അഷ്ഠീ വപതി സംസാരേ ഗൃഹസ്ഥോ വിഷ്ണുമായയാ
ഈ ലോകത്ത്, വിഷ്ണുവിന്റെ മായാവശേന, ഗൃഹസ്ഥൻ എട്ട് വിധത്തിലുള്ള വിത്തുകൾ വിതറുന്നു.
പുണ്യവാന്പുണ്യഭൂമൌ ച കരോതി സുചിരം തപഃ 1.14.
പുണ്യവാൻ പുണ്യഭൂമിയിൽ ദീർഘകാലം തപസ്സ് ചെയ്യുന്നു.
ബ്രാഹ്മണാനാം മുഖേ ക്ഷേത്രേ ശ്രേഷ്ഠേഽനൂഷര ഏവ ച
ബ്രാഹ്മണരുടെ വായിലും, ഉത്തമമായ നിലത്തിലും, കൃഷിചെയ്യാത്ത സ്ഥലത്തിലും.
ന ബലം ന ച സൌന്ദര്യം നൈശ്വര്യം ന ധനം സുതഃ
ബലം, സൗന്ദര്യം, ഐശ്വര്യം, ധനം — ഇവയൊന്നും മകനല്ല.
സേവതേ പ്രകൃതിം യോ ഹി ഭക്ത്യാ ജന്മനി ജന്മനി
ആത്മാർത്ഥതയോടെ പ്രകൃതിയെ ജന്മംതോറും സേവിക്കുന്നവൻ,
ശ്രിയം ച നിശ്ചലാം പുത്രം പൌത്രം ഭൂമിം ധനം പ്രജാമ്
അവൻ അചഞ്ചലമായ ഐശ്വര്യവും, മക്കളെയും, മുമ്മക്കളെയും, നിലവും, ധനവും, സന്തതിയും നേടുന്നു.
ശിവം ശിവസ്വരൂപം ച ശിവദം ശിവകാരണമ്
ശുഭവും, ശിവസ്വരൂപവും, ശുഭം നൽകുന്നവനും, ശുഭത്തിനുള്ള കാരണം കൂടിയാണ്.
തമീശം സേവതേ യോ ഹി ഭക്ത്യാ ജന്മനി ജന്മനി
ആ ഭഗവാനെ ആത്മാർത്ഥതയോടെ ജന്മംതോറും സേവിക്കുന്നവൻ,
വിദ്യാം ജ്ഞാനം സുകവിതാം പുത്രം പൌത്രം പരാം ശ്രിയമ്
അവൻ വിജ്ഞാനം, ജ്ഞാനം, കവിതാസാമർത്ഥ്യം, മക്കളെ, മുമ്മക്കളെ, പരമമായ ഐശ്വര്യവും നേടുന്നു.
ബ്രഹ്മാണം ഭജതേ യോ ഹി ലഭേത്സോഽപി പ്രജാം ശ്രിയമ്
ബ്രഹ്മാവിനെ ഭക്ത്യോടെ ആരാധിക്കുന്നവനും സന്തതിയും ഐശ്വര്യവും നേടുന്നു.
യോ നരോ ഭജതേ ഭക്ത്യാ ദീനനാഥം ദിനേശ്വരമ്
ദീനരുടെ നാഥനെയും ദരിദ്രരുടെ ഇശ്വരനെയും ഭക്ത്യോടെ ആരാധിക്കുന്നവൻ,
ഗണേശ്വരം യോ ഭജതേ ദേവദേവം സനാതനമ് 1.14.
ഗണേശ്വരനെയും, ദേവന്മാരുടെ ദേവനുമായ ശാശ്വതനെയും ആരാധിക്കുന്നവൻ,
വിഘ്നനാശോ ഭവേത്തസ്യ സ്വപ്നേ ജാഗരണേഽനിശമ്
അവനു് തടസ്സങ്ങൾ നീങ്ങുന്നു; സ്വപ്നത്തിലും ജാഗരണത്തിലും എല്ലായ്പ്പോഴും.
ജ്ഞാനം വിദ്യാം സുകവിതാം ലഭതേ തദ്വരേണ ച
അവൻ ആ അനുഗ്രഹം കൊണ്ടു വിജ്ഞാനവും, വിദ്യയും, കവിതാസാമർത്ഥ്യവും നേടുന്നു.
വരാര്ഥീ ചേല്ലഭേത്സര്വം നിര്വാണമന്യഥാ ധ്രുവമ്
ആഗ്രഹമുള്ളവന് എല്ലാം ലഭിക്കും; അല്ലെങ്കിൽ, നിർബന്ധമായും മോക്ഷം ലഭിക്കും.
സര്വം തപഃ സര്വധര്മം യശഃ കീര്തിമനുത്തമാമ്
സകല തപസ്സും, എല്ലാ ധർമ്മവും, യശസ്സും, അതുല്യമായ കീർത്തിയും.
വിഡമ്ബിതോ വിധാത്രാഽസൌ മോഹിതോ വിഷ്ണുമായയാ
സൃഷ്ടികർത്താവായ ബ്രഹ്മാവിനാൽ അവൻ പരിഹസിക്കപ്പെടുന്നു, വിഷ്ണുവിന്റെ മായയിൽ അവൻ ഭ്രമിച്ചുപോകുന്നു.
സാ കൃപാം കുരുതേ യം ച വിഷ്ണുമന്ത്രം ദദാതി തമ്
വിഷ്ണുമന്ത്രം ആര്ക്ക് നൽകുന്നുവോ, അവർക്കു ദയ കാണിക്കുന്നു.
ഇഹ ലോകേ സുഖം ഭുക്ത്വാ യാതി വിഷ്ണോഃ പരം പദമ്
ഇഹലോകത്ത് സന്തോഷത്തോടെ ജീവിച്ച്, അവൻ വിഷ്ണുവിന്റെ പരമപദം പ്രാപിക്കുന്നു.
കാലേ പശ്ചാത്തേന സാര്ദ്ധം പരം വിഷ്ണോഃ പദം ലഭേത്
കാലക്രമേണ അവനോടൊപ്പം അവൾ വിഷ്ണുവിന്റെ പരമപദം പ്രാപിക്കും.
ബ്രഹ്മവിഷ്ണുശിവാദീനാം സേവ്യം ബീജം പരാത്പരമ്
ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും ശിവനും മറ്റുള്ളവരും ആരാധിക്കുന്ന അതിമഹത്തായ ബീജം.
സാകാരം ച നിരാകാരം ജ്യോതിഃ സ്വേച്ഛാമയം വിഭുമ് 1.14.
രൂപമുള്ളതും രൂപരഹിതവും, പ്രകാശവും, സ്വേച്ഛാനുസൃതവുമായ സർവ്വവ്യാപിയായത്.
നിര്ലിപ്തസാക്ഷിരൂപം ച ഭക്താനുഗ്രഹവിഗ്രഹമ്
അനാസക്തനും സാക്ഷിയായ രൂപവും ഭക്തന്മാരെ അനുഗ്രഹിക്കാൻ രൂപം ധരിക്കുന്നവനും.
സ സര്വം മന്യതേ തുച്ഛം സാലോക്യാദിചതുഷ്ടയമ്
സാലോക്യാദി നാലു നിലകളും അവൻ എല്ലാം തികച്ചും നിസ്സാരമായതെന്നു കരുതുന്നു.
ഐശ്വര്യം ലോഷ്ടതുല്യം ച നശ്വരം ചൈവ മന്യതേ
ഐശ്വര്യം മണ്ണിന്റെ കഷ്ണംപോലെയും നശ്വരമെന്നുമാണ് അവൻ കരുതുന്നത്.
ജല ബുദ്ബുദവദ് ബുദ്ധ്യാ ചാതിതുച്ഛം ന ഗണ്യതേ
ജലബുദ്ബുദംപോലെ അത്യന്തം നിസ്സാരമായതെന്തും മനസ്സിൽപോലും വിലകണക്കാക്കുന്നില്ല.
ദാസ്യം വിനാ ന യാചേത ശ്രീകൃഷ്ണസ്യ പദം പരമ്
ദാസ്യഭാവം ഇല്ലാതെ ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ പരമപദം ആഗ്രഹിക്കരുത്.
പരിപൂര്ണതമം ബ്രഹ്മ നിഷേവ്യം സുസ്ഥിരഃ സദാ
പരിപൂർണ്ണമായ ബ്രഹ്മാവിനെ സേവിച്ചാൽ ഒരാൾ എപ്പോഴും സ്ഥിരതയോടെ നിലനിൽക്കും.
ശ്വശുരസ്യ ശതം പൂര്വമുദ്ധൃത്യ ചാവലീലയാ
തന്റെ ശ്വശുരന്റെ വംശത്തിൽ നൂറുപേർ കളിയോടെ രക്ഷിച്ചശേഷം,
ഉദ്ധരേത്കൃഷ്ണഭക്തശ്ച ഗോലോകം യാതി നിശ്ചിതമ്
കൃഷ്ണഭക്തൻ അവരെ രക്ഷിച്ച് ഉറപ്പായും ഗോലോകത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.