വിശാലാക്ഷം ച ബാണം ച വിരൂപാക്ഷം മഹാബലമ് 3.41.
അവിടെ വിശാലാക്ഷനും ബാണനും ശക്തനായ വിരൂപാക്ഷനും ഉണ്ടായിരുന്നു.
സംഹാരഭൈരവം കാലഭൈരവം ച ഭയങ്കരമ്
അവിടെ സംഹാരഭൈരവനും ഭയങ്കരനായ കാലഭൈരവനും നിലകൊണ്ടിരുന്നു.
കൃഷ്ണാങ്ഗഭൈരവം ചൈവ ക്രോധഭൈരവമുല്ബണമ്
കൃഷ്ണാംഗഭൈരവനും ഉഗ്രനായ ക്രോധഭൈരവനും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
സിദ്ധേംദ്രാദീന്രുദ്രഗണാന്വിദ്യാധരസുഗുഹ്യകാന്
അവിടെ സിദ്ധരുടെയും പ്രധാനിമാരും, രുദ്രഗണങ്ങളും, വിദ്യാധരരും, മഹത്വമുള്ള ഗുഹ്യകരും ഉണ്ടായിരുന്നു.
വേതാലാന്ദാനവാംശ്ചൈവ യോഗീന്ദ്രാംശ്ച ജടാധരാന്
വേതാലന്മാരും ദാനവന്മാരും, കൂടാതെ ജടാമുടിയുള്ള യോഗിമാരും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
താന്ദൃഷ്ട്വാ നന്ദികേശാജ്ഞാം ഗൃഹീത്വാ ഭൃഗുനന്ദനഃ
അവരെ കണ്ടപ്പോൾ ഭൃഗുപുതൻ നന്ദികേശന്റെ ആജ്ഞ സ്വീകരിച്ചു.
രത്നേന്ദ്രസാരഖചിതം ദദര്ശ ശതമന്ദിരമ്
അവൻ ഉത്തമ രത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച നൂറുകുടി മന്ദിരങ്ങൾ കണ്ടു.
അമൂല്യരത്നരചിതൈര്മുക്താനിര്മ്മലദര്പണൈഃ
അമൂല്യരത്നങ്ങളിൽ നിർമ്മിച്ച, ശുദ്ധവും മിനുക്കമുള്ള മുത്തുമടക്കിയ കണ്ണാടികൾകൊണ്ടുള്ളവയായിരുന്നു അവ.
ഗോരോചനാഭിര്മണിഭിര്യുതം സ്തമ്ഭസഹസ്രകൈഃ
പശുവിന്റെ മണൽ, രത്നങ്ങൾ, ആയിരം തൂണുകൾ എന്നിവകൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നതായിരുന്നു.
ദദര്ശാഭ്യന്തരം ദ്വാരം നാനാചിത്രൈശ്ച ചിത്രിതമ്
അവൻ പലവിധ ചിത്രങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ചുള്ള അകത്തുള്ള വാതിലും കണ്ടു.
ദദര്ശ കാര്ത്തികേയം ച വാമേ ദക്ഷേ ഗണേശ്വരമ് 3.41.
അവൻ ഇടതുവശത്ത് കാർത്തികേയനെയും വലതുവശത്ത് ഗണേശ്വരനെയും കണ്ടു.
പ്രധാനപാര്ഷദഗണാന്ക്ഷേത്രപാലാംശ്ച നാരദ
നാരദാ, അവിടെ പ്രധാനപാർഷദന്മാരും ക്ഷേത്രപാലകരും ഉണ്ടായിരുന്നു.
താന്സമ്ഭാഷ്യ ഭൃഗുഃ ശീഘ്രം മഹാബലപരാക്രമഃ
വലിയ ശക്തിയും വീര്യവും ഉള്ള ഭൃഗു അവരോടു വേഗത്തിൽ സംസാരിച്ചു.
ഗച്ഛന്തം തം ഗണേശശ്ച ക്ഷണം തിഷ്ഠേത്യുവാച ഹ
അവൻ പോകുമ്പോൾ ഗണേശൻ അവനോട്, 'ഒരു നിമിഷം കാത്തിരിക്കുക,' എന്ന് പറഞ്ഞു.
ഈശ്വരാജ്ഞാം ഗൃഹീത്വാഽഹമത്രാഗത്യ ക്ഷണാന്തരേ
ഭഗവാന്റെ ആജ്ഞ സ്വീകരിച്ച് ഞാൻ ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് ഇവിടെ എത്തി.
ഗണേശവാക്യം പരശുരാമശ്ശ്രുത്വാ മഹാബലഃ
ഗണേശന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടു, മഹാശക്തനായ പരശുരാമൻ ശ്രദ്ധയോടെ ആലോചിച്ചു.
ഇതി ശ്രീബ്രഹ്മവൈവര്ത്തേ മഹാപുരാണേ തൃതീയേ ഗണപതിഖണ്ഡേ നാരദനാരായണസംവാദേ കൈലാസവര്ണനം നാമൈകചത്വാരിംശത്തമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ, ശ്രീബ്രഹ്മവൈവർത മഹാപുരാണത്തിന്റെ മൂന്നാം ഭാഗമായ ഗണപതി ഖണ്ഡത്തിൽ നാരദനും നാരായണനും തമ്മിലുള്ള സംഭാഷണത്തിൽ, 'കൈലാസത്തിന്റെ വിവരണം' എന്ന നാല്പത്തൊന്നാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
പരശുരാമ ഉവാച പ്രണമ്യ മാതരം ഭക്ത്യാ യാസ്യാമി ത്വരിതം ഗൃഹമ്
പരശുരാമൻ പറഞ്ഞു: ഭക്തിയോടെ അമ്മയെ വന്ദിച്ച് ഞാൻ വേഗത്തിൽ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങും.
ത്രിസ്സപ്തകൃത്വോ നിര്ഭൂപാം കൃത്വാ പൃഥ്വീം ച ലീലയാ
ഇരുപത്തൊന്ന് പ്രാവശ്യം രാജാക്കന്മാരെ ഇല്ലാതാക്കി ഭൂമി എളുപ്പത്തിൽ ശൂന്യമാക്കി,
നാനാവിദ്യാ യതോ ലബ്ധാ നാനാശസ്ത്രം സുദുര്ലഭമ്
അവനിൽ നിന്ന് ഞാൻ പലവിധ ജ്ഞാനവും അപൂർവമായ ആയുധങ്ങളും നേടി,
സഗുണം നിര്ഗുണം ചൈവ ഭക്താനുഗ്രഹവിഗ്രഹമ്
ഗുണങ്ങളോടെയും ഗുണങ്ങളില്ലാതെയും ഭക്തന്മാരെ അനുഗ്രഹിക്കുന്ന രൂപം അവനാണ്,
സ്വേച്ഛാമയം ദയാസിന്ധും ദീനബന്ധും മുനീശ്വരമ്
സ്വച്ഛാനുസൃതമായ, കരുണയുടെ സമുദ്രമായ, ദയനീയരുടെ സുഹൃത്തായ, മുനിമാരുടെ പ്രഭുവായവൻ,
പരാപരാണാം സ്രഷ്ടാരം പുരുഹൂതം പുരസ്കൃതമ്
ഉയർന്നവരും താഴ്ന്നവരും സൃഷ്ടിക്കുന്നവൻ, ഇന്ദ്രനാൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നവൻ,
സര്വമങ്ഗലമാങ്ഗല്യം സര്വമംഗലകാരണമ്
എല്ലാ മംഗളത്തിന്റെയും മംഗളവും, എല്ലാ മംഗളത്തിന് കാരണവുമാണ് അവൻ,
ആശുതോഷം പ്രസന്നാസ്യം ശരണാഗതവത്സലമ്
വേഗത്തിൽ സന്തോഷപ്പെടുന്നവൻ, സന്തോഷമുള്ള മുഖം, അഭയം തേടുന്നവരെ സ്നേഹിക്കുന്നവൻ,
ഇത്ഥം പരശുരാമോഽസ്ഥാദുക്ത്വാ ഗണപതേഃ പുരഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് പരശുരാമൻ ഗണപതിയുടെ മുന്നിൽ നിന്നു.
ക്ഷണം തിഷ്ഠ ക്ഷണം തിഷ്ഠ ശൃണു ഭ്രാതരിദം വചഃ 3.42.
ഒരു നിമിഷം നിൽക്ക്, ഒരു നിമിഷം നിൽക്ക്, സഹോദരാ, ഈ വാക്കുകൾ കേൾക്കു.
സ്ത്രീസംയുക്തം ച പുരുഷം യഃ പശ്യതി നരാധമഃ
സ്ത്രീയോടൊപ്പം ഒരാളെ കാണുന്നവൻ മനുഷ്യരിൽ ഏറ്റവും താഴ്ന്നവനാണ്.
വിശേഷതശ്ച പിതരം ഗുരും ഭൂതപതിം ദ്വിജ
പ്രത്യേകിച്ച് തന്റെ അച്ഛനെയും ഗുരുവിനെയും ഭൂതപതിയെയും ദ്വിജനെയും,
രഹഃ സുരതസംസക്തം നഹി പശ്യേദ്വിചക്ഷണഃ
രഹസ്യമായ സുഖത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവരെ ഒരു വിവേകിയൻ കാണരുത്.