലായിടത്തും ഉള്ളവളാണ്.
ക്രീഡാ ലജ്ജാ ഭീതിഭംഗോ ഗ്രാമ്യസ്യൈവ ന ചേശിതുഃ
കളി, ലജ്ജ, ഭയങ്ങൾ ഇവ ലോകത്തിലെ സാധാരണ മനുഷ്യർക്കാണ്; ഈശ്വരനു അതൊന്നും ബാധകമല്ല.
ലജ്ജായാശ്ച കുതോ ലജ്ജാ ലജ്ജേശസ്യ ച സാ കുതഃ
ലജ്ജയുടെ സാക്ഷാത്കാരിയായവനു എവിടെ ലജ്ജയുണ്ടാകും? ലജ്ജയുടെ നാഥനു എവിടെ അതു ഉണ്ടാകും?
ശീതം ശൈത്യമഹോ ഭ്രാതര്നിദാഘോ ദാഹമേവ ച
തണുപ്പ്, തണുത്തത്വം, ചൂട്, കത്തൽ — സഹോദരാ, ഇവ എങ്ങനെ അവനെ ബാധിക്കും?