തേ വീരാഃ ശരജാലേന ദിവ്യാസ്ത്രേണ പ്രയത്നതഃ
അവ ധീരന്മാർ ദിവ്യായുധങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് കൃത്യമായി അമ്പുകളുടെ മഴയൊഴിച്ചു.
ആയയൌ സമരേ ശീഘ്രം ദൃഷ്ട്വാ താംശ്ച പരാജിതാന്
അവരെ തോറ്റതുകണ്ട്, അവൻ വേഗത്തിൽ യുദ്ധഭൂമിയിലേക്ക് കടന്നു.
ചിക്ഷേപ നാഗപാശം ച ജാമദഗ്ന്യോ മഹാബലഃ
ജാമദഗ്നിയുടെ മഹാശക്തിയുള്ള മകൻ നാഗപാശായുധം എറിഞ്ഞു.
ഭൃഗുഃ ശങ്കരശൂലേന സോമദത്തം ജഘാന ഹ
ഭൃഗു ശങ്കരന്റെ കുന്തം ഉപയോഗിച്ച് സോമദത്തനെ അടിർത്തു.
മൈഥിലം മുദ്ഗരേണൈവ ശക്ത്യാ വൈ നൈഷധം തഥാ
മിഥിലാരാജാവിനെ ഭൃഗു ഉരുൾകൊണ്ടും, നൈഷധരാജാവിനെ ശൂലകൊണ്ടും അടിർത്തു.
നിഹത്യ നിഖിലാന്ഭൂപാന്സംഹാരാഗ്നിസമോ രണേ 3.36.
എല്ലാ രാജാക്കന്മാരെയും സംഹരിച്ച്, അവൻ യുദ്ധത്തിൽ സംഹാരാഗ്നിപോലെയായി.
ദൃഷ്ട്വാ തം യോദ്ധുമായാന്തം രാജാനശ്ച മഹാരഥാഃ
അവനെ യുദ്ധത്തിനായി മുന്നോട്ട് വരുന്നത് കണ്ട രാജാക്കന്മാരും മഹാരഥികളും അങ്ങോട്ട് എത്തി.
കാന്യകുബ്ജാശ്ച ശതശഃ സൌരാഷ്ട്രാഃ ശതശസ്തഥാ
കാന്യകുബ്ജത്തിൽ നിന്നും ശതക്കണക്കിന് ആളുകളും, സൌരാഷ്ട്രത്തിൽ നിന്നും ശതക്കണക്കിന് ആളുകളും എത്തിയിരുന്നു.
സൌമ്യാ വാങ്ഗാശ്ച ശതശോ മഹാരാഷ്ട്രാസ്തഥാ ദശ
സൌമ്യരായ വംഗരാജാക്കന്മാരിൽ നിന്നും ശതക്കണക്കിന് പേരും, മഹാരാഷ്ട്രത്തിൽ നിന്നും പത്ത് പേരും എത്തിയിരുന്നു.
കൃത്വാ തു ശരജാലം ച ഭൃഗുശ്ചിച്ഛേദ തത്ക്ഷണമ്
അവരും അമ്പുകളുടെ മതിൽ തീർത്തപ്പോൾ, ഭൃഗു അതു ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് തകർത്തു.
ത്രിരാത്രം യുയുധേ രാമസ്തൈഃ സാര്ദ്ധം സമരാജിരേ
രാമൻ അവരോടൊപ്പം യുദ്ധഭൂമിയിൽ മൂന്നു രാത്രികൾ പടയെടുത്തു.
രമ്ഭാസ്തമ്ഭസമൂഹ ച യഥാ ഖഡ്ഗേന ലീലയാ
വാൾകൊണ്ട് ഒരു പൂവൻവാഴക്കൂട്ടം കളിയായി വീഴ്ത്തുന്നതുപോലെ,
സര്വാംസ്താന്നിഹതാന്ദൃഷ്ട്വാ സൂര്യ്യവംശസമുദ്ഭവഃ
എല്ലാവരെയും കൊല്ലപ്പെട്ടതുകണ്ട്, സൂര്യവംശത്തിൽ നിന്നുള്ളവൻ
ദ്വാദശാക്ഷൌഹിണീഭിശ്ച സേനാഭിഃ സഹ സംയുഗേ
പന്ത്രണ്ടു വലിയ സൈന്യങ്ങളുമായി യുദ്ധഭൂമിയിൽ പ്രവേശിച്ചു.
ഭൃഗുഃ ശങ്കരശൂലേന നൃപലക്ഷം നിഹത്യ ച
ഭൃഗു ശങ്കരന്റെ കുന്തം ഉപയോഗിച്ച് ലക്ഷക്കണക്കിന് രാജാക്കന്മാരെ സംഹരിച്ചു.
നിഹത്യ സര്വാഃ സേനാശ്ച സുചന്ദ്രം യുയുധേ ബലീ 3.36.
എല്ലാ സൈന്യങ്ങളെയും നശിപ്പിച്ച ശേഷം, ആ ബലവാനായവൻ സുചന്ദ്രനോടു യുദ്ധം ചെയ്തു.
നാഗപാശം ച ചിച്ഛേദ ഗാരുഡേന നൃപേശ്വരഃ
രാജാധിരാജന് ഗാരുഡായുധം ഉപയോഗിച്ച് പാമ്പുപാശം മുറിച്ചു കളഞ്ഞു.
ഭൃഗുര്നാരായണാസ്ത്രം ച ചിക്ഷേപ രണമൂര്ധനി
ഭൃഗു യുദ്ധത്തിന്റെ ഉച്ചത്തില് നാരായണാസ്ത്രം പ്രയോഗിച്ചു.
ദൃഷ്ട്വാഽസ്ത്രം നൃപശാര്ദൂലശ്ചാവരുഹ്യ രഥാത്ക്ഷണാത്
ആ ആയുധം കണ്ട രാജസിംഹന് ഉടന് തന്നെ രഥത്തില് നിന്ന് ഇറങ്ങി.
തമേവ പ്രണതം ത്യക്ത്വാ യയൌ നാരായണാന്തികമ്
അവനു മുന്നില് വന്ദനം ചെയ്തവനെ വിട്ട്, അവന് നാരായണന്റെ അടുക്കല് പോയി.
ഭൃഗുഃ ശക്തിം ച മുസലം തോമരം പട്ടിശം തഥാ
ഭൃഗു കുന്തം, ഗദ, തോമരം, പറ്റിശം എന്നിവയും എടുത്തു.
ജഗ്രാഹ കാലീ താന്സര്വാന്സുചന്ദ്രസ്യന്ദനസ്ഥിതാ
സുചന്ദ്രന്റെ രഥത്തില് നില്ക്കുന്ന കാലി ആ ആയുധങ്ങള് എല്ലാം പിടിച്ചു.
ദദര്ശ പുരതോ രാമോ ഭദ്രകാലീം ജഗത്പ്രസൂമ്
രാമന് തന്റെ മുന്നില് ലോകമാതാവായ ഭദ്രകാളിയെ കണ്ടു.
വിഹായ ശസ്ത്രമസ്ത്രം ച പിനാകം ച ഭൃഗുസ്തദാ
അപ്പോള് ഭൃഗു തന്റെ ആയുധങ്ങളും അസ്ത്രങ്ങളും പിനാകം എന്ന വില്ലും ഉപേക്ഷിച്ചു.
പരശുരാമ ഉവാച നമോ ദുര്ഗതിനാശിന്യൈ മായായൈ തേ നമോ നമഃ
പരശുരാമന് പറഞ്ഞു: ദുർഗതിയെ നശിപ്പിക്കുന്നവളേ, നിന്റെ മായക്ക് വീണ്ടും വീണ്ടും വന്ദനം ചെയ്യുന്നു.
നമോ നമോ ജഗദ്ധാത്ര്യൈ ജഗത്കര്ത്ര്യൈ നമോനമഃ 3.36.
ലോകത്തെ താങ്ങുന്നവളേ, ലോകത്തെ സൃഷ്ടിക്കുന്നവളേ, വീണ്ടും വീണ്ടും വന്ദനം.
പ്രസീദ ജഗതാം മാതഃ സൃഷ്ടിസംഹാരകാരിണി
ലോകങ്ങളുടെ മാതാവേ, സൃഷ്ടിയും സംഹാരവും ചെയ്യുന്നവളേ, ദയവായി കൃപചെയ്യണം.
ത്വയി മേ വിമുഖായാം ച കോ മാം രക്ഷിതുമീശ്വരഃ
ദേവതേ, നീ എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചാൽ ആരാണ് എന്നെ രക്ഷിക്കാൻ കഴിയുക?
യുഷ്മാഭിഃ ശിവലോകേ ച മഹ്യം ദത്തോ വരഃ പുരാ
നിങ്ങൾ ശിവലോകത്ത് എനിക്ക് മുമ്പ് ഒരു വരം നൽകിയിരുന്നു.
രേണുകേയസ്തവം ശ്രുത്വാ പ്രസന്നാഽഭവദമ്ബികാ
റെണുകയുടെ ഈ സ്തോത്രം കേട്ടപ്പോൾ അംബികാ സന്തോഷിച്ചു.