സുഖം ദുഃഖം ഭയം ശോകം സന്താപഃ കര്മണാം നൃണാമ്
സന്തോഷം, ദുഃഖം, ഭയം, ശോകം, വേദന — ഇവയെല്ലാം മനുഷ്യരുടെ കർമ്മഫലങ്ങളാണ്.
ദേവാശ്ച സര്വജ നകാ ദാതാരഃ കര്മണാം ഫലമ് 1.14.
ദേവന്മാരേ, നിങ്ങൾ എല്ലാവരും കർമ്മഫലങ്ങൾ നൽകുന്നവരാണ്.
ന ഹി ദേവാത്പരോ ബന്ധുര്ന ഹി ദേവാത്പരോ ബലീ
ദേവന്മാരെക്കാൾ വലിയ സുഹൃത്തോ ശക്തനോ ആരുമില്ല.
സര്വാന്ദേവാനഹം യാചേ പതിദാനം മമേപ്സിതമ്
എനിക്ക് ഏറ്റവും ആവശ്യമുള്ള ഭർത്താവിനെ തിരികെ നൽകാൻ ഞാൻ എല്ലാ ദേവന്മാരോടും അപേക്ഷിക്കുന്നു.
യദി ദാസ്യന്തി ദേവാ മേ കാന്തദാനം യഥേപ്സിതമ്
ദേവന്മാർ എനിക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള ഭർത്താവിനെ തിരികെ നൽകുകയാണെങ്കിൽ,
ശപിഷ്യാമി ച സര്വാംശ്ച ദാരുണം ദുര്നിവാരകമ്
ഞാൻ അവരെല്ലാവരെയും ഭയാനകവും തടയാനാവാത്തതുമായ ശാപം നൽകും.
ഇത്യുക്ത്വാ മാലതീ സാധ്വീ ശോകാര്താ സുരസംസദി
അങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, സദാചാരമുള്ള മാലതീ ദുഃഖത്തിൽ ദേവസഭയിൽ നിന്നു.
ബ്രാഹ്മണ ഉവാച ന സദ്യഃ സുചിരേണൈവ ധാന്യം കൃഷകവന്നൃണാമ്
ബ്രാഹ്മണൻ പറഞ്ഞു: കർഷകനു പോലെ മനുഷ്യർക്കും ധാനം ഉടൻ ലഭിക്കില്ല, ഏറെക്കാലം കഴിഞ്ഞേ ലഭിക്കൂ.
ഗൃഹീ ച കൃഷകദ്വാരാ ക്ഷത്രേ ധാന്യം വപേത്സതി
ഗൃഹസ്ഥൻ, കർഷകനിലൂടെ, ക്ഷത്രിയന്റെ നിലത്തിൽ ധാന്യം വിതറുന്നു.
കാലേ സുപക്വം ഭവതി കാലേ പ്രാപ്നോതി തദ്ഗൃഹീ
സമയമാകുമ്പോൾ അത് പൂർണ്ണമായി പാകംവരുന്നു; അപ്പോൾ ഗൃഹസ്ഥന് അതു ലഭിക്കും.
അഷ്ഠീ വപതി സംസാരേ ഗൃഹസ്ഥോ വിഷ്ണുമായയാ
ഈ ലോകത്ത്, വിഷ്ണുവിന്റെ മായാവശേന, ഗൃഹസ്ഥൻ എട്ട് വിധത്തിലുള്ള വിത്തുകൾ വിതറുന്നു.
പുണ്യവാന്പുണ്യഭൂമൌ ച കരോതി സുചിരം തപഃ 1.14.
പുണ്യവാൻ പുണ്യഭൂമിയിൽ ദീർഘകാലം തപസ്സ് ചെയ്യുന്നു.
ബ്രാഹ്മണാനാം മുഖേ ക്ഷേത്രേ ശ്രേഷ്ഠേഽനൂഷര ഏവ ച
ബ്രാഹ്മണരുടെ വായിലും, ഉത്തമമായ നിലത്തിലും, കൃഷിചെയ്യാത്ത സ്ഥലത്തിലും.
ന ബലം ന ച സൌന്ദര്യം നൈശ്വര്യം ന ധനം സുതഃ
ബലം, സൗന്ദര്യം, ഐശ്വര്യം, ധനം — ഇവയൊന്നും മകനല്ല.
സേവതേ പ്രകൃതിം യോ ഹി ഭക്ത്യാ ജന്മനി ജന്മനി
ആത്മാർത്ഥതയോടെ പ്രകൃതിയെ ജന്മംതോറും സേവിക്കുന്നവൻ,
ശ്രിയം ച നിശ്ചലാം പുത്രം പൌത്രം ഭൂമിം ധനം പ്രജാമ്
അവൻ അചഞ്ചലമായ ഐശ്വര്യവും, മക്കളെയും, മുമ്മക്കളെയും, നിലവും, ധനവും, സന്തതിയും നേടുന്നു.
ശിവം ശിവസ്വരൂപം ച ശിവദം ശിവകാരണമ്
ശുഭവും, ശിവസ്വരൂപവും, ശുഭം നൽകുന്നവനും, ശുഭത്തിനുള്ള കാരണം കൂടിയാണ്.
തമീശം സേവതേ യോ ഹി ഭക്ത്യാ ജന്മനി ജന്മനി
ആ ഭഗവാനെ ആത്മാർത്ഥതയോടെ ജന്മംതോറും സേവിക്കുന്നവൻ,
വിദ്യാം ജ്ഞാനം സുകവിതാം പുത്രം പൌത്രം പരാം ശ്രിയമ്
അവൻ വിജ്ഞാനം, ജ്ഞാനം, കവിതാസാമർത്ഥ്യം, മക്കളെ, മുമ്മക്കളെ, പരമമായ ഐശ്വര്യവും നേടുന്നു.
ബ്രഹ്മാണം ഭജതേ യോ ഹി ലഭേത്സോഽപി പ്രജാം ശ്രിയമ്
ബ്രഹ്മാവിനെ ഭക്ത്യോടെ ആരാധിക്കുന്നവനും സന്തതിയും ഐശ്വര്യവും നേടുന്നു.
യോ നരോ ഭജതേ ഭക്ത്യാ ദീനനാഥം ദിനേശ്വരമ്
ദീനരുടെ നാഥനെയും ദരിദ്രരുടെ ഇശ്വരനെയും ഭക്ത്യോടെ ആരാധിക്കുന്നവൻ,
ഗണേശ്വരം യോ ഭജതേ ദേവദേവം സനാതനമ് 1.14.
ഗണേശ്വരനെയും, ദേവന്മാരുടെ ദേവനുമായ ശാശ്വതനെയും ആരാധിക്കുന്നവൻ,
വിഘ്നനാശോ ഭവേത്തസ്യ സ്വപ്നേ ജാഗരണേഽനിശമ്
അവനു് തടസ്സങ്ങൾ നീങ്ങുന്നു; സ്വപ്നത്തിലും ജാഗരണത്തിലും എല്ലായ്പ്പോഴും.
ജ്ഞാനം വിദ്യാം സുകവിതാം ലഭതേ തദ്വരേണ ച
അവൻ ആ അനുഗ്രഹം കൊണ്ടു വിജ്ഞാനവും, വിദ്യയും, കവിതാസാമർത്ഥ്യവും നേടുന്നു.
വരാര്ഥീ ചേല്ലഭേത്സര്വം നിര്വാണമന്യഥാ ധ്രുവമ്
ആഗ്രഹമുള്ളവന് എല്ലാം ലഭിക്കും; അല്ലെങ്കിൽ, നിർബന്ധമായും മോക്ഷം ലഭിക്കും.
സര്വം തപഃ സര്വധര്മം യശഃ കീര്തിമനുത്തമാമ്
സകല തപസ്സും, എല്ലാ ധർമ്മവും, യശസ്സും, അതുല്യമായ കീർത്തിയും.
വിഡമ്ബിതോ വിധാത്രാഽസൌ മോഹിതോ വിഷ്ണുമായയാ
സൃഷ്ടികർത്താവായ ബ്രഹ്മാവിനാൽ അവൻ പരിഹസിക്കപ്പെടുന്നു, വിഷ്ണുവിന്റെ മായയിൽ അവൻ ഭ്രമിച്ചുപോകുന്നു.
സാ കൃപാം കുരുതേ യം ച വിഷ്ണുമന്ത്രം ദദാതി തമ്
വിഷ്ണുമന്ത്രം ആര്ക്ക് നൽകുന്നുവോ, അവർക്കു ദയ കാണിക്കുന്നു.
ഇഹ ലോകേ സുഖം ഭുക്ത്വാ യാതി വിഷ്ണോഃ പരം പദമ്
ഇഹലോകത്ത് സന്തോഷത്തോടെ ജീവിച്ച്, അവൻ വിഷ്ണുവിന്റെ പരമപദം പ്രാപിക്കുന്നു.
കാലേ പശ്ചാത്തേന സാര്ദ്ധം പരം വിഷ്ണോഃ പദം ലഭേത്
കാലക്രമേണ അവനോടൊപ്പം അവൾ വിഷ്ണുവിന്റെ പരമപദം പ്രാപിക്കും.