ഓം ഹ്രീം ശ്രീം ക്ലീം കാലികായൈ സ്വാഹാ മേ പാതു മസ്തകമ് 3.37.
ഓം ഹ്രീം ശ്രീം ക്ളീം കാലികായൈ സ്വാഹാ — ഈ മന്ത്രം എന്റെ തലയെ കാത്തിരിപ്പിൻ.
ഓം ഹ്രീം ത്രിലോചനേ സ്വാഹാ നാസികാം മേ സദാഽവതു
ഓം ഹ്രീം ത്രിലോചനേ സ്വാഹാ — ഈ മന്ത്രം എപ്പോഴും എന്റെ മൂക്കിനെ കാത്തിരിപ്പിൻ.
ക്ലീം ഭദ്രകാലികേ സ്വാഹാ പാതു മേഽധരയുഗ്മകമ്
ക്ലീം എന്ന മന്ത്രവും ഭദ്രകാളികേ, സ്വാഹാ എന്നതും ചേർന്ന് എന്റെ അധരയുഗളത്തെ കാക്കണമേ.
ഓം ഹ്രീം കാലികായൈ സ്വാഹാ കര്ണയുഗ്മം സദാഽവതു
ഓം ഹ്രീം കാളികായെ സ്വാഹാ—എന്റെ രണ്ട് ചെവികളും എപ്പോഴും കാളികാ ദേവി കാക്കട്ടെ.
ഓം ക്രീം ഭദ്രകാല്യൈ സ്വാഹാ മമ വക്ഷഃ സദാഽവതു
ഓം ക്രീം ഭദ്രകാളിയേ സ്വാഹാ—എന്റെ നെഞ്ച് ദൈവം എപ്പോഴും കാക്കട്ടെ.
ഓം ഹ്രീം കാലികായൈ സ്വാഹാ മമ പൃഷ്ഠം സദാഽവതു
ഓം ഹ്രീം കാളികായെ സ്വാഹാ—എന്റെ പുറം എപ്പോഴും കാളികാ ദേവി കാക്കട്ടെ.
ഓം ഹ്രീം ക്ലീം മുണ്ഡമാലിന്യൈ സ്വാഹാ പാദൌ സദാവതു
ഓം ഹ്രീം ക്ലീം മുന്ഡമാലിനിയെ സ്വാഹാ—എന്റെ കാലുകൾ ദേവി എപ്പോഴും കാക്കട്ടെ.
പ്രാച്യാം പാതു മഹാകാലീ ചാഗ്നേയ്യാം രക്തദന്തികാ
കിഴക്കോട്ട് മഹാകാളി കാക്കട്ടെ; തെക്കുകിഴക്കോട്ട് രക്തദന്തികാ കാക്കട്ടെ.
ശ്യാമാ ച വാരുണേ പാതു വായവ്യാം പാതു ചണ്ഡികാ
പടിഞ്ഞാറോട്ട് ശ്യാമാ ദേവി കാക്കട്ടെ; വടക്കുപടിഞ്ഞാറോട്ട് ചണ്ഡികാ കാക്കട്ടെ.
പാതൂര്ധ്വം ലോലജിഹ്വാ സാ മായാഽഽദ്യാ പാത്വധഃ സദാ
മുകളിലൂടെ ലോലജിഹ്വാ ദേവി കാക്കട്ടെ; താഴെ മായയും മറ്റ് ദേവതകളും എപ്പോഴും കാക്കട്ടെ.
ഇതി തേ കഥിതം വത്സ സര്വമന്ത്രൌഘവിഗ്രഹമ് 3.37.
മകനേ, എല്ലാ മന്ത്രങ്ങളുടെയും സാരമായത് ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു.
സപ്തദ്വീപേശ്വരോ രാജാ സുചന്ദ്രോഽസ്യ പ്രഭാവതഃ
ഏഴു ദ്വീപുകളുടെ രാജാവായ സുചന്ദ്രൻ, ഇതിന്റെ ശക്തിയാൽ—
പ്രചേതാ ലോമശശ്ചൈവ യതഃ സിദ്ധോ ബഭൂവ ഹ
പ്രചേതാസ്, ലോമശൻ എന്നിവരും ഇതിന്റെ ഫലമായി സിദ്ധരായി.
യദി സ്യാത്സിദ്ധകവചഃ സര്വസിദ്ധീശ്വരോ ഭവേത് നിശ്ചിതം കവചസ്യാസ്യ കലാം നാര്ഹന്തി ഷോഡശീമ്
ആർക്കെങ്കിലും ഈ കാവചം പൂർണ്ണമായി ലഭിച്ചാൽ, അവൻ എല്ലാ സിദ്ധികളുടെയും അധിപനാകും; ഈ കാവചത്തിന്റെ പത്തിരണ്ടിലൊന്ന് പോലും മറ്റാർക്കും ലഭ്യമല്ല.
ഇദം കവചമജ്ഞാത്വാ ഭജേത്കാലീം ജഗത്പ്രസൂമ്
ഈ കാവചം അറിയാതെ ലോകമാതാവായ കാളിയെ ആരെങ്കിലും ആരാധിച്ചാൽ—
ഇതി ശ്രീബ്രഹ്മവൈവര്തേ മഹാപുരാണേ തൃതീയേ ഗണപതിഖണ്ഡേ നാരദനാരായണസംവാദേ ഭദ്രകാലീകവചനിരൂപണം നാമ സപ്തത്രിംശത്തമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ മഹാപുരാണമായ ശ്രീബ്രഹ്മവൈവർതത്തിൽ, മൂന്നാം ഭാഗം, ഗണപതി ഖണ്ഡം, നാരദനും നാരായണനും തമ്മിലുള്ള സംഭാഷണം, ഭദ്രകാളി കാവചത്തിന്റെ വിവരണം എന്ന പേരിലുള്ള മുപ്പത്തിയേഴാമത്തെ അധ്യായം സമാപിച്ചു.
നാരായണ ഉവാച അഗമത്പുഷ്കരാക്ഷസ്തു സേനാത്ര്യക്ഷൌഹിണീയുതഃ
നാരായണൻ പറഞ്ഞു: പുഷ്കരാക്ഷൻ മൂന്നു അക്ഷൗഹിണി സൈന്യവുമായി എത്തി.
സൂര്യ്യവംശോദ്ഭവോ രാജാ സുചന്ദ്രതനയോ മഹാന്
സൂര്യവംശത്തിൽ ജനിച്ച മഹാനായ രാജാവും സുചന്ദ്രന്റെ പുത്രനുമായിരുന്നു അവൻ.
മഹാലക്ഷ്മ്യാശ്ച കവചം ഗലേ യസ്യ മനോഹരമ്
അവന്റെ കഴുത്തിൽ മഹാലക്ഷ്മിയുടെ മനോഹരമായ കാവചം അണിഞ്ഞിരുന്നു.
തം ദൃഷ്ട്വാ ഭ്രാതരഃ സര്വേ രൈണുകേയസ്യ ധീമതഃ
അവനെ കണ്ടപ്പോൾ, ധീരനായ രൈണുകേയന്റെ സഹോദരന്മാർ എല്ലാവരും—
രാജേന്ദ്രഃ ശരജാലേന ച്ഛേദയാമാസ താംസ്തഥാ
അന്നേരം രാജാവ് അമ്പുകളുടെ മഴയാൽ അവരെ അകറ്റി വീഴ്ത്തി.
ചിച്ഛിദുഃ സ്യന്ദനം രാജ്ഞസ്തേ വീരാഃ പഞ്ചബാണതഃ
അവിടെ രാജാവിന്റെ വീരന്മാർ അമ്പുകളുടെ മഴയോടെ രഥം തകർത്തു.
തദ്ധനുഃ സപ്തബാണേന തൂര്ണം വൈ പഞ്ചബാണതഃ
അവൻ ഏഴു അമ്പുകൾ കൊണ്ട് അതിരഥിയുടെ വില്ല് ഉടനടി തകർത്തു.
തേ ച ത്ര്യക്ഷൌഹിണീം സേനാന്നിജഘ്നുശ്ചാപി ലീലയാ ഗലേ ബഭൂവ തച്ഛൂലം രാജ്ഞഃ പുഷ്കരമാലികാ
അവർ ലളിതമായി മൂന്നു അക്ഷൗഹിണി സൈന്യങ്ങളെ സംഹരിച്ചു; രാജാവിന്റെ താമരപ്പൂക്കളാൽ അലങ്കരിച്ച കുന്തം അവന്റെ കഴുത്തിൽ എത്തി.
ശക്തിം ച പരിഘം ചൈവ ഭുശുണ്ഡീം മുദ്ഗരം തഥാ
അവൻ ഒരു കുന്തം, ഒരു ഗദ, ഒരു വടി, ഒരു ഉരുമി എന്നിവയും എറിഞ്ഞു.
താനി ശസ്ത്രാണി ചൂര്ണാനി ക്ഷ്മാഭൃതോ ദേഹയോഗതഃ 3.38.
അവ ആയുധങ്ങൾ ഭൂമിയുമായി തൊടുമ്പോൾ രാജാവിന്റെ ശരീരത്തോടൊപ്പം പൊടിയായി മാറി.
രഥം ധനുശ്ച ശസ്ത്രാണി ചാസ്ത്രാണി വിവിധാനി ച
രഥം, വില്ല്, ആയുധങ്ങൾ, വിവിധ അസ്ത്രങ്ങൾ—
രാജാ സ്യന്ദനമാരുഹ്യ പുഷ്കരാക്ഷോ മഹാബലഃ
ശക്തനായ പുഷ്കരാക്ഷൻ രാജാവ് തന്റെ രഥത്തിൽ കയറി.
ചിച്ഛിദുഃ ശരജാലം തേ വീരാഃ ശസ്ത്രാസ്ത്രപാണയഃ
അവിടെ ആയുധങ്ങളും അസ്ത്രങ്ങളും കൈവശമുള്ള വീരന്മാർ അമ്പുകളുടെ മഴയെ കീറിത്തകർത്തു.
ഭ്രാതൄംശ്ച നിദ്രിതാന്ദൃഷ്ട്വാ ജാമദഗ്ന്യോ മഹാബലഃ
ജാമദഗ്നിയുടെ മഹാവീര്യനായ പുത്രൻ തന്റെ സഹോദരന്മാർ അന്ധ്യയിലായിരിക്കുന്നു എന്ന് കണ്ടു.