ഇതി ശ്രീബ്രഹ്മവൈവര്തേ മഹാപുരാണേ തൃതീയേ ഗണപതിഖണ്ഡേ നാരദനാരായണസംവാദേ ദുര്ഗതിനാശിനീകവചം നാമൈകോനചത്വാരിംശതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ ശ്രീബ്രഹ്മവൈവര്ത്ത മഹാപുരാണത്തിലെ മൂന്നാം ഭാഗമായ ഗണപതി ഖണ്ഡത്തിലെ നാരദനും നാരായണനും തമ്മിലുള്ള സംവാദത്തിൽ ദുര്ഗതിനാശിനി കവചം എന്ന ഇരുപത്തിയൊന്നാം അദ്ധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
നാരായണ ഉവാച സപുത്രം ച സഹസ്രാക്ഷം ജഘാന ഭൃഗുനന്ദനഃ
നാരായണൻ പറഞ്ഞു: ഭൃഗുവിന്റെ പുത്രൻ സഹസ്രാക്ഷനെയും അവന്റെ മക്കളെയും സംഹരിച്ചു.
കൃത്വാ യുദ്ധം തു സപ്താഹം ബ്രഹ്മാസ്ത്രേണ പ്രയത്നതഃ പതിതേ തു സഹസ്രാക്ഷേ കാര്തവീര്യ്യാര്ജുനഃ സ്വയമ്
ഏഴു ദിവസം യുദ്ധം നടത്തി, ബ്രഹ്മാസ്ത്രം ശ്രദ്ധയോടെ ഉപയോഗിച്ചശേഷം, സഹസ്രാക്ഷൻ വീണപ്പോൾ, കാർതവീര്യാർജുനൻ തന്നെ—
സുവര്ണരഥമാരുഹ്യ രത്നസാരപരിച്ഛദമ്
സ്വർണ്ണരഥത്തിൽ കയറി, രത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച ആ ഭംഗിയുള്ള രഥത്തിൽ ഇരുന്നു.
സമരേ തം പരശുരാമോ രാജേന്ദ്രം ച ദദര്ശ ഹ
യുദ്ധഭൂമിയിൽ പരശുരാമൻ ആ രാജാവിനെ കണ്ടു.
രത്നാതപത്രഭൂഷാഢ്യം രത്നാലംകാരഭൂഷിതമ്
അവൻ രത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച കുടയും രത്നാഭരണങ്ങളും ധരിച്ചിരുന്നു.
രാജാ ദൃഷ്ട്വാ മുനീന്ദ്രം തമവരുഹ്മ രഥാദഹോ
ആ രാജാവ് ആ മഹാമുനിയെ കണ്ടപ്പോൾ രഥത്തിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി—അതെ!
ദദൌ ശുഭാശിഷം തസ്മൈ രാമശ്ച സമയോചിതമ്
അവൻ രാമനോട് ശുഭാശംസകൾ നൽകി, രാമനും യോജിച്ച മറുപടി പറഞ്ഞു.
ഉഭയോഃ സേനയോര്യുദ്ധമഭവത്തത്ര നാരദ ക്ഷതവിക്ഷതസര്വാങ്ഗാഃ കാര്ത്തവീര്യ്യപ്രപീഡിതാഃ
നാരദാ, ഇരുവശത്തും സൈന്യങ്ങൾ തമ്മിൽ യുദ്ധം പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടു. കാർത്തവീര്യൻ കനത്ത മർദനം നടത്തിയതുകൊണ്ട് എല്ലാവരും പരിക്കേറ്റും ക്ഷതവിഷമങ്ങളുമായി തളർന്നു.
നൃപസ്യ ശരജാലേന രാമഃ ശസ്ത്രഭൃതാം വരഃ 3.40.
അയുധങ്ങൾ കൈവശമുള്ളവരിൽ പ്രധാനനായ രാമൻ രാജാവിന്റെ അമ്പുകളുടെ മഴയിൽ തട്ടി വീണു.
ചിക്ഷേപ രാമശ്ചാഗ്നേയം ബഭൂവാഗ്നിമയം രണേ
രാമൻ അഗ്നേയാസ്ത്രം എറിഞ്ഞപ്പോൾ, അതു യുദ്ധഭൂമിയിൽ തീപിടിച്ച ശക്തിയായി മാറി.
ചിക്ഷേപ രാമോ ഗാന്ധര്വം ശൈലസര്പസമന്വിതമ്
രാമൻ ഗാന്ധർവാസ്ത്രവും എറിഞ്ഞു; അതിനൊപ്പം പർവ്വതസർപ്പങ്ങൾ കൂടെയുണ്ടായിരുന്നു.
ചിക്ഷേപ രാമോ നാഗാസ്ത്രം ദുര്നിവാര്യ്യം ഭയംകരമ്
രാമൻ ഭയപ്പെടുത്തുന്നതും തടയാനാവാത്തതുമായ നാഗാസ്ത്രവും പ്രയോഗിച്ചു.
മാഹേശ്വരം ച ഭഗവാംശ്ചിക്ഷേപ ഭൃഗുനന്ദനഃ
ഭൃഗുവിന്റെ പുത്രൻ ആയ ഭഗവാൻ മഹേശ്വരാസ്ത്രവും എറിഞ്ഞു.
ബ്രഹ്മാസ്ത്രം ചിക്ഷിപേ രാമോ നൃപനാശായ നാരദ
നാരദാ, രാജാവിനെ നശിപ്പിക്കാൻ രാമൻ ബ്രഹ്മാസ്ത്രം പ്രയോഗിച്ചു.
ദത്തദത്തം ച യച്ഛൂലമവ്യര്ഥം മന്ത്രപൂര്വകമ്
അവൻ മന്ത്രശക്തിയോടെ, പരാജയമില്ലാത്ത ശൂലം കൈമാറുകയും സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്തു.
ശൂലം ദദര്ശ രാമശ്ച ശതസൂര്യ്യസമപ്രഭമ്
രാമൻ നൂറു സൂര്യന്മാരെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കുന്ന ശൂലം കണ്ടു.
പപാത ശൂലം സമരേ രാമസ്യോപരി നാരദ
നാരദാ, ആ ശൂലം യുദ്ധഭൂമിയിൽ രാമന്റെ മേൽ വീണു.
പതിതേ തു തദാ രാമേ സര്വേ ദേവാ ഭയാകുലാഃ
അപ്പോൾ രാമൻ വീണപ്പോൾ, എല്ലാ ദേവന്മാരും ഭയത്തിൽ ആകുലരായി.
ശങ്കരശ്ച മഹാജ്ഞാനീ മഹാജ്ഞാനേന ലീലയാ 3.40.
ശങ്കരൻ, മഹത്തായ ജ്ഞാനി, അതിവിശിഷ്ടമായ ജ്ഞാനത്തോടെ ലീലയായി പ്രവർത്തിച്ചു.
ഭൃഗുശ്ച ചേതനാം പ്രാപ്യ ദദര്ശ പുരതഃ സുരാന്
ഭൃഗു ബോധം വീണ്ടെടുത്ത് മുന്നിൽ ദേവന്മാരെ കണ്ടു.
രാജാ ദൃഷ്ട്വാ സുരേശാംശ്ച ഭക്തിനമ്രാത്മകന്ധരഃ
രാജാവ് ദേവന്മാരുടെ അധിപന്മാരെ കണ്ടപ്പോൾ ഭക്തിയോടെ തല താഴ്ത്തി.
തത്രാജഗാമ ഭഗവാന്ദത്താത്രേയോ രണസ്ഥലമ്
അവിടെ ഭഗവാൻ ദത്താത്രേയൻ യുദ്ധഭൂമിയിൽ എത്തി.
ഭൃഗുഃ പാശുപതാസ്ത്രം ച സോഽഗ്രഹീത്കോപസംയുതഃ
ഭൃഗു കോപത്തോടെ പാശുപതാസ്ത്രം എടുത്തു.
ദദര്ശ സ്തമ്ഭിതോ രാമോ രാജാനം രണമൂര്ദ്ധനി
രാമൻ അമ്പരന്ന് യുദ്ധഭൂമിയുടെ മുകളിൽ രാജാവിനെ കണ്ടു.
സുദര്ശനം പ്രജ്വലന്തം ഭ്രമണം കുര്വതാ സദാ
അവൻ എപ്പോഴും ചുറ്റി ചുറ്റി കത്തുന്ന സുധർശനം കണ്ടു.
ഗോപാലശതയുക്തേന ഗോപവേഷവിധാരിണാ
നൂറ് ഗോപുരുഷന്മാരോടൊപ്പം, ഒരു ഗോപുരുഷന്റെ വേഷം ധരിച്ച്,
ഏതസ്മിന്നന്തരേ തത്ര വാഗ്ബഭൂവാശരീരിണീ
അത്തസമയത്ത് അവിടെ ശരീരമില്ലാത്ത ഒരു ശബ്ദം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു,
രാജ്ഞോഽസ്തി ദക്ഷിണേ ബാഹൌ സദ്രത്നഗുടികാന്വിതമ്
രാജാവിന്റെ വലതുകൈയിൽ രത്നങ്ങളാൽ നിർമ്മിതമായ ഒരു മാലയുണ്ട്,
തദാ ഹന്തും നൃപം ശക്തോ ഭൃഗുശ്ചേതി ച നാരദ 3.40.
അപ്പോൾ ഭൃഗു രാജാവിനെ കൊല്ലാൻ ശേഷിയുള്ളവനായിരുന്നു, നാരദാ.