ധര്മാര്ഥകാമമോക്ഷേഷു വിനിയോഗഃ പ്രകീര്തിതഃ
ധർമ്മം, അർത്ഥം, കാമം, മോക്ഷം എന്നിവയിൽ ഇതിന്റെ പ്രയോഗം പ്രസിദ്ധമാണ്.
ഓം ഹ്രീം കമലവാസിന്യൈ സ്വാഹാ മേ പാതു മസ്തകമ്।। ശ്രീം മേ പാതു കപാലം ച ലോചനേ ശ്രീം ശ്രിയൈ നമഃ
ഓം ഹ്രീം, കമലത്തിൽ വസിക്കുന്നവളെ, സ്വാഹാ—എന്റെ തലയെ കാത്തിരിക്കണമേ. ശ്രീം—എന്റെ കപാലം കാത്തിരിക്കണമേ. എന്റെ കണ്ണുകളെ ശ്രീയോട് നമസ്കാരം ചെയ്ത് കാത്തിരിക്കണമേ.
ഓം ശ്രീം ക്ലീം മഹാലക്ഷ്മ്യൈ സ്വാഹാ മേ പാതു നാസികാമ
ഓം ശ്രീം ക്ളീം മഹാലക്ഷ്മിയെ, സ്വാഹാ—എന്റെ മൂക്കിനെ കാത്തിരിക്കണമേ.
ഓം ശ്രീം പദ്മാലയായൈ ച സ്വാഹാ ദന്താന്സദാഽവതു
ഓം ശ്രീം, പദ്മാലയയെ, സ്വാഹാ—എന്റെ പല്ലുകൾ എല്ലായ്പ്പോഴും കാത്തിരിക്കണമേ.
ഓം ശ്രീം നാരായണേശായൈ മമ കണ്ഠം സദാഽവതു
ഓം ശ്രീം, നാരായണേശിയെ, എന്റെ കഴുത്തിനെ എല്ലായ്പ്പോഴും കാത്തിരിക്കണമേ.
ഓം ശ്രീം പദ്മനിവാസിന്യൈ സ്വാഹാ നാഭിം സദാഽവതു 3.38.
ഓം ശ്രീം, പദ്മനിവാസിനിയെ, സ്വാഹാ—എന്റെ നാഭിയെ എല്ലായ്പ്പോഴും കാത്തിരിക്കണമേ.
ഓം ശ്രീം മോം കൃഷ്ണകാന്തായൈ സ്വാഹാ പൃഷ്ഠം സദാഽവതു
ഓം ശ്രീം മോം, കൃഷ്ണകാന്തയെ, സ്വാഹാ—എന്റെ പിറകിനെ എല്ലായ്പ്പോഴും കാത്തിരിക്കണമേ.
ഓം ശ്രീനിവാസകാന്തായൈ മമ പദൌ സദാഽവതു
ശ്രീനിവാസന്റെ പ്രിയയെ, എന്റെ കാലുകൾ എല്ലായ്പ്പോഴും കാത്തിരിക്കണമേ.
പ്രാച്യാം പാതു മഹാലക്ഷ്മീരാഗ്നേയ്യാം കമലാലയാ
കിഴക്കോട്ട് മഹാലക്ഷ്മി എന്നെ കാത്തിരിക്കണമേ; അഗ്നിക്കിഴക്ക് കമലാലയ എന്നെ കാത്തിരിക്കണമേ.
പദ്മാലയാ പശ്ചിമേ മാം വായവ്യാം പാതു സാ സ്വയമ്
പടിഞ്ഞാറ് പദ്മാലയ എന്നെ കാത്തിരിക്കണമേ; വടക്കുപടിഞ്ഞാറ് അവൾ തന്നെയാണ് എന്നെ കാത്തിരിക്കുക.
നാരായണീ ച പാതൂര്ധ്വമധോ വിഷ്ണുപ്രിയാഽവതു
നാരായണി മേൽ ഭാഗത്ത് എന്നെ കാത്തിരിക്കണമേ; വിഷ്ണുവിന്റെ പ്രിയ താഴെ എന്നെ കാത്തിരിക്കണമേ.
ഇതി തേ കഥിതം വത്സ സര്വമന്ത്രൌഘവിഗ്രഹമ്
മകനേ, എല്ലാ മന്ത്രങ്ങളുടെയും സമാഹാരം ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞുതന്നിരിക്കുന്നു.
സുവര്ണപര്വതം ദത്ത്വാ മേരുതുല്യം ദ്വിജാതയേ
മേരു പർവ്വതത്തോളം പൊന്നുകൊണ്ട് ഒരു ദ്വിജനോട് ദാനം ചെയ്താൽ,
ഗുരുമഭ്യര്ച്യ വിധിവത്കവചം ധാരയേത്തു യഃ
ഗുരുവിനെ യഥാവിധി പൂജിച്ച് കാവചം ധരിക്കുന്നവൻ,
സ സര്വപുണ്യവാന്ധീമാന്സര്വയജ്ഞേഷു ദീക്ഷിതഃ 3.38.
അവൻ എല്ലാ പുണ്യങ്ങളും നേടിയവനും, ജ്ഞാനിയും, എല്ലാ യജ്ഞങ്ങളിലും ദീക്ഷിതനുമാണ്.
യസ്മൈ കസ്മൈ ന ദാതവ്യം ലോഭമോഹഭയൈരപി
ലോഭം, മോഹം, ഭയം എന്നിവ കൊണ്ടും ഇത് ആര്ക്കും നൽകരുത്.
ഇദം കവചമജ്ഞാത്വാ ജപേല്ലക്ഷ്മീം ജഗത്പ്രഭുമ്
ഈ കാവചം അറിയാതെ ലക്ഷ്മിയെയും ലോകനാഥനെയും ജപിക്കുന്നവൻ—
നാരദ ഉവാച പരം ദുര്ഗതിനാശിന്യാഃ കവചം കഥയ പ്രഭോ
നാരദൻ ചോദിച്ചു: പ്രഭോ, ദുര്ഗതിനാശിനിയുടെ പരമമായ കാവചം എനിക്കു പറയൂ.
പദ്മാക്ഷപ്രാണതുല്യം ച ജീവനം ബലകാരണമ്
പദ്മാക്ഷനു ജീവനെപ്പോലെ പ്രിയവും, ജീവശക്തിക്കും ബലത്തിനും കാരണമാണിത്.
നാരായണ ഉവാച ശ്രീകൃഷ്ണേനൈവ യദ്ദത്തം ഗോലോകേ ബ്രഹ്മണേ പുരാ
നാരായണൻ പറഞ്ഞു: ഗോലോകത്തിൽ ശ്രീകൃഷ്ണൻ ബ്രഹ്മാവിന്昔കാലത്ത് നൽകിയതാണിത്.
ബ്രഹ്മാ ത്രിപുരസംഗ്രാമേ ശംകരായ ദദൌ പുരാ
തൃപുരയുദ്ധത്തിൽ ബ്രഹ്മാവ് ശംകരനു മുമ്പ് ഇത് നൽകി.
ഹരോ ദദൌ ഗൌതമായ പദ്മാക്ഷായ ച ഗൌതമഃ
ഹരൻ ഗൗതമനു നൽകി, ഗൗതമൻ പദ്മാക്ഷനു നൽകി.
യദ്ധൃത്വാ പഠനാദ്ബ്രഹ്മാ ജ്ഞാനവാഞ്ഛക്തിമാന്ഭുവി ശിവതുല്യോ ഗൌതമശ്ച ബഭൂവ മുനിസത്തമഃ
ഇത് ധരിച്ചു ജപിച്ചപ്പോൾ, ബ്രഹ്മാവ് ഭൂമിയിൽ ജ്ഞാനിയും ശക്തിയുള്ളവനുമായി; ഗൗതമൻ ശിവനു തുല്യനായ മഹാമുനിയായി.
ബ്രഹ്മാണ്ഡവിജയസ്യാസ്യ കവചസ്യ പ്രജാപതിഃ
പ്രജാപതേ, ബ്രഹ്മാണ്ഡവിജയത്തിനുള്ള കാവചം ഇതാണ്.
ബ്രഹ്മാണ്ഡവിജയേ ചൈവ വിനിയോഗഃ പ്രകീര്ത്തിതഃ
ബ്രഹ്മാണ്ഡവിജയത്തിനുള്ള വിനിയോഗവും ഇതിൽ വ്യക്തമാക്കിയിരിക്കുന്നു.
ഓം ഹ്രീം ദുര്ഗതിനാശിന്യൈ സ്വാഹാ മേ പാതു മസ്തകമ്
ഓം ഹ്രീം ദുര്ഗതിനാശിനിയെ സ്വാഹാ—അവൾ എന്റെ തലയെ കാത്തിരിക്കട്ടെ.
പാതു മേ കര്ണയുഗ്മം ചാപ്യോം ദുര്ഗായൈ നമഃ സദാ 3.39.
എന്റെ ഇരുകാതുകളും ദുർഗ്ഗാ എപ്പോഴും കാത്തിരിക്കട്ടെ—ഓം, ദുർഗ്ഗായ്ക്ക് നമസ്കാരം.
ഹ്രീം ശ്രീം ക്രൂമിതി ദന്താംശ്ച പാതു ക്ലീമോഷ്ഠയുഗ്മകമ്
ഹ്രീം, ശ്രീം, കൃം—എന്റെ പല്ലുകൾ കാത്തിരിക്കട്ടെ; ക്ലീം—എന്റെ ഇരുവായ്ച്ചിപ്പുകളും കാത്തിരിക്കട്ടെ.
സ്കന്ധം മഹാകാലി ദുര്ഗേ സ്വാഹാ പാതു നിരന്തരമ്
മഹാകാളി ദുർഗ്ഗാ, സ്വാഹാ—എന്റെ ഇരുകൈമ്ബടികളും എപ്പോഴും കാത്തിരിക്കട്ടെ.
ദുര്ഗേ ദുര്ഗേ രക്ഷ പാര്ശ്വൌ സ്വാഹാ നാഭിം സദാഽവതു
ദുർഗ്ഗേ, ദുർഗ്ഗേ, എന്റെ ഇരുപക്ഷങ്ങളും കാത്തിരിക്കണം; സ്വാഹാ, എന്റെ നാഭി എപ്പോഴും അവൾ കാവലിരിക്കുക.